III SA 934/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski (del.) NSA Krystyna Chustecka (del.) Sędziowie WSA Hanna Kamińska (spr.) Protokolant Robert Powojski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję 2) zaskarżona decyzja nie może być wykonana 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącej kwotę 53, 90 zł (pięćdziesiąt trzy złote dziewięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów sądowych. Zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzją [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] lutego 2001r. nr [...], odmawiającą stwierdzenia na rzecz Pani K. C. nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000r. z tytułu wypłaconego odszkodowania w kwocie 1.346,90zł. W uzasadnieniu wskazano, że Pani K. C. zwróciła się do [...] Urzędu Skarbowego w R. z wnioskiem o zwrot nadpłaconego podatku, niesłusznie odprowadzonego do Urzędu Skarbowego przez Syndyka masy upadłości Fabryki K. "A." w R.. W dniu [...] lutego 2001r. Urząd Skarbowy wydał decyzję odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000r. Izba Skarbowa w W., rozpoznając odwołanie skarżącej w dniu [...] maja 2001r. Nr [...] uchyliła decyzję organu pierwszej instancji i orzekła stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000r. w kwocie 1.346,90 zł. Decyzją z dnia [...] lutego 2002r. Nr [...] Minister Finansów z urzędu stwierdził nieważność ww. decyzji ostatecznej Izby Skarbowej w W.. Od tej decyzji podatniczka złożyła odwołanie. Minister Finansów po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] marca 2002r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] lutego 2002r. W związku z tym Izba Skarbowa w W. po ponownym rozpoznaniu zarzutów odwołania z dnia 16 lutego 2001r. wydała w dniu [...] marca 2002r. decyzję Nr [...], którą utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2001r. Podatniczka złożyła skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarówno na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] dnia 2001r. jak i decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2002r. W skardze podatniczka podnosi zarzut, że wypłacone odszkodowanie nie jest odszkodowaniem związanym ze stosunkiem pracy, lecz zostało wypłacone na podstawie art. 471 Kodeksu cywilnego i podlega zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w W. wniosła o jej oddalenie. W ocenie Izby przedmiotowe świadczenie wypłacone w 2000r. przez Syndyka masy upadłości "A." S.A. zwalnianym pracownikom są świadczeniami związanymi bezpośrednio ze stosunkiem pracy, stanowiącym przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie korzystającymi ze zwolnienia od opodatkowania określonego w art. 21 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, a zatem podlegającymi opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy. Ponadto Izba stwierdziła, iż ze zwolnienia od podatku mogą korzystać wyłącznie odszkodowania wynikające bezpośrednio z uregulowań ustawowych. Natomiast nie korzystaja ze zwonienia odszkodowania z tytułu zawartej pomiędzy stronami umowy. Świadczenia otrzymane w 2000r. przez pracowników "A." S.A. w R. były wystawione na skutek niedotrzymania postanowień umowy z dnia 4 grudnia 1995r., a zatem nie podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. W konkluzji Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że po ponownym rozpoznaniu odwołania podatniczki należy uznać, iż w świetle obowiązujących przepisów decyzja [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] lutego 2001r. jest słuszna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2004r. (sygn. akt III SA 933/02) Sąd uchylił decyzję Ministra Finansów z dnia [...] marca 2002r. Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2002r. Nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2001r. Nr [...] uchylającą decyzję [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] lutego 2001r. Nr [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty na rzecz K. C. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000r., stwierdzając brak podstaw do wzruszenia decyzji stwierdzającej nadpłatę w trybie nadzoru na podstawie art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej. Bowiem warunkiem uznania, że wystąpiło rażące naruszenie prawa, o którym mowa w art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, jest stwierdzenie, iż w zakresie objętym konkretną decyzją obowiązywał niewątpliwy stan prawny. Tej oczywistości w sprawie stwierdzić nie można. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych był w sposób krańcowo odmienny interpretowany i stosowany przez organy podatkowe obu instancji, zapadały również wyroki sądowe o odmiennych rozstrzygnięciach, co dowodzi, że przepis nie był jednoznaczny. Wobec uchylenia wyżej wymienionych decyzji Ministra Finansów przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie należy uchylić decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2002r. utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w R.. Ze względu na powyższe ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1, ust. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę... (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 zm. Nr 240, poz. 2052) orzekł, jak w sentencji.