III SA/Wa 1060/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Beata Sobocha, Sędziowie sędzia del. SO Agnieszka Baran (sprawozdawca), sędzia WSA Jarosław Trelka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi Wójta Gminy B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi oddala skargę. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. (dalej też: "organ egzekucyjny") prowadził wobec Spółki [...] S.A. w K. (dalej też jako: "zobowiązana spółka") postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] grudnia 2014 r. nr od [...] do [...], obejmujących należności z tytułu podatku od nieruchomości za 2009 r. w łącznej kwocie należności głównej [...] zł. Tytuły te zostały wystawione przez Wójta Gminy B. – jako wierzyciela. Podstawę wystawienia przedmiotowych tytułów wykonawczych stanowiła nieostateczna decyzja z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] określającą Spółce [...] S.A. zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2009 r. w kwocie [...] zł, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. Zawiadomieniem z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] organ egzekucyjny dokonał zajęcia rachunku bankowego prowadzonego dla zobowiązanej w Banku [...] S.A. Zawiadomienie doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu wystawienia tj. [...] grudnia 2014 r. Zobowiązana Spółka odebrała korespondencję zawierającą powyższe zawiadomienie oraz odpisy tytułów wykonawczych również w dniu [...] grudnia 2014 r. Wójt Gminy B. (dalej: "skarżący") wnioskiem z dnia 31 grudnia 2014 r. zwrócił się do organu egzekucyjnego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych z dnia [...] grudnia 2014 r. ze względu na złożenie przez zobowiązaną spółkę wyjaśnień dotyczących rozliczenia podatku od nieruchomości za 2009 r. do których wierzyciel się przychyla. W dniu 8 stycznia 2015 r. nastąpiło całkowite wyegzekwowanie dochodzonej należności. Następnie, [...] stycznia 2015 r., NUS wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego prowadzone wobec majątku zobowiązanej. Wnioskiem z 12 lutego 2015 r., zobowiązana spółka wystąpiła o zwrot kosztów egzekucyjnych wraz z odsetkami, powstałych w związku z zajęciem rachunku bankowego dokonanym zawiadomieniem z [...] grudnia 2014 r.. Powołała się na decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] stycznia 2015r. uchylającą własną decyzję z dnia [...] grudnia 2014 r. oraz umarzającą postępowanie podatkowe w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości za 2009 r. z uwagi na jego bezprzedmiotowość. NUS postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. orzekł o zwrocie zobowiązanej kosztów egzekucyjnych wraz z odsetkami ustawowymi w łącznej kwocie [...] zł i o obciążeniu nimi wierzyciela. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. uchylił ww. postanowienie NUS i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, wskazując na konieczność rozdzielenia kwestii wniosku zobowiązanej o zwrot kosztów egzekucyjnych od kwestii obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego. NUS postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. obciążył skarżącego kosztami postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec zobowiązanej, w kwocie [...] zł. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. uchylił postanowienie NUS z dnia [...] sierpnia 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. NUS postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. odmówił zwrotu zobowiązanej kosztów egzekucyjnych w wysokości [...] zł wraz z odsetkami. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. Dyrektor lzby Skarbowej w W. utrzymał w mocy ww. postanowienie NUS z dnia [...] stycznia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1751/16 uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r., w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów egzekucyjnych oraz utrzymane nim w mocy postanowienie NUS z dnia [...] stycznia 2016 r.. WSA odwołując się do art. 64c § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1201 dalej: jako "u.p.e.a."), wskazał, że jeżeli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów egzekucyjnych okaże się, iż wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, należności te wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego i doprowadzenie do wyegzekwowania należności podatkowej, która została wcześniej przez zobowiązaną zapłacona, na podstawie deklaracji podatkowej, było niezgodne z prawem w rozumieniu ww. przepisu art. 64c § 3 u.p.e.a.. NUS postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r., obciążył wierzyciela – skarżącego kosztami postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr: [...];[...]:[...] wystawionych na rzecz zobowiązanej w wysokości [...] zł, na którą składają się suma kosztów egzekucyjnych w wysokości [...] zł oraz odsetki ustawowe w wysokości [...] zł, wyliczone na dzień zwrotu tj. 9 listopada 2017 r. Natomiast zwróconymi kosztami obciążył wierzyciela - Wójta Gminy B. Skarżący w zażaleniu z dnia 27 listopada 2017 r. zarzucił naruszenie art. 64c § 1 i § 3 w zw. z art. 64c § 7 u.p.e.a. przez uznanie, że wierzyciel powinien ponosić koszty postępowania egzekucyjnego, gdy tymczasem egzekucja była prowadzona zgodnie z prawem, a ponadto wierzyciel nie może ponosić kosztów odsetek za kilka lat zwłoki organu egzekucyjnego w przekazaniu pobranych kosztów egzekucyjnych. Skarżący argumentował ponadto, że egzekucja była prowadzona na podstawie prawidłowo wydanej i doręczonej decyzji. Zobowiązana uchylała się od realizacji wezwań do przedstawienia dokumentów i wyjaśnień. W momencie realizacji egzekucji działanie organu było zgodne z prawem, a zatem organ egzekucyjny nieprawidłowo uznał, że wierzyciel powinien odpowiadać za koszty egzekucyjne. W ocenie skarżącego, wierzyciel powinien ewentualnie odpowiadać za odsetki naliczone na dzień kiedy obowiązek ich zwrotu się zaktualizował, co nie nastąpiło w dniu 12 lutego 2015 r. Końcowo podkreślono, że zobowiązany zażądał zwrotu kosztów po terminie. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej "DIAS") zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie NUS z dnia [...] listopada 2017 r. W uzasadnieniu wskazał, że w toku postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny pobiera zgodnie z art. 64 § 1 i 6 u.p.e.a., opłaty za dokonane czynności egzekucyjne i opłatę manipulacyjną z tytułu zwrotu wydatków za wszystkie czynności związane ze stosowaniem środków egzekucyjnych w wysokości określonej w tych przepisach. Koszty egzekucyjne podlegają egzekucji na równi z należnością główną i odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie. Treść art. 64c § 1 u.p.e.a. obejmuję zasadę generalną zgodnie z którą opłaty, o których mowa w art. 64 § 1 i 6 oraz w art. 64a. u.p.e.a. wraz z wydatkami poniesionymi przez organ egzekucyjny stanowią koszty egzekucyjne, które co do zasady obciążają zobowiązanego, bowiem stanowią one konsekwencje uchylania się od wykonania ciążącego na nim obowiązku. Niemniej jednak, zgodnie z art. 64c § 3 u.p.e.a. jeżeli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów egzekucyjnych okaże się. że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, należności te wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela. DIAS podzielił stanowisko organu pierwszej instancji wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, wydanym związku z zapadłym w sprawie wyrokiem z dnia 24 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1751/16, w którym to NUS obciążył skarżącego będącego wierzycielem kosztami postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...]:[...]:[...] wystawionych na Polskie [...] S.A. - z siedzibą w K., w wysokości [...] zł. Wskazane koszty egzekucyjne, obciążające wierzyciela powstały bowiem w wyniku zajęcia rachunku bankowego Zobowiązanej Spółki zawiadomieniem z dnia 30 grudnia 2014 r., i wyniosły, zgodnie z art. 64c § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a., 6% egzekwowanej należności (stanowiące sumę: 5% opłaty za czynność egzekucyjną i 1% opłaty manipulacyjnej), tj. łącznie 19 742 zł. Ponadto od dnia 8 stycznia 2015 r. do dnia 9 listopada 2017 r., organ egzekucyjny naliczył odsetki za zwłokę w wysokości 4 119, 90 zł. Wskazana kwota została zwrócona zobowiązanej 9 listopada 20 17 r., zgodnie z dyspozycją art. 64c § 3 u.p.e.a.. Skoro bowiem nie było podstaw prawnych do wydania przez skarżącego decyzji wymiarowej z [...] grudnia 2014 r. od samego początku, gdyż okoliczności faktyczne sprawy nie zmieniły się od czasu złożenia przez spółkę korekty deklaracji podatkowej z 27 maja 2013 r. i zapłacenia podatku od nieruchomości, przymusowe egzekwowanie należności podatkowych, którymi dysponował skarżący, było niezgodne z prawem. Odnosząc się do kwestionowanego obowiązku ponoszenia ciężaru zapłaty odsetek za okres od 8 stycznia 2015 r. do dnia ich zwrotu zobowiązanej, tj. 9 listopada 2017 r., DIAS wskazał, że przepis art. 64c § 3 u.p.e.a. nie pozostawia w tej kwestii dowolności. Termin początkowy, od którego biegnie naliczanie ustawowych odsetek, o których mowa w art. 64c § 3 u.p.e.a.. tj. dzień pobrania przez organ egzekucyjny kosztów egzekucyjnych. Przepis nie określa terminu końcowego, jednakże organ przyjął, że odsetki z tego tytułu naliczane są do dnia zwrotu zobowiązanemu kosztów egzekucyjnych. Skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżonemu postanowieniu zarzuca naruszenie art. 64c § 1 i 3 w zw. z art. 64c § 7 u.p.e.a. w zw. z art. 138 § 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca I960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. i 257, dalej: "K.p.a.") przez uznanie, iż w przedmiotowej sprawie wierzyciel powinien ponosić koszty postępowania egzekucyjnego, gdy tymczasem egzekucja była prowadzona zgodnie z prawem, a ponadto wierzyciel nie może ponosić kosztów odsetek za kilka lat zwłoki organu egzekucyjnego w przekazaniu pobranych kosztów egzekucyjnych. W uzasadnieniu powielił argumentacje podnoszona w zażaleniu. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie sąd wyjaśnia, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji nie naruszył prawa. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Powyższa kontrola dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania zaskarżonego aktu administracyjnego, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi może nastąpić również poprzez stwierdzenie nieważności postanowienia - w wypadku ustalenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. lub w innych przepisach, np. w art. 247 § 1 O.p. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Rozstrzygnięcie sądu nie wymaga w tym wypadku wcześniejszego ustalenia, że ujawniona wada miała wpływ na wynik sprawy. Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Należy również wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do obowiązującego, od dnia 15 sierpnia 2015 r., nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Skarga nie jest zasadna. W ocenie sądu organ II instancji, oddalając zażalenie skarżącego, w sposób prawidłowy zastosował w niniejszej sprawie przepis art. 64c u.p.e.a., a w szczególności przepis § 3 tego artykułu. Zgodnie z jego treścią, jeżeli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, należności te, wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela. W okolicznościach niniejszej sprawy mamy do czynienia z sytuacją wskazaną w powołanym przepisie. Od zobowiązanej spółki pobrano bowiem należności z tytułu kosztów postępowania egzekucyjnego. W chwili obecnej, zdaniem sądu, poza sporem pozostaje w niniejszej sprawie, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem oraz, że było spowodowane działaniami skarżącego wierzyciela – Wójta Gminy B.. Stanowisko takie zostało szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu wyroku tutejszego sądu z 24 marca 2017 roku w sprawie sygn. akt III SA/ Wa 1751/16. Sąd wskazał w nim, że do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego w rozpoznawanej sprawie przyczynił się Wójt, który przyznał w znajdującej się w aktach sprawy decyzji z [...] stycznia 2015r., że Skarżąca opodatkowała podatkiem od nieruchomości sporne budowle, a wymiar ww. podatku powinien być taki, jak wskazany przez Skarżącą w korekcie deklaracji podatkowej z 27 maja 2013r. Nie było więc przedmiotu postępowania, gdyż organ nie kwestionuje wysokości podatku wykazanego przez podatnika. Zasadne było zatem uchylenie decyzji Wójta z [...] grudnia 2014r. i umorzenie postępowania w sprawie, z uwagi na jego bezprzedmiotowość (k. 26-27 akt administracyjnych). Oznacza to, że wszczęcie 22 grudnia 2014r. postępowania w przedmiocie podatku od nieruchomości i wydanie ww. decyzji Wójta z [...] grudnia 2014r. nie było od początku prawidłowe. Wynika to niezbicie z akt sprawy, którymi dysponował zarówno DIS, jak i NUS. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni przyłącza się do powyższego stanowiska. Przede wszystkim jednak należy wskazać, że ocena prawna wyrażona w powołanym wyroku z 24 marca 2017 roku wiąże sąd aktualnie rozpoznający niniejszą sprawę, w myśl art. 153 ppsa. Zgodnie z jego treścią ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Z treści powołanego przepisu wynika zatem jednoznacznie, że stanowisko sądu rozpoznającego niniejszą sprawę w zakresie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] lutego 2018 roku powinno odpowiadać stanowisku wyrażonemu przez sąd rozpoznający skargę od wcześniej wydanego postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania egzekucyjnego w rozpoznawanej sprawie. W wyroku z 24 marca 2016 roku tutejszy sąd jednoznacznie wyraził zapatrywanie, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem. Treść uzasadnienia tego wyroku nie pozostawia również wątpliwości, że w ocenie sądu takie (niezgodne z prawem) wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował Wójt Gminy B. Sąd wskazał bowiem, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego i doprowadzenie do wyegzekwowania należności podatkowej, która została wcześniej przez Spółkę zapłacona, na podstawie deklaracji podatkowej, było niezgodne z prawem w rozumieniu ww. przepisu art. 64c § 3 u.p.e.a. Skoro bowiem nie było podstaw prawnych do wydania przez Wójta decyzji z [...] grudnia 2014r. od samego początku, gdyż okoliczności faktyczne sprawy nie zmieniły się od czasu złożenia przez Spółkę korekty deklaracji podatkowej z 27 maja 2013r. i zapłacenia podatku od nieruchomości, to tym bardziej przymusowe egzekwowanie należności podatkowych, którymi dysponował Wójt było niezgodne z prawem. Nie można bowiem akceptować praktyki – wskazał tutejszy sąd w uzasadnieniu powołanego wyroku - że wierzyciel żąda wszczęcia postępowania egzekucyjnego, mając na względzie jedynie przepisy o przedawnieniu zobowiązań podatkowych, przed wszechstronnym wyjaśnieniem czy należność została przez podatnika zapłacona czy też nie, a dysponują kwotą podatku należycie zapłaconego przez podatnika i nie ponosi z tego tytułu kosztów egzekucyjnych. Mając na uwadze powyższe okoliczności, zaskarżone postanowienie sankcjonujące postanowienie organu I instancji, zgodnie z którym wierzyciel – Wójt Gminy B. został obciążony kosztami postępowania egzekucyjnego w przedmiotowej sprawie, odpowiada prawu. Zdaniem sądu zasadne jest również stanowisko organu II instancji odnoszące się do (podniesionego również w skardze) zarzutu obciążenia wierzyciela odsetkami. Organ II instancji zasadnie wskazał, że powołany wyżej przepis art. 64c § 3 u.p.e.a. w sposób jednoznaczny reguluję tę sporną kwestię. Skoro zatem w niniejszej sprawie wierzyciel spowodował niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji, jego ostatecznie obciążają koszty postępowania egzekucyjnego zwrócone zobowiązanemu oraz naliczone odsetki. Prawidłowość stanowiska organu w tym przedmiocie znajduje również potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 maja 2018 roku w sprawie II FSK 3071/17 (dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl) W orzeczeniu tym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że jeżeli (...) wierzyciel spowodował niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji, na skutek czego organ egzekucyjny był zobligowany zwrócić zobowiązanemu pobrane koszty egzekucyjne wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia pobrania, to w takiej właśnie wysokości należności te obciążają wierzyciela. Należności obciążające wierzyciela w razie spowodowanej przez niego bezprawności wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego obejmują, zatem zwrócone zobowiązanemu koszty egzekucyjne oraz ustawowe odsetki naliczone od dnia pobrania tychże kosztów do dnia ich zwrotu. Jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji – wskazano w uzasadnieniu omawianego wyroku - analizowany przepis (...) nie ogranicza odpowiedzialności wierzyciela jedynie do kwoty zwróconych dłużnikowi kosztów egzekucyjnych. Podobnie przepis ten nie wprowadza żadnych regulacji pozwalających naliczać należne od wierzyciela odsetki od tej kwoty według innych zasad, niż odsetki naliczone i wypłacone dłużnikowi. Mając na uwadze powyższe, sąd uznał skargę za bezzasadną i oddalił ją na podstawie art. 151 ppsa.