III SA/Wa 1023/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, , po rozpoznaniu w dniu 16 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu ze spółką oraz drugim członkiem zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za październik i grudzień 2009 r. oraz luty 2010 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Pismem z dnia 28 lutego 2014 r. J. G. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz ze spółką oraz drugim członkiem zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za październik i grudzień 2009 r. oraz luty 2010 r. Zarządzeniem z dnia 31 marca 2014 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 7 kwietnia 2014 r. Sąd ustalił następnie, iż Skarżący uiścił wpis sądowy od jego skargi w dniu 15 kwietnia 2014 r., tj. jeden dzień po upływie zakreślonego mu terminu. Biorąc powyższe pod uwagę postanowieniem z dnia 2 września 2014 r. Sąd odrzucił skargę wniesioną przez Skarżącego. W piśmie z dnia 11 września 2014 r. nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 12 września 2014 r. Skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku Skarżący wskazał, że cierpi na [...]. Z informacji przekazanych przez Skarżącego wynika, iż wskazana choroba charakteryzuje się występowaniem epizodów [...], [...] lub epizodów mieszanych. Pomiędzy tymi epizodami zwykle występują okresy remisji, tj. całkowitego braku objawów lub utrzymywania się nielicznych objawów o niewielkim nasileniu. [...] jest przyczyną niezdolności do pracy z powodów [...]. W połączeniu z bardzo dużą nawrotnością objawów przyczynia się do poważnych, negatywnych konsekwencji we wszystkich aspektach życia chorego, tj. funkcjonowaniu społecznym, rodzinnym, zawodowym, kondycji ekonomicznej, możliwości realizowania swojego potencjału intelektualnego. Ponadto wedle relacji Skarżącego, w związku z wskazanymi powyżej dolegliwościami, bardzo często zdarzają się sytuacje, w których jego kondycja [...] nie pozwala mu na normalne funkcjonowanie, gdyż z pamięci umykają mu istotne obowiązki, które powinien on wykonać w ściśle określonym terminie. Skarżący wskazał, że tak też było w przypadku uchybienia przez niego terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi, gdyż o konieczności dokonania tejże czynności procesowej Skarżący uświadomił sobie dopiero w dniu 15 kwietnia 2014 r., zaś uiszczając ten wpis w tym samym dniu był on przekonany, iż czyni to jeszcze z zachowaniem zakreślonego mu przez Sąd terminu. W tym stanie rzeczy zdaniem Skarżącego, opóźnienie w zapłacie wpisu od skargi było konsekwencją okoliczności niezależnych od niego samego. Dla potwierdzenia podnoszonych przez siebie okoliczności Skarżący załączył do przedmiotowego wniosku kopię zaświadczenia lekarskiego wystawionego przez lekarza specjalistę [...] z dnia 2 kwietnia 2014 r. Skarżący uzupełnił następnie swój wniosek w piśmie z dnia 29 września 2014 r., w którym wskazał na te same okoliczności uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, bowiem były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679), a samo działanie strony należy oceniać według obiektywnego miernika staranności. W ocenie Sądu, kierując się obiektywnym miernikiem staranności, należy stwierdzić, że Skarżący nie zachował należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zgodzić się wprawdzie należy z tym na co wskazywał Skarżący, że choroba, na którą cierpi Skarżący ma negatywny wpływ na jego funkcjonowanie zarówno w życiu osobistym jak i zawodowym. Jednakże nie stanowi ona okoliczności nie do przezwyciężenia, a na pewno już nie przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zważyć bowiem należy w tym miejscu, że z przedłożonego przez Skarżącego zaświadczenia lekarskiego (karta 37 akt sądowych) wynika, iż Skarżący cierpi na opisywaną dolegliwość co najmniej od 2002 r., gdyż od tego czasu trwa też jego leczenie. Powyższe oznacza zatem bezspornie, iż fakt występowania u Skarżącego opisywanych przez niego objawów tejże choroby nie jest dla niego niczym nowym, nagłym i zaskakującym. Zatem nawet nie mogąc osobiście dochować zakreślonego mu terminu do dokonania określonej czynności procesowej, Skarżący zdając sobie sprawę z możliwości wystąpienia negatywnych dla niego następstw jego choroby, w postaci chociażby uchybienia terminu - jak to miało miejsce w niniejszej sprawie - mógł skorzystać z pomocy osoby trzeciej, a zatem mógł podjąć działania mające na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Zauważyć również należy w tym miejscu, że z załączonych akt administracyjnych wynika, iż Skarżący korzystał z takiej pomocy w toku postępowania podatkowego prowadzonego przez organy podatkowe, gdzie był on reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata. Podkreślenia wymaga również w tym miejscu, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą NSA tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, jednak muszą zostać spełnione określone warunki. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi wykazać, że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności powinno być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie (por. postanowienie NSA z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt I FZ 397/13 - LEX nr 1397085). W ocenie Sądu, choroba Skarżącego nie nosiła znamion nagłej, niemożliwej do przewidzenia przypadłości. Nawet bowiem najpoważniejsza bowiem choroba o charakterze przewlekłym, o ile strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, nie można uznać, iż Skarżący dołożył wszelkich możliwych starań aby dochować terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od jego skargi. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze fakt, iż zdaniem Sądu, okoliczności podniesione przez Skarżącego, nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji postanowienia.