III SA/Wa 1066/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji T. B. dalej jako Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2012 r., w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. W skardze zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż jest osobą uzyskującą niskie dochody (średni miesięczny przychód ze stosunku pracy wynosi 4.500,00 (cztery tysiące pięćset) złotych brutto, średni miesięczny przychód z działalności wykonywanej osobiście wynosi 3.000,00 (trzy tysiące) złotych brutto), która ma na utrzymaniu sześcioosobową rodzinę (Skarżący oraz jego dwójka dzieci, partnerka Skarżącego oraz jej dwójka dzieci). Partnerka Skarżącego – W. D. - jest zatrudniona na 1/4 etatu z miesięcznym wynagrodzeniem wynoszącym 400,00 (czterysta) złotych. Ponadto Skarżący podniósł, iż ponosi koszty związane z wynajętym mieszkaniem oraz koszty związane z każdorazową podróżą do pracy (około 100 kilometrów w jedną stronę). W związku z powyższym w ocenie Skarżącego wykonanie decyzji z dnia [...] stycznia 2012 roku Dyrektora Izby Skarbowej w W. , doprowadzi do złej sytuacji majątkowej Skarżącego, a w konsekwencji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody w majątku Skarżącego i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Ponadto zaznaczył, iż Sąd w przedmiocie orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] stycznia 2012 roku Dyrektora Izby Skarbowej w W. , powinien oprzeć swoje rozstrzygnięcie również w oparciu o materiał zgromadzony w aktach niniejszego postępowania w aspekcie występujących przesłanek wskazanych w przepisach art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." Skarżący dołączył do skargi zestawienie wydatków stałych oraz zestawienie wydatków ponoszonych na dzieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego wyżej przepisu wynika zatem, że Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazane przesłanki są zwrotami niedookreślonymi, klauzulami generalnymi odsyłającymi do ocen pozaprawnych. Użyte przez ustawodawcę pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności zaprezentować wnioskodawca. W tym miejscu, wskazać należy, że w art. 61 § 3 P.p.s.a chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 8 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556). Badając wniosek o wstrzymanie wykonania, sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślał wielokrotnie (por. postanowienia z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 i sygn. akt FZ 87/04 oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04) na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd rozpatrujący wniosek skarżącego zwraca uwagę na fakt, że za należyte uzasadnienie wniosku nie można uznać samego twierdzenia, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 1 października 2010 roku I FSK 1312/08, z 11 lutego 2011 roku I FSK 667/10). Należy uznać, że mimo, iż nie wynika to bezpośrednio z treści art. 61 § 3 u.p.p.s.a., to na stronie postępowania spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w tym przepisie, to jest przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczą szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009 roku I OZ 754/10). Sąd aprobuje sposób uprawdopodobnienia groźby wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody poprzez zestawienie wysokości stałych wydatków, wydatków ponoszonych na dzieci oraz kosztów profilaktyki zdrowotnej z możliwościami zarobkowymi skarżącego. Z tego też powodu Sąd uznaje za wystarczające, dla rozpoczęcia możliwości kwalifikacji skutków uiszczenia należności podatkowych jako przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., przedstawienie sytuacji życiowej i majątkowej skarżącego. Zła sytuacja majątkowa – możliwa w następstwie wykonania decyzji – mogłaby zagrozić sytuacji bytowej rodziny skarżącego. Dlatego, zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie wykazane zostało istnienie przesłanek warunkujących pozytywne załatwienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powyżej wzmiankowane okoliczności (liczba członków rodziny pozostająca na wyłącznym utrzymaniu, stan zdrowia dzieci, możliwości zarobkowe skarżącego) w zestawieniu z wysokością zobowiązania podatkowego określonego w zaskarżonej decyzji i faktycznym sprawowaniem opieki nad dziećmi, prowadzą do wniosku, iż realizacja decyzji w kontekście stwierdzonych okoliczności faktycznych mogłaby spowodować poważne konsekwencje finansowe w majątku strony i w zdolnościach strony do zaspokajania potrzeb życiowych dzieci, a tym samym mogła być uznana za okoliczność powodującą powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że niniejsze postanowienie nie jest równoznaczne z oceną prawną zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. , nie przesądza zatem ani o jej prawidłowości, ani o jej nieprawidłowości. Po pierwsze bowiem postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania dotyczy wyłącznie kwestii wpadkowej jaką stanowi wstrzymanie wykonania, po drugie inne są przesłanki wstrzymania wykonana oraz rozstrzygnięcia w sprawie zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.