III SA 444/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi Spółki z o.o. "K- 43" z siedzibą w W. na decyzje Izby Skarbowej w W. z dnia 17 stycznia 2003 r. (...) w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę i odmowy rozłożenia na raty zaległości z tytułu podatku od towarów i usług - oddala skargi. W latach 1998-2000 Spółka nie zapłaciła podatku VAT za niektóre miesiące, wobec czego powstała zaległość podatkowa. Następnie złożyła do właściwego urzędu skarbowego dwa wnioski: o umorzenie odsetek od zaległości podatkowych oraz o rozłożenie zaległości podatkowych na raty. Wnioski umotywowano faktem, że spółka nie posiada środków na uregulowanie tych zaległości. Urząd skarbowy wydał dwie decyzje, w których oba wnioski zostały załatwione odmownie. W uzasadnieniu stwierdzono, że decyzje o umorzeniu odsetek za zwłokę oraz o rozłożeniu zaległości podatkowych na raty mają charakter decyzji uznaniowych. Stwierdzono również, że przy wydawaniu tego rodzaju decyzji organ podatkowy powinien wziąć pod uwagę nie tylko interes podatnika ale także -interes Skarbu Państwa. Za występowaniem ważnego interesu podatnika przemawiała okoliczność, że - w momencie składania wniosków - Spółka była w likwidacji. Jednocześnie urząd skarbowy zaznaczył, że zaległości podatkowe dotyczyły należnego podatku VAT, który został uprzednio zapłacony Spółce przez jej kontrahentów /nabywców opodatkowanych towarów lub usług/. Likwidator Spółki nie zgodził się z odmownymi decyzjami urzędu skarbowego i odwołał się do izby skarbowej. Izba - utrzymała w mocy decyzje wydane w pierwszej instancji, podtrzymując zarazem argumentację urzędu skarbowego. W skargach do sądu administracyjnego Spółka podniosła dodatkowy argument proceduralny. Stwierdziła mianowicie, że izba skarbowa rozpatrzyła sprawę w sposób szablonowy bez wnikliwego zbadania jej szczególnych okoliczności. W odpowiedzi na skargi izba wniosła o ich oddalenie. Stwierdziła również m.in., że w jej działaniu nie było dowolności i że wydane decyzje mieściły się w granicach swobody uznania administracyjnego, które to granice wynikają z art. 48 oraz art. 67 Ordynacji podatkowej /przepisy te - odpowiednio - dotyczą m. in. rozłożenia na raty zaległości podatkowej na raty oraz umorzenia odsetek za zwłokę/. WSA w Warszawie oddalił skargi Spółki - zarówno skargę dotyczącą rozłożenia na raty, jak też skargę dotyczącą umorzenia odsetek za zwłokę. W ustnym uzasadnieniu wyroku stwierdzono, że organy podatkowe nie naruszyły prawa w sposób, który mógłby mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Decyzja o rozłożeniu zaległości podatkowej na raty, jak też decyzja o umorzeniu odsetek - ma charakter decyzji uznaniowej, co wynika z art. 48 i art. 67 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Sądu, w obu kwestiach organy podatkowe oceniły, czy występował ważny interes podatnika i interes publiczny. Jeżeli przeanalizowano obie przesłanki i właściwie uzasadniono decyzje to wybór rozstrzygnięcia - zgodnie z wolą ustawodawcy - należał do organów podatkowych.