III SA 2038/03
WyrokWSA w Warszawie2004-10-01
Skład orzekający: Krystyna Chustecka, Andrzej Jagiełło, Barbara Kołodziejczak-Osetek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy korekta deklaracji VAT złożona po terminie wyznaczonym dla złożenia deklaracji może stanowić podstawę do zwrotu podatku od towarów i usług na podstawie art. 14a ustawy o VAT dla podmiotów prowadzących zakłady pracy chronionej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że korekta deklaracji VAT złożona po terminie wyznaczonym dla złożenia deklaracji może stanowić podstawę do zwrotu podatku od towarów i usług dla podmiotów prowadzących zakłady pracy chronionej. Przepis art. 14a ust. 5 ustawy o VAT nie ogranicza prawa do zwrotu podatku do wniosku złożonego wyłącznie wraz z deklaracją w ustawowym terminie, a prawo do autokorekty wywiedzione z art. 10 ustawy o VAT obejmuje również prawo do złożenia skorygowanego wniosku o zwrot podatku.Stan faktyczny
Spółdzielnia Inwalidów złożyła wniosek o zwrot podatku VAT za luty 2003 r. w trybie art. 14a ustawy o VAT. Po dokonaniu zwrotu, spółdzielnia złożyła korektę deklaracji z wyższą kwotą podatku do wpłaty oraz skorygowany wniosek o zwrot podatku. Urząd Skarbowy odmówił zwrotu, uznając, że korekta złożona po terminie nie może być podstawą do zwrotu. Izba Skarbowa utrzymała tę decyzję w mocy. Spółdzielnia wniosła skargę do sądu, zarzucając błędną wykładnię przepisów.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej w W. oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego W. i zasądził od Izby Skarbowej na rzecz skarżącej Spółdzielni zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędziowie sędzia WSA Andrzej Jagiełło (spr.), sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01 października 2004 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Inwalidów na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu podatku w podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego W.- [...] z dnia [...] maja 2003r. 2. uchylne decyzje nie podlegają wykonaniu w całości 3. zasądza od Izby Skarbowej w W. na rzecz [...] Spółdzielni Inwalidów [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
I I I SA 2038/03
U Z A S A D N I E N I E
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego W. [...] z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] w sprawie odmowy dokonania zwrotu [...] Spółdzielni Inwalidów podatku od towarów i usług, wynikającego z korekty deklaracji za miesiąc luty 2003 r.
Jak ustalił organ [...] Spółdzielnia Inwalidów, wnioskiem z dnia [...] marca 2003 r. zwróciła się, w trybie art. 14a ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, o zwrot wpłaconej i wykazanej w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za miesiąc luty kwoty podatku w wysokości [...] zł. Urząd Skarbowy dokonał zwrotu podatku zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku.
W dniu [...] kwietnia 2003r. spółdzielnia złożyła korektę deklaracji za miesiąc luty z wykazaną wyższą kwotą podatku podlegającą wpłacie oraz wniosek o zwrot w trybie cyt. art. 14a wpłaconej i wykazanej w korekcie kwoty [...] zł., stanowiącej różnicę pomiędzy kwotami wykazanymi w deklaracjach. Urząd Skarbowy odmówił zwrotu podatku powołując się na treść wskazanego przepisu.
Po rozpoznaniu odwołania strony, w którym zarzuciła błędną interpretację przepisu, Izba Skarbowa nie znalazła podstaw do jego uwzględnienia. Zdaniem organu zgodnie z brzmieniem art. 14a ust. 1 i 5 ustawy o VAT prowadzący zakład pracy chronionej ma prawo w zakresie działalności tego zakładu, do otrzymania całkowitego lub częściowego zwrotu kwoty wpłaconego podatku. W tym celu w terminie określonym do złożenia deklaracji dla podatku od towarów i usług, tj. do [...] dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, składa wraz z tą deklaracją do urzędu skarbowego wniosek o dokonanie zwrotu. Szczególny charakter tego przepisu, stanowiącego odstępstwo od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania obliguje do jego ścisłego interpretowania. W konsekwencji należy uznać, że podstawą dokonania zwrotu może być jedynie wniosek złożony wraz z deklaracją w ustawowym terminie. Korekta deklaracji złożona po terminie wyznaczonym przez art. 14a ust. 5 nie może być podstawą do zwrotu wpłaconego podatku.
W skardze z dnia [...] lipca 2003 r. [...] Spółdzielnia Inwalidów zarzuciła naruszenie prawa przez błędną jego wykładnię i zastosowanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącej prawo do zwrotu podatku oraz jego kwotę określają przepisy art. 14a ust. 1 i 3 ustawy o VAT. Stosownie do nich pojęcie kwoty podatku obejmuje pełną kwotę wynikającą z rozliczenia danego miesiąca, także z uwzględnieniem ewentualnych korekt. Skoro każdemu podatnikowi, a więc także prowadzącemu zakładowi pracy chronionej, przysługuje prawo złożenia korekty deklaracji dla podatku od towarów i usług, przysługuje mu także prawo złożenia korekty wniosku o zwrot wpłaconej kwoty podatku - inaczej mówiąc skorygowanego wniosku o zwrot pełnej kwoty wpłaconego podatku. Terminem złożenia korekty wniosku jest, więc termin złożenia korekty deklaracji. Spółdzielnia tych wymogów dochowała.
Wskazywany jako podstawa odmowy zwrotu podatku art. 14 ust. 5 normuje wyłącznie termin złożenia wniosku, łącznie z deklaracją, a nie ograniczenia kwoty zwrotu. Brak jest podstaw do przyjęcia, że ustawodawca chciał dyskryminować zakłady pracy chronionej ze względu na złożenie korekty deklaracji i ograniczyć prawo zwrotu podatku. Gdyby intencja ustawodawcy była inna, zapewne znalazłoby to odzwierciedlenie w treści art. 14a ust. 7 gdzie enumeratywnie wymieniono przypadki, w których nie ma zastosowania ust.1. Jednakże ustawodawca nie wykluczył w nim podatników składających korekty deklaracji i korekty wniosków o zwrot wpłaconego podatku.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z póz. zm.) z dniem1 stycznia 2004r. utraciła moc ustawa z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz.U. Nr. 74, poz. 368 ze zm.), weszła zaś w życie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr. 153, poz.1270). Zgodnie zaś z art. 97 §1 cyt. Ustawy - Przepisy wprowadzające (...), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sadu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie zaś do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 - Prawo o ustroju sadów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega, zatem zgodność aktów administracyjnych z przepisami prawa materialnego i procesowego. Kontrola ta ogranicza się, więc do badania, czy rozpoznając sprawę nie naruszyły one prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
Przechodząc do rozważań nad zasadnością skargi podnieść należy, że w art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50, ze zm.) wprowadzona została zasada preferencji podatkowej dla podmiotów prowadzących zakład pracy chronionej bądź zakład aktywności zawodowej. Stosownie do treści tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2000 r., podmiot taki ma prawo w zakresie działalności tego zakładu do otrzymania częściowego lub całkowitego zwrotu wpłaconej kwoty podatków od towarów i usług według zasad określonych w ust 2-6a. Precyzyjny sposób obliczenia wysokości kwoty podlegającej zwrotowi unormowany został w ust. 3. Wyliczona w ten sposób kwota podlega zwrotowi z zastrzeżeniem, że nie może być wyższa od kwoty podatku wpłaconego w danym miesiącu (ust. 4 ). Podatnik prowadzący zakład pracy chronionej dokonuje, zatem rozliczenia podatku jak każdy inny podatnik, w terminach określonych w art. 10 ust.1 i art. 26 ust.1 ustawy. Oblicza kwotę podatku należnego, obniża ją o kwotę podatku naliczonego, składa deklarację podatkową oraz wpłaca kwotę tak wyliczonego zobowiązania do urzędu skarbowego, w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Dopiero po dokonaniu wpłaty może wystąpić o zwrot odpowiedniej kwoty podatku.
Stosownie do art. 14a ust.5 wniosek w tym względzie podatnik składa wraz z deklaracją dla podatku VAT w terminie określonym do jej złożenia. Wbrew poglądom wyrażonym w niniejszej sprawie przez organy podatkowe z treści tego przepisu nie wynika, że podatnik może złożyć skuteczny wniosek o zwrot podatku wyłącznie w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. W przeciwnym, bowiem razie należałoby uznać, że określony w nim został termin zawity do dochodzenia zwrotu podatku. Tymczasem gramatyczna wykładnia przepisu nie upoważnia do takiego wniosku. Przede wszystkim nie wskazuje konkretnej daty dla realizacji prawa podatnika do zwrotu podatku a jedynie wiąże to prawo ze złożeniem deklaracji dla podatku od towarów i usług w terminie przewidzianym dla tej czynności. Skoro, zatem na podatniku prowadzącym zakład pracy chronionej ciążą wszelkie obowiązki związane z samoobliczeniem, zadeklarowaniem i wpłaceniem podatku to ma także prawo, jak wszyscy podatnicy do dokonania korekty rozliczenia i złożenia deklaracji korygującej z konsekwencjami z tego wynikającymi. Prawo do autokorekty wywodzone z treści art. 10 ustawy o VAT, znalazło potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego(np. w sprawach: I S.A./Lu 879/96, I I I S.A. 657/96, I I I S.A. 1636/99, I S.A./Wr 3106/00). Na tle cyt. art. 14a ust. 5 oznacza to prawo do złożenia wraz z korektą deklaracji wniosku o zwrot dalszej kwoty obliczonej według zasad określonych w ust. 2-6a.
Podnieść należy, że będący przedmiotem rozważań art. 14a ustawy o VAT nie pozbawia podatnika prawa do autokorekty, ani też nie zawiera czasowego ograniczenia dla dokonania tej czynności. W wypadku spełnienia przez podatnika pozostałych, określonych w tym przepisie warunków ma on prawo do zwrotu podatku zgodnie ze złożonym wnioskiem korygującym. Nie znajduje, zatem uzasadnienia wyrażony przez organy podatkowe pogląd, że objęcie tego rodzaju podatników szczególną preferencją podatkową pozbawia ich prawa do korekty deklaracji i wniosku o zwrot podatku.
Z powyższych rozważań wynika ,że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 14a ust. 1 i 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Z tego też względu Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) uchylił tą decyzję Izby Skarbowej w W. oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego W. [...] z dnia [...] maja 2003 r., a na podstawie art. 152 orzekł, że nie podlegają one wykonaniu w całości. Na podstawie zaś art. 200 i art. 205 § 1 tejże ustawy zasądził od Izby Skarbowej na rzecz skarżącej Spółdzielni zwrot kosztów postępowania w kwocie [...] zł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło