III SA/Wa 1042/13

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i 20/100), w tym: tytułem opłaty kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych i 20/100) Postanowieniem z 12 czerwca 2013 r. zwolniono Skarżącego M.P. od kosztów sądowych oraz ustanowiono na jego rzecz adwokata, którym wyznaczony został M.B. Ten z kolei upoważnił aplikanta adwokackiego M. K. , która na rozprawie w dniu 19 grudnia 2013 r. zgłosiła wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Oświadczyła, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Wyrokiem z 19 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę Skarżącego i uchylił zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461; dalej: "rozporządzenie"). W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu sprowadzała się do stawiennictwa na rozprawie. W tej sytuacji pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie wynoszące 240 zł, co wynika z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie jest bowiem należność pieniężna. Jakkolwiek decyzja o odmowie umorzenia zaległości podatkowej (odsetek za zwłokę) wskazuje kwotę tej zaległości (odsetek), to istota sporu w takiej sprawie nie sprowadza się do kwestionowania wysokości należności pieniężnej, a dotyczy jedynie ustalenia istnienia bądź nieistnienia określonych ustawowo przesłanek do uzyskania ulgi w postaci umorzenia zaległości (por. uchwała NSA z 26 października 2009 r., II FPS 2/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych udostępniona na stronach internetowych NSA). Jednocześnie stawka ta podlega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy, uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.