III SA/Wa 1044/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] "G." sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2005r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2005r. Minister Pracy i Polityki Społecznej uchylił w całości decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: PFRON) z dnia [...] stycznia 2005r. w przedmiocie określenia zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W decyzji zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministra Pracy i Polityki Społecznej, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzję doręczono stronie skarżącej [...] grudnia 2005r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 42 akt administracyjnych). W dniu [..] stycznia 2006r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga na powyższą decyzję. Przesyłkę nadano w Urzędzie Pocztowym [...] stycznia 2006r. Następnie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z [...] stycznia 2006r. skarga ta została przekazana w dniu [...] lutego 2006r. Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej (kserokopia koperty wraz z pieczątką potwierdzającą datę nadania przesyłki – k. 7 akt sądowych). W dniu [...] marca 2006r. organ zwrócił Sądowi skargę, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W aktach sprawy znajduje się ponadto kserokopia koperty, w której strona przesłała skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] grudnia 2005r. na adres organu (k. 5 akt sądowych). Przesyłkę nadano [...] stycznia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1271) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. do 31 grudnia 2005r., skargę wniesioną w terminie, bezpośrednio do Sądu administracyjnego, Sąd przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 P.p.s.a. Tym samym wobec skarg wnoszonych z dniem 1 stycznia 2006r. omawiany przepis nie znajduje już zastosowania. Brak jest też przepisów, które wprost normowałyby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego z pominięciem organu administracji oraz określały czynności, jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć Sąd. Z tego też względu zasadne jest, zdaniem Sądu, przyjęcie poglądu wypracowanego na gruncie procedury cywilnej w analogicznym stanie prawnym, odnoszącego się do sytuacji, w której apelację od orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji, wniesiono bezpośrednio do sądu odwoławczego, pomimo, iż zgodnie z art. 369 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks podstępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok. Zgodnie ze stanowiskiem zarówno judykatury (por. uchwała połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r. sygn. III CZP 33/87), jak i powszechnie akceptowanym w doktrynie (por. K. Piasecki (red.) Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, CH BECK Warszawa 2002, Tom I, s. 1343 oraz T. Ereciński (red.) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2004, Tom I, s. 684) w sytuacji takiej, po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w Urzędzie Pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego. Podobne poglądy były formułowane również odnośnie wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Sadu Najwyższego, z pominięciem sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Odpowiednie zastosowanie ww. stanowiska nakazuje przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest zatem data nadania tejże skargi przez Sąd w Urzędzie Pocztowym. Sąd wskazuje, przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, że termin do wniesienia skargi, jeśli wniesiono ją za pośrednictwem organu, a więc w sposób przewidziany w prawidłowym pouczeniu zawartym w treści zaskarżonej decyzji, upłynąłby z dniem [...] stycznia 2006r. Skargę, wniesioną bezpośrednio do Sądu, nadano natomiast dopiero [...] stycznia 2006r., uchybiając już w ten sposób 30-dniowemu terminowi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Zaznaczyć przy tym należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału z [...] stycznia 2005r., przekazał ww. skargę Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej w tym samym dniu, tj. [...] stycznia 2005r. Tę ostatnią datę, zgodnie z przedstawionym wyżej poglądem, należy traktować jako datę wniesienia skargi. Oznacza to, iż została ona wniesiona z pięciodniowym opóźnieniem. Sąd zauważa ponadto, iż strona skarżąca nie dochowała również terminu do wniesienia skargi za pośrednictwem organu. Z akt sprawy wynika bowiem, iż przesyłkę zawierającą skargę adresowaną do Ministra Pracy i Polityki Społecznej nadano w dniu [...] stycznia 2006r. (k. 5 akt sądowych), uchybiając tym samym o cztery dni terminowi z art. 53 § 1 P.p.s.a. Sąd, mając powyższe na uwadze, stwierdza, że skarga w rozpatrywanej sprawie została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, wskazanego w art. 53 § 1 P.p.s.a., co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.