III SA 1117/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del) Krystyna Chustecka (spr.), Sędziowie WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Grażyna Nasierowska, Protokolant Grażyna Cikowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2004 r. sprawy ze skargi Z.D. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę Zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa w W. uchyliła decyzję Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...], określającą Panu Z. D. podatek dochodowy od osób fizycznych za 1995 r., zaległość w tym podatku wraz z odsetkami za zwłokę w części dotyczącej opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji [...] Przedsiębiorstwa [...] S.A. z siedzibą w M. i określiła podatek dochodowy od osób fizycznych za 1995 r. w kwocie [...] zł, zaległość podatkową i odsetki za zwłokę od powyższej zaległości na dzień wydania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że w 1995r. p. Z. D. dokonał, za pośrednictwem Przedsiębiorstwa PHP "P" Sp. z o.o. z siedzibą w W. zakupu akcji "E " S.A. w Z. , a następnie dokonał ich sprzedaży uzyskując dochód ze sprzedaży tych akcji. Pan Z. D. dokonał również w 1995r. zakupu akcji [...] Przedsiębiorstwa [...] S.A. w M., które zostały sprzedane dnia [...] grudnia 1995 r. Urząd Skarbowy W. określił podatek dochodowy za 1995r. oraz zaległość w tym podatku wraz z odsetkami za zwłokę, uznając iż dochód, pomniejszony o prowizję pobraną przez PHP "P", ze sprzedaży akcji "E " S.A. i akcji [...] Przedsiębiorstwa [...] S.A. nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 52 ust. 1 lit. a/ ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 ze zm./. Izba Skarbowa podzieliła stanowisko Urzędu Skarbowego w odniesieniu do dochodu ze sprzedaży akcji "E" S.A. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że zwolnienie dotyczy wyłącznie dochodu uzyskanego ze sprzedaży udziałów /akcji/ spółek utworzonych na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 3 i art. 38 i 39 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych /Dz. U. Nr 57, poz. 298 ze zm./. Stwierdziła, że z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż zgodnie z art. 38 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych została utworzona Spółka z o.o. "E " w celu utrzymania, kontynuowania i rozwijania działalności gospodarczej likwidowanego przedsiębiorstwa P [...] "E" w Z. /akt notarialny z dnia [...].12.1990 r. Repertorium [...] Spółka zaś "E " S.A., której akcje zostały przez podatnika sprzedane została utworzona w wyniku przekształcenia, utworzonej zgodnie z art. 38 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych Spółki z o.o. "E " /akt notarialny z dnia [...] grudnia 1994 r. Repertorium [...] i akt notarialny z dnia [...] kwietnia 1995 r. Repertorium [...]., a zatem Spółka ta nie jest Spółką utworzoną na podstawie przepisów ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. Zdaniem Izby Skarbowej znajdujące się w aktach sprawy akty notarialne, wyjaśnienia przekazane - na żądanie Urzędu Skarbowego - przez Spółkę "E " S.A, a także wyjaśnienia podatnika złożone do protokołu przesłuchania z dnia[...] marca i [...] marca 2001 r. nie pozwalają zgodzić się z zarzutem, że zaskarżona decyzja została wydana tylko na podstawie kserokopii dokumentów, bez przeprowadzenia jakiegokolwiek postępowania dowodowego. Wyjaśniła również, że na poczet określonej decyzją zaległości i odsetek zaliczono kwotę [...] zł, wpłaconą przez podatnika w dniu [...] grudnia 2001 r. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Skarżący zarzuca decyzji Izby Skarbowej naruszenie: 1) art. 52 pkt l lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 5 ordynacji podatkowej poprzez nie uznanie za wolny od podatku dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji spółki utworzonej celem oddania jej do odpłatnego korzystania mienia na podstawie ustawy o przedsiębiorstwach państwowych, a w konsekwencji niezgodną z regułami wykładni językowej interpretację przepisu, 2) art. 123 i 200 § l Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie strony w postępowaniu podatkowym toczącym się przed organem II instancji, 3) art. 192 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie jako dowody pism, co do których strona nie miała możliwości wypowiedzenia się, 4) art. 70 § l Ordynacji podatkowej poprzez wydanie decyzji po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, 5) art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez błędne wyliczenie kwoty podatku. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując zajęte stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 52a pkt 1 lit. a/ powołanej ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 1995r. w okresie od 1 stycznia 1993 r. do 31 grudnia 1995 r., wolne od opodatkowania są dochody uzyskane ze sprzedaży udziałów /akcji/ spółek utworzonych w celu oddania tym spółkom do odpłatnego korzystania na podstawie przepisów o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych przedsiębiorstwa lub zorganizowanych części mienia przedsiębiorstwa. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że zwolnienie dotyczy wyłącznie dochodu uzyskanego ze sprzedaży udziałów /akcji/ spółek utworzonych na podstawie art. 37 ust, 1 pkt 3 i art. 38 i 39 ustawy z dnia 13 lipca 1990 r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych /Dz. U, Nr 57, poz. 298 ze zm./. Izba Skarbowa powołując się na dokumenty znajdujące się w aktach sprawy wykazała, iż zgodnie z art. 38 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych została utworzona Spółka z o.o. "E ". Natomiast Spółka "E " S.A., której akcje zostały przez Skarżącego sprzedane została utworzona w wyniku przekształcenia Spółki z o.o. "E" i Spółka ta nie jest Spółką utworzoną na podstawie przepisów ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych. W rozpoznawanej sprawie za uprawnione należy uznać stanowisko, że Spółka "E" S.A. nie odpowiada pojęciu spółki utworzonej w celu oddania tej spółce do odpłatnego korzystania na podstawie przepisów o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych przedsiębiorstwa lub zorganizowanych części mienia przedsiębiorstwa. A zatem, dochód ze sprzedaży akcji podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na podstawie art. 44 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podatnicy osiągający dochody ze sprzedaży akcji są obowiązani wpłacać zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 20% uzyskanego dochodu z tej sprzedaży w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym uzyskali dochód i w tym terminie składać urzędowi skarbowemu deklarację o wysokości uzyskanego dochodu. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy. W przypadku przychodu ze sprzedaży akcji, do kosztów uzyskania zalicza się koszty związane ze sprzedażą tych akcji, tj. opłatę notarialną, opłatę skarbową i prowizję biura maklerskiego oraz koszty ich nabycia. Podnoszone w skardze okoliczności dotyczące odliczenia jako kosztów uzyskania przychodu "abstrakcyjnej" marży nie zostały poparte żadnymi dowodami, Skarżący nie wskazał, czy i jakie faktycznie koszty z tego tytułu poniósł. Obniżenie tych kosztów bądź przyjęcie, iż nie zostały w ogóle poniesione w decyzji podjętej na odwołanie naruszałoby zasadę reformationis in peius (art. 234 Ordynacji podatkowej). Odnosząc się do zarzutów naruszenia przez Izbę Skarbową przepisów art. 123 i art. 200 § 1Ordynacji podatkowej, to argumenty, iż w postępowaniu odwoławczym Izba Skarbowa nie przeprowadzała uzupełniającego postępowania dowodowego oraz że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o materiał dowodowy zebrany w postępowaniu prowadzonym przez Urząd Skarbowy, który przed wydaniem decyzji, zapoznał skarżącego z dowodami sprawy, nie stanowią o tym, iż zarzuty są bezzasadne . W ocenie Sądu naruszenia przepisów postępowania nie miały jednak istotnego wpływu na wynik sprawy. Ustalony stan faktyczny i prawny sprawy nie budzi wątpliwości, nie został też zakwestionowany przez Skarżącego . W rozpoznawanej sprawie nie doszło również do przedawnienia zobowiązania, który to zarzut Skarżący podnosi zarówno w skardze jak i piśmie procesowym. Izba Skarbowa w zaskarżonej decyzji wskazała, iż Skarżący w wyniku wszczętego postępowania egzekucyjnego w grudniu 2001 r. dokonał wpłaty na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zważywszy, że zgodnie z regulacją zawartą w Ordynacji podatkowej, bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek pierwszej czynności egzekucyjnej zarzut ten należy uznać za chybiony. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji. s.M.Długosz-Szyjko s.K.Chustecka s.G.Nasierowska