III SA/Wa 1026/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-06-11

Skład orzekający: Barbara Kołodziejczak-Osetek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do zawieszenia postępowania sądowego w sprawie dotyczącej opodatkowania świadczeń związanych z imprezami integracyjnymi dla pracowników, w związku z wnioskiem o zbadanie zgodności przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z Konstytucją RP?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który badał zgodność przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z Konstytucją RP w zakresie opodatkowania świadczeń pracowniczych związanych z działalnością pracodawcy. Wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą opodatkowania imprez integracyjnych dla pracowników. Spółka organizuje różne formy spotkań integracyjnych, finansując je ze środków obrotowych. Pracownicy uczestniczą w nich nieodpłatnie. Spółka pytała, czy udział w takich imprezach generuje przychód podlegający opodatkowaniu i jak go ustalić. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 11 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe- Skarżąca – C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] lutego 2010 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. We wniosku Skarżąca przedstawiła stan faktyczny wskazując, że organizuje imprezy dla pracowników w celu zintegrowania pracowników, polepszenia współpracy między nimi i poprawy atmosfery w pracy. Koszt zorganizowania imprezy ponoszony jest przez Skarżącą. Pracownicy uczestniczą w imprezie nieodpłatnie. Spotkania integracyjne mają różnorodną postać. Przykładowo organizowane są: ■ spotkania dla wszystkich pracowników Skarżącej lub pracowników danego sklepu, które odbywają się w restauracji (mają charakter np. kolacji wigilijnej). ■ spotkania dla pracowników danego działu (np. działu księgowości, marketingu, itp.), które odbywają się w restauracji lub w miejscu wykonywania pracy (w takim wypadku Spółka ponosi koszt cateringu). Na takich spotkaniach – w nieformalnej atmosferze - omawiane są wyniki pracowników, zadania do wykonania, itp. Zdarza się, że spotkanie połączone jest ze szkoleniem dla pracowników. ■ festyny, pikniki, itp., które odbywają się poza siedzibą Skarżącej w wybranym przez Skarżącą miejscu. Skarżąca ponosi koszty cateringu, rozrywek zapewnianych pracownikom, które mają służyć ich integracji (np. paint bali, zawody sportowe), koszty transportu pracowników na imprezę, itp. ■ w wypadku imprez o wyjątkowym charakterze (np. impreza integracyjna w związku z 10-leciem danej placówki handlowej, 10-letnim stażem pracy pracowników, itp.) impreza może być zorganizowana w teatrze lub innym miejscu przeznaczonym do organizowania większych spotkań. Skarżąca ponosi wówczas koszty m. in. wynajmu teatru, czy sali, w której jest organizowana impreza, koszty transportu pracowników, itd. Podczas spotkań integracyjnych pracownicy Skarżącej mogą skorzystać z usług gastronomicznych lub cateringowych świadczonych przez firmy wynajmowane przez Skarżącą. Należy przy tym zaznaczyć, że pracownicy nie mają przydzielonych racji żywnościowych. Każdy z pracowników ma możliwość wyboru, jaki posiłek (artykuł spożywczy) chce zjeść, jakie napoje chce wypić, itp. Skarżąca nie ewidencjonuje ilości spożytych przez danego pracownika produktów. Pracownicy mogą również skorzystać z "atrakcji" zapewnianych przez Spółkę (np. mogą wziąć udział w zawodach sportowych, w dyskotece, itp.). Spółka nie prowadzi ewidencji pozwalającej na ustalenie, który z pracowników z jakich "atrakcji" skorzystał. Jeśli Skarżąca zapewnia bezpłatny transport na imprezę (np. autobus) nie wie, który z pracowników pojechał autobusem, a który własnym samochodem. Autobus jest podstawiany w umówione miejsce i zainteresowani pracownicy mogą skorzystać z takiego transportu. Skarżąca nie prowadzi jednak ewidencji pozwalającej na ustalenie, którzy konkretnie pracownicy przyjechali na imprezę autobusem, a którzy skorzystali z innych środków transportu (np. z własnego samochodu). Organizując imprezę Skarżąca zawiera różne umowy z firmami zewnętrznymi. Może się zdarzyć, że Skarżąca wybiera jedną firmę zewnętrzną odpowiedzialną za zorganizowanie całości imprezy (np. pikniku, czy festynu). W takim wypadku Skarżąca otrzymuje fakturę obejmującą łączny koszt imprezy, tj. wynagrodzenie firmy zewnętrznej. W takim wypadku poszczególne koszty związane z imprezą, np. koszty wynajmu pomieszczenia, wyżywienia, orkiestry, itp. nie są Skarżącej znane (koszy te firma zewnętrzna uwzględnia przy kalkulacji należnego jej wynagrodzenia). Skarżąca może też zdecydować się na organizację imprezy samodzielnie. Przykładowo Skarżąca wybiera restaurację, w której ma odbyć się spotkanie pracowników i otrzymuje fakturę za usługę gastronomiczną. Imprezy integracyjne są finansowane ze środków obrotowych Skarżącej. W Skarżącej jest tworzony Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, ale jest on wykorzystywany na pożyczki dla pracowników, zapomogi oraz dofinansowanie do różnego typu wypoczynku pracowników i ich rodzin. Finansowanie dodatkowo imprez i spotkań integracyjnych z funduszu socjalnego ograniczyłoby finansowanie innych świadczeń socjalno - bytowych dla zatrudnionych pracowników. W związku z tym, Skarżąca finansuje imprezy integracyjne ze środków własnych (środków obrotowych). Skarżąca Spółka - co do zasady - przygotowuje listę osób zaproszonych na daną imprezę integracyjną. Skarżąca nie ma jednak 100% gwarancji, że wszystkie osoby, których nazwiska znajdują się na liście, faktycznie wzięły udział w imprezie. Może się okazać, że dany pracownik uprawniony do wzięcia udziału w imprezie nie przyszedł, z uwagi np. na chorobę. Nie zawsze przy wejściu na imprezę sprawdzana jest lista obecności, chociaż w niektórych wypadkach może się zdarzyć, że pracownicy przychodzący na imprezę podpisują się na liście. W takim wypadku Skarżąca wie, który z pracowników był obecny na imprezie. W niektórych umowach zawieranych z firmami organizującymi szkolenie istnieje zapis, dla ilu osób jest urządzana impreza. Jest to jednak liczba ogólnie oszacowana, która z reguły nie pokrywa się dokładnie z faktyczną ilością uczestników. (Liczbę uczestników ustala się raczej w celu określenia skali imprezy, tak aby firma świadcząca usługi wiedziała ile przygotować posiłków, jaką salę wynająć, itp.). W związku z powyższym Skarżąca spytała: 1. Czy wzięcie udziału w imprezie integracyjnej zorganizowanej przez pracodawcę prowadzi do powstania u pracownika przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji, czy Spółka powinna zwiększać przychody pracowników z tytułu umowy o pracę w związku z tym, że wzięli oni udział w imprezie integracyjnej? 2. Jeśli odpowiedź na powyższe pytanie byłaby twierdząca, Skarżąca prosi dodatkowo o wyjaśnienie: w jaki sposób Skarżącej powinna ustalić przychód pracownika powstały w wyniku wzięcia przez niego udziału w imprezie integracyjnej, skoro Skarżąca nie prowadzi żadnych ewidencji pozwalających na ustalenie, co zjadł, wypił dany pracownik, z jakich "atrakcji" zapewnianych w czasie imprezy skorzystał, a w wielu wypadkach Spółka ma nawet trudność w ustaleniu dokładnej listy pracowników, którzy faktycznie byli obecni na imprezie? Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na uwadze treść powyższego przepisu, Sąd rozważył kwestię dopuszczalności zawieszenia postępowania w związku ze złożonym 17 stycznia 2013 r. przez Konfederacja L. wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 3 w związku z art. 11 ust. 2-2b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) dalej "u.p.d.o.f." z art. 2 i art. 217 Konstytucji RP. Wniosek dotyczy zakresu, w jakim przepisy te przewidują opodatkowanie wszelkich świadczeń, które pracownik może potencjalnie otrzymać w związku z pozostawaniem w stosunku pracy oraz są ściśle związane z działalnością gospodarczą prowadzona przez pracodawcę, i których wartości nie da się obliczyć w zgodzie z metodologią wskazaną w ustawie. Trybunał Konstytucyjny wszczął postępowanie w tej sprawie (sygn. K 7/13). Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego określona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie rozpatrywanej sprawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło