III SA 1615/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Krystyna Chustecka (spr.), Sędzia WSA Dariusz Dudra, Asesor WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Anna Zientara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2004 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Minister Finansów z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ,po wznowieniu postępowania , decyzji w sprawie o podatek dochodowy od osób fizycznych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2003 r., wydaną na podstawie przepisów art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), Minister Finansów utrzymał w mocy decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia [...] grudnia 2002 r., Nr [...], odmawiającą uchylenia - po wznowieniu postępowania - własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] grudnia 1999 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wnioskiem z dnia [...] marca 2002 r. skarżący wystąpił do Izby Skarbowej w O. o wznowienie na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej postępowania zakończonego decyzją Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 1999 r., utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] sierpnia 1999 r. określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 r. Zdaniem skarżącego, w sprawie wyszły na jaw nowe, istotne okoliczności faktyczne i nowe dowody, nieznane organom, aczkolwiek istniejące w dniu wydania decyzji. Okoliczności te miały dotyczyć nierzetelnego ustalenia przez organy skarbowe podstawy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym w części dotyczącej wydatków i przychodów związanych z działalnością gospodarczą. Izba Skarbowa nie znalazła podstaw do uchylenia dotychczasowej decyzji, zaś Minister Finansów utrzymując zaskarżoną decyzję Izby w mocy podkreślił, że w toku postępowania wznowieniowego organ podatkowy obowiązany jest ustalić, czy dana okoliczność faktyczna jest nowa i czy istniała w dniu wydania decyzji ostatecznej, lecz nie była znana organowi, który wydał decyzję. Zdaniem Ministra zebrany w aktach sprawy materiał dowodowy wskazywał na to, że powołane przez skarżącego faktury oraz dowody uiszczenia należności nie stanowią nowych dowodów ani okoliczności w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, albowiem materiały te były przedmiotem kompleksowych kontroli skarbowych i miały istotny wpływ na określenie wysokości zobowiązań podatkowych za poszczególne lata (VAT) oraz na ustalenie przychodów za 1997 r. na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności w dniu wydania decyzji ostatecznej Izbie Skarbowej znana była wysokość zobowiązania w podatku dochodowym w kwocie [...] zł, a zatem kwestie podnoszone przez skarżącego we wniosku o wznowienie postępowania dotyczą w istocie ponownej oceny tych samych dowodów, będących przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 1999 r. w zakresie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego za 1997r. z nieujawnionych źródeł przychodów. W skardze wniesionej w dniu [...] czerwca 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Ministra Finansów, zarzucając jej naruszenie przepisów art. 120, 121 § 1, art. 180 § 1 oraz art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa. Podkreślił, że podziela w całości pogląd wyrażony w zaskarżonej decyzji w zakresie interpretacji przepisów Ordynacji podatkowej w zakresie wznawiania postępowań, nie zgadza się jednak co do interpretacji stanu faktycznego przedstawionego w tej decyzji. W związku z tym skarżący uznaje, że interpretacja stanu prawnego całkowicie nie przystaje do stanu faktycznego sprawy. W przekonaniu skarżącego, występując do Izby Skarbowej przedstawił on nowe, istotne w sprawie okoliczności i dowody, istniejące w dacie wydawania decyzji, nie znane jednak wtedy organowi. Wskazane przez skarżącego kwalifikowane wady w prowadzonym postępowaniu uzasadniałyby, jego zdaniem, pozytywne rozpatrzenie jego wniosku. Skarżący zarzucił organom, przy ustalaniu poniesionych w 1997 r. wydatków, uznanie za poniesione wydatki odpisów amortyzacyjnych w kwocie [...] zł, mimo, że koszty tego rodzaju nie były ponoszone w 1997 r. Skarżący uznał, że do celów ustalenia podstaw opodatkowania podatkiem ryczałtowym od nieujawnionych źródeł należało ustalić faktyczne wielkości poniesionych wydatków, czyli wielkość wydanych pieniędzy w roku i w żaden sposób nie można było zaliczyć do nich odpisów amortyzacyjnych. Zarzucił organom podatkowym nie uwzględnienie przy określeniu wielkości poniesionych w 1997 r. wydatków przelewów zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na rzecz Urzędu Skarbowego w O. Dowody zapłaty podatku wskazują, że w 1997 r. wydano na ten cel [...] zł, a nie [...] zł, jak wynikałoby z zeznania podatkowego za 1997 r. Zdaniem skarżącego przy określeniu wielkości przychodów uzyskanych w 1997 r. organ nie uwzględnił dowodów w postaci przelewów dotyczących zapłaty za sprzedane towary, pomijając uzyskane wpływy w kwocie [...] zł tytułem zapłaty za towar sprzedany w 1996 r. Wbrew stanowisku Ministra, organ nie przyjął za dowody tych przelewów, a jedynie ksiegę podatkową, z której przychody uznawał za uzyskane pieniądze, a koszty uznawał za poniesione wydatki. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotowa sprawa została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Przepis ten stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 1 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sądowa zaskarżonych decyzji bądź aktów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia. przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a lub c powołanej ustawy). Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej - art. 240 § 1 pkt 5 ustawy , w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie m.in. wówczas, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Wniesienie skargi na decyzję Ministra Finansów podyktowane było przekonaniem skarżącego o istnieniu w sprawie przesłanek z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, uzasadniających wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Izby Skarbowej w O. z dnia [...] grudnia 1999 r. w sprawie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego z nieujawnionych źródeł przychodów za 1997 r. W świetle ugruntowanego orzecznictwa "nowymi faktami lub dowodami będą te z nich, które nie zostały uwzględnione przez organ podatkowy jako element podstawy faktycznej rozstrzygnięcia " ( wyrok NSA z dnia 25 czerwca 1985 r., I SA 198/85, ONSA 1985, nr 1, poz. 35). Z zaskarżonej decyzji wynika, że w dniu jej wydania organ podatkowy dysponował materiałem dowodowym, z którego wynikały okoliczności podnoszone przez podatnika w skardze. Ustalenia poczynione przez inspektora Kontroli Skarbowej w trakcie przeprowadzanych kontroli dokonane były w oparciu o kompletny materiał dowodowy, ujawniony przez skarżącego w 1998 r. Przeciwne twierdzenia skarżącego nie zostały w żaden sposób chociażby uprawdopodobnione. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący wskazywał na etapie postępowania podatkowego na nowe dowody lub zgłaszał wnioski dowodowe. Wskazane natomiast przez skarżącego dowody nie mogą być traktowane jak nowe dowody czy też okoliczności w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, skoro były znane organowi w dniu wydawania decyzji i podlegały jego ocenie zgodnie z zasadą zawartą w art. 191 Ordynacji podatkowej. Jak wykazał organ odwoławczy, w dniu wydania decyzji ostatecznej Izbie Skarbowej w W. znana była wysokość zobowiązania w podatku dochodowym w kwocie [...] zł, a więc skarżący domaga się de facto ponownej oceny dowodów będących już przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia Izby Skarbowej. Przekonanie skarżącego o prawidłowości czy nieprawidłowości dokonanej przez organ podatkowy oceny dowodów nie stanowi jednak przesłanki do uchylenia ww. decyzji. Mając powyższe na względzie oraz dyspozycję art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.