II SO/Wa 76/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-11-12

Skład orzekający: Przemysław Szustakiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wójt Gminy może zostać ukarany grzywną za nieterminowe przekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy do sądu administracyjnego w sprawie o udostępnienie informacji publicznej?
Ratio decidendi
Wójt Gminy został ukarany grzywną za przekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy do sądu administracyjnego po ustawowym terminie 15 dni przewidzianym w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Nawet jeśli dokumenty zostały przekazane przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny, niewykonanie obowiązku w terminie uzasadnia wymierzenie kary. Grzywna ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny i jej wymierzenie nie wymaga wykazania innych okoliczności niż samo uchybienie terminowi.
Stan faktyczny
W dniu 31 sierpnia 2010 r. W. S. złożył wniosek do WSA w Warszawie o wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny za niewywiązanie się z obowiązku przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy dotyczącej wniosku o udostępnienie informacji publicznej z maja 2010 r. Organ przekazał dokumenty do sądu z opóźnieniem, co zostało zakwestionowane przez skarżącego. Wójt argumentował, że dokumenty zostały przekazane przed złożeniem wniosku o grzywnę, jednak data stempla pocztowego wskazała na przekroczenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Wymierzył Wójtowi Gminy K. grzywnę w wysokości 100 zł oraz zasądził od Wójta na rzecz W. S. zwrot kosztów postępowania w kwocie 100 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. S. o wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych sprawy w przedmiocie wniosku z dnia [...] maja 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Wójtowi Gminy K. grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych, 2. zasądzić na rzecz W. S. od Wójta Gminy K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 31 sierpnia 2010 r. W. S. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa, tj. za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie wniosku z dnia [...] maja 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący zażądał również zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że mimo ustawowego obowiązku przekazania skargi, organ obowiązku tego nie wykonał. Wskazał również, że w przeszłości Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzał organowi grzywnę za niedopełnienie obowiązku przekazania w ustawowym terminie do Sądu skargi, odpowiedzi na skargę i kompletu akt sprawy. W związku z powyższym wniósł o wymierzenie organowi grzywny oraz zobowiązanie go do przekazania Sądowi skargi celem jej rozpoznania. W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy K. wniósł o jego oddalenie, wskazując, że przesłanie skargi wraz z odpowiedzią i dokumentami nastąpiło w dniu 16 sierpnia 2010 r., zaś Sąd otrzymał powyższe dokumenty w dniu 27 sierpnia 2010 r. a zatem organ przekazał skargę jeszcze przed wniesieniem przez skarżącego wniosku z dnia 31 sierpnia 2010 r. Dodatkowo organ podniósł, że wnioski i skargi W. S. sparaliżowały pracę Urzędu Gminy K. Organ udziela odpowiedzi i rozpoznaje sprawy wymienionego angażując praktycznie każdego pracownika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Wskazać jednak należy, że mając na uwadze charakter prawa dostępu do informacji publicznej jako publicznego prawa podmiotowego gwarantowanego m.in. w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie i skrócił przewidziany w art. 54 § 2 ppsa termin do 15 dni. Wniosek o wymierzenie grzywny rozpatrywany w niniejszej sprawie dotyczy nieterminowego wykonania obowiązku przekazania do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami w sprawie dostępu do informacji publicznej, a więc ustalenia terminowości wykonania tego obowiązku należy dokonać mając na względzie wskazany w ustawie o dostępie do informacji publicznej termin piętnastodniowy. W myśl zaś art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Powyższe oznacza, że przewidziany w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 ppsa (gdy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnia skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy), ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 ppsa uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Musi przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono zarówno w treści art. 54 § 2 ppsa, jak i w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z akt niniejszej sprawy wynika, że Wójt Gminy K. przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargę, odpowiedź na skargę i akta sprawy z uchybieniem piętnastodniowego terminu. Skarga na bezczynność organu w przedmiocie wniosku z dnia 25 maja 2010 r. wpłynęła do organu w dniu 22 lipca 2010 r., a zatem ostatnim dniem terminu do przekazania skargi wraz z odpowiedzą na skargę i aktami sprawy, zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, był dzień 6 sierpnia 2010 r. Tymczasem skarga przekazana została Sądowi dopiero w dniu 24 sierpnia 2010 r. (data stempla pocztowego), a zatem 18 dni po upływie wskazanego terminu. Wskazać w tym miejscu należy, że wbrew twierdzeniu organu, skarga nie została przesłana do Sądu w dniu 16 sierpnia 2010 r., choć taką datę nosi pismo zawierające odpowiedź na skargę. Decydująca bowiem w kwestii daty przekazania skargi jest data stempla pocztowego na kopercie, przy której dokonano przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Przedmiotowa skarga została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt II SAB/Wa 267/10. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ppsa sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy (czy w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej – z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wbrew twierdzeniom organu. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazał określone w art. 54 § 2 ppsa dokumenty, ale z uchybieniem terminu. Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem przede wszystkim charakter restrykcyjny, co jest także zgodne z ratio legis uregulowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, w której tak ustalono terminy postępowania w sprawach prawa dostępu do informacji publicznej oraz jego ochrony sądowej, aby jej udzielenie, odmowa, czy też kontrola sądowa następowała stosunkowo szybko, a tym samym, aby utrzymany był jej prawno - podmiotowy, gwarancyjny charakter. Sąd uznał wniosek W. S. za uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 100 zł. Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczność przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, jak i stosunkowo krótkie uchybienie terminowi przekazania dokumentów. Sąd podziela również w całości pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 października 2010 r. sygn. akt I OZ 668/10 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którym wskazane przez organ przyczyny uchybienia terminu w postaci wielości pism wnoszonych przez skarżącego nie usprawiedliwiają opóźnienia w wywiązaniu się organu z obowiązku nałożonego ustawą, mogą mieć one jedynie wpływ na wymiar grzywny. Dodać należy, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2009 r., M.P. Nr 7, poz. 67) wyniosło 3.102,96 zł (art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1, oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło