III SA/Wa 1066/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, Sędziowie asesor WSA Piotr Dębkowski, sędzia WSA Jacek Kaute (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 września 2019 r. sprawy ze skargi G. [...] z siedzibą w N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia zobowiązanego kosztami postępowania egzekucyjnego 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz G. [...] z siedzibą w N. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. (dalej zwany "Naczelnikiem US") na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. obejmującego zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 2017 r. w kwocie należności głównej w wysokości 2.999.189,50 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę oraz na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., wystawionego na zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2018 r. w kwocie należności głównej 4.289.304 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę wszczął wobec G. GmbH z siedzibą w Niemczech (dalej zwana "Stroną", "Spółką" lub "Skarżącą") postępowanie egzekucyjne. Organ pierwszej instancji ustalił, że Spółka w dniu [...] kwietnia 2018 r. dokonała na konto wierzyciela (tj. przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego) wpłaty w ogólnej wysokości 422.182,27 zł, którą rozliczono na zaległości objęte tytułem wykonawczym o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. zaliczając na należność główną kwotę 415.791,40 zł, na odsetki za zwłokę kwotę 6.197 zł oraz na koszty upomnienia kwotę w wysokości 11,60 zł. Wskutek dokonania ww. zarachowania, do wyegzekwowania na podstawie przedmiotowego tytułu wykonawczego pozostała kwota 2.583.398,10 zł, na którą prowadzone było postępowanie egzekucyjne . W toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. organ egzekucyjny zawiadomieniami z dnia [...] kwietnia 2018 r. dokonał: – zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego Spółki w [...]S.A. [...]bank. odebrał ww. zawiadomienie w dniu [...] kwietnia 2018 r. W dniu [...] kwietnia 2018 r. bank przystąpił do realizacji zajęcia egzekucyjnego; – zajęcia innej wierzytelności pieniężnej w G. sp. z o.o. dłużnik zajętej wierzytelności pokwitował odbiór zawiadomienia w dniu [...] kwietnia 2018 r.; – zajęcia innej wierzytelności pieniężnej w T. sp. z o.o. Dłużnik zajętej wierzytelności pokwitował odbiór zawiadomienia w dniu [...] kwietnia 2018 r. W dniu 18 kwietnia 2018 r. natomiast, T. sp. z o. o. przekazała na konto organu egzekucyjnego kwotę w wysokości 1.942.622,38 zł z tytułu realizacji zawiadomienia o nr [...]. Przedmiotowe zawiadomienia wraz z odpisem tytułu wykonawczego o nr [...], zostały doręczone zobowiązanej Spółce w dniu [...] kwietnia 2018 r. Wskutek podjętych czynności egzekucyjnych na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] uzyskano w dniach: [...] kwietnia 2018 r., [...] kwietnia 2018 r. oraz [...] kwietnia 2018 r. kwotę w łącznej wysokości 2.786.622,34 zł, która w całości pokryła zaległości objęte ww. tytułem wykonawczym wraz z należnymi odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi w wysokości 157.410,30 zł. Natomiast, w toku postępowania egzekucyjnego z majątku Skarżącej prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. organ egzekucyjny zawiadomieniami z dnia [...] kwietnia 2018 r. dokonał: – zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego Spółki w [...]S.A. [...]bank odebrał zawiadomienie w dniu [...] kwietnia 2018 r. natomiast w dniu [...] kwietnia 2018 r. dokonał częściowej realizacji zajęcia egzekucyjnego w kwocie 430,01 zł; – zajęcia innej wierzytelności pieniężnej w G. sp. z o.o. Dłużnik zajętej wierzytelności pokwitował odbiór zawiadomienia w dniu [...] kwietnia 2018 r.; – zajęcia innej wierzytelności pieniężnej w T. sp. z o.o. Dłużnik zajętej wierzytelności pokwitował odbiór zawiadomienia w dniu [...] kwietnia 2018 r. Natomiast, w dniu [...] kwietnia 2018 r. spółka T. sp. z o.o. dokonała całkowitej realizacji zajęcia o nr [...] przekazując na rachunek organu egzekucyjnego kwotę w wysokości 4.604.021,24 zł. Spółka odbiór ww. zawiadomień wraz z odpisem tytułu wykonawczego o nr [...] pokwitowała w dniu [...] kwietnia 2018 r. Wskutek podjętych czynności egzekucyjnych na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] uzyskano w dniach: [...] kwietnia 2018 r. i [...] kwietnia 2018 r. kwotę w łącznej wysokości 4.604.451,25 zł, która w całości pokryła istniejące zobowiązanie wraz z należnymi odsetkami, kosztami upomnienia oraz kosztami egzekucyjnymi w wysokości 260.178,60 zł. Naczelnik US w odpowiedzi na wniosek pełnomocnika Strony o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych w związku z postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] oraz nr [...], zawiadomieniem z dnia [...] września 2018 r. poinformował Spółkę, iż do tytułu wykonawczego o nr [...] powstały koszty egzekucyjne w łącznej kwocie 157.410,30 zł, natomiast do tytułu wykonawczego o nr [...] powstały koszty egzekucyjne w łącznej kwocie 260.178,60 zł. Pełnomocnik Spółki pismem z dnia [...] października 2018 r., na podstawie art. 64c § 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U z 2018 r., poz. 1314 ze zm., dalej jako "u.p.e.a."), wniósł o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych dotyczących postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] oraz [...]. Naczelnik US postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r. obciążył Spółkę kosztami postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] oraz [...] w łącznej kwocie 417.588,90 zł. W uzasadnieniu organ egzekucyjny wskazał, iż w postępowaniu prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. koszty egzekucyjne zostały naliczone w dniu [...] kwietnia 2018 r., wskutek zastosowania czynności egzekucyjnej w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...]S.A. w kwocie 157.410,30 zł, (na którą składają się: opłata za czynność w kwocie 131.180,00 zł i opłata manipulacyjna w kwocie 26.230,30 zł). Natomiast, w postępowaniu prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. koszty egzekucyjne zostały naliczone w dniu [...] kwietnia 2018 r. wskutek zastosowania czynności egzekucyjnej w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...]S.A. w łącznej kwocie 260.178,60 zł (tj. opłata za czynności w kwocie 216.815,50 zł oraz opłata manipulacyjna 43.363,10 zł). Przedstawiając szczegółowy sposób wyliczenia kosztów poinformował, iż zgodnie z art. 64c § 1 u.p.e.a., opłaty za czynności egzekucyjne wraz z opłatą manipulacyjną i wydatkami poniesionymi przez organ egzekucyjny stanowią koszty tego postępowania i z zastrzeżeniem § 2-4 obciążają zobowiązanego. Zażaleniem z dnia [...] listopada 2018 r., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i rozstrzygnięcie sprawy z uwzględnieniem wytycznych wynikających z wyroku Trybunału Konstytucyjnego (dalej: "Trybunał" lub "TK") z dnia 28 czerwca 2016 r. (sygn. SK 31/14; dalej: "Wyrok TK"), zarzucił organowi egzekucyjnemu naruszenie: 1) art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a. w zw. z art. 7 § 1 i § 2 u.p.e.a. w zw. z art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 64 ust. 1 Konstytucji RP i art. 84 Konstytucji RP - poprzez określenie wysokości kosztów egzekucyjnych w kwocie niewspółmiernej do podjętych w niniejszej sprawie czynności egzekucyjnych, co skutkowało naruszeniem zasad ogólnych postępowania egzekucyjnego (w szczególności zasady celowości i zasady gospodarnego prowadzenia postępowania), a w rezultacie nieproporcjonalnym obciążeniem Spółki kosztami postępowania egzekucyjnego, stojącym w sprzeczności z Wyrokiem TK; 2) art. 7, art. 8, art. 77, art. 124 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej jako "K.p.a.") w związku z art. 18 u.p.e.a. - poprzez nierozpoznanie sprawy w sposób wyczerpujący i wszechstronny, w tym niewskazanie w uzasadnieniu postanowienia okoliczności faktycznych świadczących o poziomie skomplikowania dokonanych czynności egzekucyjnych oraz o poniesionym przy ich dokonywaniu nakładzie pracy organu egzekucyjnego przy jednoczesnym obciążeniu Spółki maksymalną wysokością opłaty egzekucyjnej i manipulacyjnej. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej zwany "Dyrektorem") postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i orzekł o obciążeniu Skarżącej kosztami postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r., w kwocie 157.404,70 zł oraz na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. w kwocie 260.169,20 zł. W uzasadnieniu zwracając uwagę, iż w sytuacji, gdy Naczelnik US w toku postępowania egzekucyjnego z majątku Skarżącej, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. dokonał pierwszej skutecznej czynności egzekucyjnej, polegającej na zajęciu zawiadomieniem o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego ww. Spółki w [...]S.A. (bank odebrał ww. zawiadomienie w dniu [...] kwietnia 2018 r., i przyjął je do realizacji, z kolei zawiadomienie, wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono Stronie w dniu [...] kwietnia 2018 r.) spowodowało konieczność naliczenia kosztów egzekucyjnych, na które składają się opłata za czynność zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, którą oblicza się w wysokości 5 % kwoty egzekwowanej należności, w podstawie obliczenia, której uwzględnia się należność główną, jak i odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie przypadające w dniu podjęcia czynności egzekucyjnej lub sporządzenia dokumentu stanowiącego podstawę dokonania czynności egzekucyjnej zgodnie z art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a., oraz opłata manipulacyjna, zgodnie z art. 64 § 6 u.p.e.a., obliczana w wysokości 1 % kwoty egzekwowanych należności, objętych tytułem wykonawczym, w podstawie obliczenia której bierze się pod uwagę należność główną, oraz odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, przypadające w dniu wszczęcia postępowania egzekucyjnego. W ocenie organu odwoławczego, czynności egzekucyjne, dokonane na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...] kwietnika 2018 r. wygenerowały koszty egzekucyjne w łącznej wysokości 157.404,70 zł (z uwzględnieniem zaokrągleń do pełnych dziesiątek groszy, zgodnie z art. 27a § 1 i § 2 u.p.e.a.), na które składają się: 1) opłata manipulacyjna w kwocie 26.224,70 zł tj.: a) 2.583.398,10 zł (kwota należności głównej) + 39.069,47 zł (kwota odsetek naliczonych na dzień [...] kwietnia 2018 r., tj. na dzień wszczęcia postępowania egzekucyjnego) = 2.622.467,57 zł, b) 2.622.467,57 zł x 1% (opłata manipulacyjna z tytułu zwrotu wydatków za wszystkie czynności manipulacyjne związane ze stosowaniem środków egzekucyjnych) (po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy) = 26.224,70 zł. 2) opłata za czynność egzekucyjną w wys. 131.180,00 zł (dokonaną zawiadomieniem o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r.) a) 2.583.398,10 zł (kwota należności głównej) + 40.201,92 zł (kwota odsetek naliczonych na dzień [...] kwietnia 2018 r., tj. dzień podjęcia czynności egzekucyjnej) = 2.623.600,02 zł; b) 2.623.600,02 zł x 5% (opłata za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego) = 131.180,00 zł (po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy). Dyrektor mając powyższe na uwadze doszedł do przekonania, że koszty egzekucyjne, powstałe w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. wynoszą: opłata manipulacyjna w wysokości 26.224,70 zł oraz opłata za czynność egzekucyjną w wysokości 131.180,00 zł, co daje łączną kwotę 157.404,70 zł. W związku z tym za nieprawidłową uznał kwotę kosztów w wysokości 157.410,30 zł wskazaną przez organ egzekucyjny w zaskarżonym postanowieniu, z uwagi na przyjęcie nieprawidłowej daty naliczenia odsetek, przy obliczaniu kwoty stanowiącej podstawę wyliczenia opłaty manipulacyjnej. Z kolei analizując poprawność wyliczenia przez organ egzekucyjny kosztów postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. stwierdził, iż z tego samego powodu zostały one również naliczone w nieprawidłowej wysokości. Pierwszą skuteczną czynnością egzekucyjną, w przypadku tego tytułu, było dokonanie przez organ egzekucyjny zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego ww. Spółki w m. S.A., na podstawie zawiadomienia o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. (bank odebrał niniejsze zawiadomienie w dniu 17 kwietnia 2018 r. i przyjął je do realizacji, jednocześnie odbiór ww. zawiadomienia wraz z odpisem tytułu wykonawczego o nr [...] Spółka pokwitowała w dniu 23 kwietnia 2018 r.) Powyższe spowodowało konieczność naliczenia kosztów egzekucyjnych, na które składają się: opłata za czynność zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, zgodnie z art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a., oraz opłata manipulacyjna, zgodnie z art. 64 § 6 ww. ustawy. W ocenie organu odwoławczego, dokonane na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. czynności egzekucyjne wygenerowały koszty egzekucyjne w łącznej wysokości 260.169,20 zł (z uwzględnieniem zaokrągleń do pełnych dziesiątek groszy, zgodnie z art. 27a § 1 i § 2 u.p.e.a.), które powinny być naliczone w poniższy sposób: 1) opłata manipulacyjna w wysokości 43.353,70 zł a) 4.289.304 zł (kwota należności głównej) + 46.065,95 zł (kwota odsetek naliczonych na dzień [...] kwietnia 2018 r., tj. na dzień wszczęcia postępowania egzekucyjnego) = 4.335.369,95 zł, b) 4.335.369,95 zł x 1% (opłata manipulacyjna z tytułu zwrotu wydatków za wszystkie czynności manipulacyjne związane ze stosowaniem środków egzekucyjnych) = 43.353,70 zł (po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy). 2) opłata za czynność egzekucyjną w wys. 216.815,50 zł dokonaną na podstawie zawiadomienia o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. a) 4.289.304 zł (kwota należności głównej) + 47.006,07 zł (kwota odsetek naliczonych na dzień [...] kwietnia 2018 r., (tj. dzień podjęcia czynności egzekucyjnej) = 4.336.310,07 zł, b) 4.336.310,07 zł x 5% (opłata za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego) = 216.815,50 zł (po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy). Reasumując doszedł do przekonania, że kwota kosztów egzekucyjnych, wyliczona zgodnie z art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a. wynosi, w zakresie tytułu wykonawczego nr 328.2018 - 157.404,70 zł, w miejsce nieprawidłowo wyliczonej przez organ egzekucyjny kwoty 157.410,30 zł, natomiast w zakresie tytułu wykonawczego nr 474.2018 - 260.169,20 zł, w miejsce nieprawidłowo wyliczonej przez organ egzekucyjny kwoty 260.178, 10 zł, z uwagi na przyjęcie nieprawidłowych dat naliczenia odsetek, przy obliczaniu kwot stanowiących podstawę wyliczenia opłaty manipulacyjnej. Powyższe kwoty, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 64c § 1 u.p.e.a. obciążają zobowiązanego, tj. Spółkę. Dyrektor mając na uwadze, iż organ egzekucyjny wszczyna i prowadzi postępowanie egzekucyjne na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, stwierdził, że Spółka nie regulując w terminie należności wynikających z ww. tytułów wykonawczych winna liczyć się z możliwością wystąpienia negatywnych konsekwencji w postaci obciążenia jej powstałymi kosztami postępowania egzekucyjnego, stosownie do treści normy prawnej art. 64c § 1 u.p.e.a. W dalszej części za nieprawidłowe uznał twierdzenie pełnomocnika Strony, iż wydane postanowienie Naczelnika US z dnia [...] listopada 2018 r. stoi w sprzeczności z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt SK 31/14. W jego ocenie jest to wyrok stwierdzający niekonstytucyjność pominięcia prawodawczego, w którym Trybunał stwierdził konieczność podjęcia odpowiednich działań legislacyjnych. Tym samym skutkiem wymienionego wyżej wyroku TK nie jest wyeliminowanie z porządku prawnego podstawy prawnej do orzekania o wysokości kosztów egzekucyjnych na podstawie art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a. z zastosowaniem procentowego sposobu obliczania opłaty za dokonanie czynności egzekucyjnej i opłaty manipulacyjnej w odniesieniu do kwoty egzekwowanych należności. Zauważył jednocześnie, że TK wyraźnie wskazał, że nie budzi wątpliwości konstytucyjnych dopuszczalność stosowania stawek stosunkowych (procentowych) jako jednej z metod określania wysokości danin publicznych, także opłat. Dyrektor mając powyższe na uwadze oraz z uwagi na fakt, iż w rzeczonym wyroku nie sprecyzowano rzędu wielkości jakiego miałoby dotyczyć ograniczenie kosztów egzekucyjnych czy też opłaty manipulacyjnej, uznał, iż do czasu uchwalenia przez ustawodawcę zmian w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie wskazanym przez powyższe orzeczenie, należy stosować zakwestionowane przepisy w kształcie obecnym. Z kolei mając na uwadze, iż w myśl art. 7 Konstytucji RP organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, natomiast zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1950 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.: dalej zwana "K.p.a.") organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, stwierdził, iż administracyjne organy egzekucyjne nie są uprawnione do samodzielnej oceny konstytucyjności przepisów, a obowiązek działania przez organy na podstawie obowiązujących przepisów prawa wyraża się w braku możliwości pominięcia funkcjonujących regulacji prawnych, czy działania wbrew tym przepisom. Strona w skardze z dnia 8 kwietnia 2018 r., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora z dnia [...] marca 2019 r. oraz postanowienia Naczelnika US z dnia [...] listopada 2018 r. i sformułowanie wiążącej oceny prawnej z uwzględnieniem wytycznych wynikających z wyroku TK oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, zarzuciła naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a. w zw. z art. 7 § 1 i § 2 u.p.e.a. w zw. z art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 64 ust. 1 Konstytucji RP i art. 84 Konstytucji RP - poprzez określenie wysokości kosztów egzekucyjnych w kwocie niewspółmiernej do podjętych w niniejszej sprawie czynności egzekucyjnych, co skutkowało naruszeniem zasad ogólnych postępowania egzekucyjnego (w szczególności zasady celowości i zasady gospodarnego prowadzenia postępowania), a w rezultacie nieproporcjonalnym obciążeniem Spółki kosztami postępowania egzekucyjnego; b) art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a. w zw. z art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 64 ust. 1 Konstytucji RP i art. 84 Konstytucji RP - poprzez wyłożenie treści wskazanych przepisów w sposób prowadzący do uznania, że możliwe jest dalsze stosowanie tych przepisów bez prokonstytucyjnej ich wykładni, tj. z pominięciem treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. SK 31/14; 2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny w pływ na wynik sprawy, tj.: art. 7, art. 8, art. 77, art. 124 § 2 K.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. - poprzez nierozpoznanie sprawy w sposób wyczerpujący i wszechstronny, w tym niewskazanie w uzasadnieniu postanowienia okoliczności faktycznych świadczących o poziomie skomplikowania dokonanych czynności egzekucyjnych oraz o poniesionym przy ich dokonywaniu nakładzie pracy organu egzekucyjnego przy jednoczesnym obciążeniu Spółki maksymalną wysokością opłaty egzekucyjnej i manipulacyjnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu i powtórzył przedstawione w nim argumenty. Zarzuty skargi uznał za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 i Dz. U. z 2019, poz. 125 ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, gdzie kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 w zw. z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej zwana "p.p.s.a.", zakres kontroli administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzut. Istota sprawy sprowadza się do kwestii tego, czy organy powinny obciążyć Skarżącą kosztami egzekucyjnymi w kwocie wynikającej z zastosowania wprost (bez modyfikacji) przepisów art. 64 §1 pkt 4 oraz §6 u.p.e.a., które wielkość pobieranych opłat określają jako procent egzekwowanej należności (bez określenia maksymalnej jej wielkości), czy wobec wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt SK 31/14 (Dz. U. z 2016, poz. 1244) ich zastosowanie powinno być odniesione do wskazanych w tym wyroku przepisów Konstytucji co może powodować konieczność miarkowania opłat. Zgodnie z art. 64 §1 pkt 4 u.p.e.a. organ egzekucyjny pobiera za zajęcie innych niż wymienione w pkt 2 i 3 wierzytelności pieniężnych lub innych praw majątkowych (w punkcie 2 mowa o zajęciu świadczeń z ubezpieczenia społecznego, w punkcie 3 mowa o zajęciu wynagrodzenia za pracę) 5% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż 4 zł 20 gr (w podstawie obliczenia opłaty uwzględnia się również odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie przypadające w dniu podjęcia czynności egzekucyjnej lub sporządzenia dokumentu stanowiącego podstawę dokonania czynności egzekucyjnej – art. 64 §7 u.p.e.a.). Jednocześnie zgodnie z art. 64 §6 u.p.e.a. organ egzekucyjny pobiera opłatę manipulacyjną z tytułu zwrotu wydatków za wszystkie czynności manipulacyjne związane ze stosowaniem środków egzekucyjnych, gdzie opłata wynosi 1% kwoty egzekwowanych należności pieniężnych objętych każdym tytułem wykonawczym, nie mniej jednak niż 1 zł 40 gr (w podstawie obliczenia opłaty uwzględnia się również odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie przypadające w dniu wszczęcia postępowania egzekucyjnego– art. 64 §7 u.p.e.a.). Art. 64c §1 u.p.e.a. wprowadza zasadę odpowiedzialności zobowiązanego za koszty egzekucji. Zgodnie bowiem z tym przepisem opłaty, o których mowa w art. 64 § 1 i 6 oraz w art. 64a, wraz z wydatkami poniesionymi przez organ egzekucyjny stanowią koszty egzekucyjne. Koszty egzekucyjne, z zastrzeżeniem § 2-4, obciążają zobowiązanego. Jednocześnie na mocy art. 64c §7 u.p.e.a. organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na wniosek wierzyciela lub zobowiązanego, złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, o którym mowa w § 6a. Na postanowienie to przysługuje zażalenie. W rozpatrywanej sprawie oznaczało to, że zaskarżonym postanowieniem z dn. [...] marca 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. uchylił zaskarżone postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2018 r. obciążające Skarżącą kosztami postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z [...] kwietnia 2018 r. w kwocie 157.404,70 zł oraz na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. w kwocie 260.169,20 zł. Wyliczenie kosztów egzekucyjnych w zakresie opłaty za zajęcie rachunku bankowego oraz opłaty manipulacyjnej polegało na zastosowaniu (wprost) przepisów odpowiednio art. 64 §1 pkt 4 oraz §6 u.p.e.a. poprzez odniesienie stawek procentowych w nich wskazanych (odpowiednio 5% oraz 1%) do egzekwowanej należności obejmującej należność główną oraz odsetki – co zostało szczegółowo opisane na str. 8-10 zaskarżonego postanowienia. Ocena zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia wymaga oceny skutków wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt SK 31/14. W wyroku tym bowiem Trybunał Konstytucyjny m.in. orzekł, że art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. w zakresie, w jakim nie określa maksymalnej wysokości opłaty za dokonane czynności egzekucyjne, jest niezgodny z wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą zakazu nadmiernej ingerencji w związku z art. 64 ust. 1 i art. 84 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny orzekł m.in. również, że art. 64 § 6 u.p.e.a. w zakresie, w jakim nie określa maksymalnej wysokości opłaty manipulacyjnej, jest niezgodny z wynikającą z art. 2 Konstytucji zasadą zakazu nadmiernej ingerencji w związku z art. 64 ust. 1 i art. 84 Konstytucji. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 marca 2018 r., sygn. akt. II FSK 2206/17 "powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego jest (...) wyrokiem zakresowym, co wyraźnie wynika z jego sentencji. Wyrok ten – w przeciwieństwie do klasycznego wyroku uznającego zaskarżony przepis z niezgodny z Konstytucją – nie powoduje utraty mocy zaskarżonego przepisu. Przepis ten nadal obowiązuje w systemie prawa, nie traci mocy, jednakże od chwili orzeczenia musi być traktowany jako niezgodny z Konstytucją, ale tylko w granicach (w zakresie) określonych w wyroku Trybunału. W pozostałym zakresie może, a nawet – musi być nadal stosowany przez adresatów tego przepisu. Jednakże aby nie narazić się na zarzut naruszenia Konstytucji, przepis ten musi być stosowany i interpretowany (w szczególności przez organy i sądy) zgodnie ze wskazówkami zawartymi w wyroku Trybunału.". W tym kontekście należy zauważyć, że zgodnie z art. 190 ust. 1 Konstytucji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne. Zgodnie z ust. 3 art. 190 orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, jednak Trybunał Konstytucyjny może określić inny termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego. Tym samym nie można zgodzić się z Organem, że skoro "Trybunał Konstytucyjny wyraźnie wskazał, że nie budzi wątpliwości konstytucyjnych dopuszczalność stosowania stawek stosunkowych (procentowych) jako jednej z metod określania wysokości danin publicznych, także opłat (...) oraz z uwagi na fakt, iż w rzeczonym wyroku nie sprecyzowano rzędu wielkości jakiego miałoby dotyczyć ograniczenie kosztów egzekucyjnych czy też opłaty manipulacyjnej, przyjąć należy, iż do czasu uchwalenia przez ustawodawcę zmian w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie wskazanym przez powyższe orzeczenie, należy stosować zakwestionowane przepisy w kształcie obecnym. Równocześnie mając na uwadze, iż w myśl art. 7 Konstytucji RP organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, natomiast zgodnie z art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, stwierdzić należy, iż administracyjne organy egzekucyjne nie są uprawnione do samodzielnej oceny konstytucyjności przepisów, a obowiązek działania przez organy na podstawie obowiązujących przepisów prawa wyraża się w braku możliwości pominięcia funkcjonujących regulacji prawnych, czyli działania wbrew tym przepisom.". W następstwie przedmiotowego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, niezbędne jest bowiem stosowanie art. 64 §1 pkt 4 oraz §6 u.p.e.a. przez organy egzekucyjne w sposób zapewniający realizację wzorców konstytucyjnych wynikających z art. 64 ust. 1 i art. 84 Konstytucji. Tym samym do momentu gdy ustawodawca nie określi maksymalnej wysokości odpowiednio opłaty egzekucyjnej oraz opłaty manipulacyjnej, organy egzekucyjne stosując wskazane przepisy u.p.e.a. muszą każdorazowo w taki sposób określać wysokość tychże opłat, ażeby wzorce konstytucyjne wynikające z art. 64 ust. 1 i art. 84 Konstytucji były realizowane. W konsekwencji działanie na podstawie i w granicach prawa (o czym mowa w art. 7 Konstytucji RP) i działanie na podstawie przepisów prawa (o czym mowa w art. 6 k.p.a.) oznacza stosowanie wskazanych przepisów u.p.e.a. z poszanowaniem wzorców konstytucyjnych wynikających z art. 64 ust. 1 i art.84 Konstytucji. Reasumując powyższą cześć rozważań należy wskazać, że organ ustalając wysokość opłaty egzekucyjnej ma obowiązek również rozważenia kwestii, czy ustalone koszty egzekucyjne na podstawie stawek procentowych wskazanych w przepisach u.p.e.a. przystają do wzorców konstytucyjnych wynikających z art. 64 ust. 1 i art. 84 Konstytucji, a jeśli nie, to w jakim zakresie należy dokonać ich miarkowania z uwzględnieniem zasady bezpośredniego stosowania przepisów Konstytucji (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 5 lipca 2017 r. III SA/Wr 420/17, LEX nr 2365498, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 20 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Ol 110/18, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 1001/18). Dokonując oceny zgodności art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a. z wynikającą z art. 2 Konstytucji zasadą zakazu nadmiernej ingerencji w związku z art. 64 ust. 1 i art. 84 Konstytucji, Trybunał Konstytucyjny wskazał, że bezpośrednim celem opłat egzekucyjnych jest dostarczanie dochodów organom egzekucyjnym za wykonane przez nie czynności egzekucyjne. Trybunał Konstytucyjny wskazał również, że nie można zapominać o podstawowym celu egzekucji administracyjnej, a co za tym idzie także opłat z nią związanych, jakim jest doprowadzenie do wykonania obowiązków powstających w obszarze działania administracji. Celem egzekucji, co do zasady, nie jest bowiem represja, ale spowodowanie stanu wymaganego przez przepis prawa. Wprawdzie, w ocenie Trybunału Konstytucyjnego, nie budzi wątpliwości konstytucyjnych dopuszczalność stosowania stawek stosunkowych (procentowych) jako jednej z metod określania wysokości danin publicznych, także opłat, jednakże swoboda ustawodawcy określania wysokości opłat nie jest jednak nieograniczona. Trybunał Konstytucyjny wskazał, że problematyka wysokości opłat w egzekucji jest bowiem nierozerwalnie związana z zapewnieniem właściwej równowagi między interesem państwa, polegającym na otrzymaniu zwrotu wydatków za przeprowadzone postępowanie egzekucyjne, a ochroną podmiotów przed nadmiernym fiskalizmem państwa. Bez wątpienia wysokość i zasady pobierania tych opłat powinny być ukształtowane w taki sposób, aby zapewnić finansowanie aparatu egzekucyjnego. Funkcja fiskalna opłat w egzekucji powinna polegać na uzyskaniu częściowego przynajmniej zwrotu kosztów funkcjonowania tego aparatu. Istotne jest jednak zachowanie przez ustawodawcę racjonalnej zależności między wysokością opłat w egzekucji a czynnościami organów, za podjęcie których opłaty te zostały naliczone. W przeciwnym razie rola tych opłat sprowadza się do swoistej kary z tytułu niewykonania określnego obowiązku, co jest niespójne z podstawowym celem postępowania egzekucyjnego, za który należy uznać wykonanie przez dłużnika ciążącego na nim obowiązku. Trybunał stwierdził, że brak określenia górnej granicy opłaty, o której mowa w art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. oraz opłaty manipulacyjnej powoduje, że w pewnych warunkach (w wypadku należności o znacznej wartości) następuje całkowite wręcz zerwanie związku między świadczeniem organu egzekucyjnego a wysokością ponoszonych za dokonanie tych czynności opłat. Opłaty te nie są wtedy formą zryczałtowanego wynagrodzenia organu prowadzącego egzekucję za podejmowane czynności, ale z perspektywy podmiotu obciążonego kosztami stają się jedynie sankcją pieniężną. Mechanizm ustalania opłaty stosunkowej z wyznaczoną górną jej granicą chroni przed tego typu sytuacjami. Wartość wyznaczona kwotowo zakreśla bowiem maksymalny pułap opłaty i dzięki temu limituje kwotę określoną procentowo przed jej nadmierną wysokością. Trybunał Konstytucyjny zgodził się również z podnoszonym w postępowaniu argumentem, że brak określenia górnej granicy opłaty za czynności egzekucyjne i opłaty manipulacyjnej prowadzi do tego, że stają się one – z punktu widzenia organu egzekucyjnego formą dochodu nieuzasadnionego wielkością, czasochłonnością czy stopniem skomplikowania podejmowanych czynności egzekucyjnych. W ujęciu materialnym stają się więc obciążeniem podatkowym. W zaskarżonym postanowieniu Organ nie odniósł się w żaden sposób do adekwatności wysokości ustalonych kosztów egzekucyjnych w łącznej kwocie aż 417.573,90 zł względem poziomu skomplikowania czynności, podejmowanych przez organ egzekucyjny oraz nakładu pracy organu przy egzekwowaniu należności, jak również nie odniósł się do zagadnienia, iż wysokość i zasady pobierania przedmiotowych opłat, powinny być ukształtowane w taki sposób, aby zapewnić przynajmniej częściowe finansowanie aparatu egzekucyjnego, przy czym istotne jest zachowanie racjonalnej zależności między wysokością opłat w egzekucji, a czynnościami organów (uwzględniającymi m.in. nakład pracy, stopień ich skomplikowania, czasochłonność), za podjęcie których, opłaty te zostały naliczone tak, aby opłaty nie sprowadzały się do swoistej kary i nie stanowiły sankcji finansowej. Innymi słowy, Organ egzekucyjny zupełnie pominął te argumenty, które - jak wynika z uzasadnienia wyroku Trybunału - zadecydowały o niekonstytucyjności zastosowanych przez organ przepisów. Miarkowanie powinno wystąpić, gdy zostanie stwierdzone, że procentowo ustalone opłaty przekraczają maksymalny rozsądny pułap poszczególnych opłat. Organ winien wykazać, że ustalone koszty egzekucyjne, którymi obciążono wierzyciela, są adekwatne do poniesionego nakładu pracy, efektywności działań, poziomu skomplikowania i długotrwałości postępowania egzekucyjnego (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 15 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 1001/18). Mając na uwadze powyższe zasadny jest podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a. w zw. z art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 64 ust. 1 Konstytucji RP i art. 84 Konstytucji RP - poprzez wyłożenie treści wskazanych przepisów w sposób prowadzący do uznania, że możliwe jest dalsze stosowanie tych przepisów bez prokonstytucyjnej ich wykładni, tj. z pominięciem treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. SK 31/14. W efekcie Organ w zaskarżonym postanowieniu określił wysokość opłaty z tytułu zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w [...]S.A. dochodzonej na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. w wysokości 5% kwoty egzekwowanej należności, w podstawie obliczenia której uwzględniając należność jak i odsetki na dzień podjęcia czynności egzekucyjnej, tj. 131.180 zł (po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy) (5%x 2.623.600,02 zł = 131.180,00 zł) oraz opłaty manipulacyjnej obliczonej w wysokości 1% kwoty egzekwowanej należności, w podstawie obliczenia której uwzględniając należność jak i odsetki na dzień wszczęcia postępowania egzekucyjnego, tj. 26.224,70 zł (po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy) (1%x 2.622.467,57 zł = 26.224,70 zł), co daje kwotę 157.404,70 zł. Z tytułu zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w [...]S.A. dochodzonej na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...] z dnia [...] kwietnia w wysokości 5% kwoty egzekwowanej należności, w podstawie obliczenia której uwzględniając należność jak i odsetki na dzień podjęcia czynności egzekucyjnej, tj. 216.815,50 zł (po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy) (5%x 4.336.310,07 zł = 216.815,50 zł) oraz opłaty manipulacyjnej obliczonej w wysokości 1% kwoty egzekwowanej należności, w podstawie obliczenia której uwzględniając należność jak i odsetki na dzień wszczęcia postępowania egzekucyjnego, tj. 43.353,70 zł (po zaokrągleniu do pełnych dziesiątek groszy) (1%x 4.335.369,95 zł = 43.353,70 zł), co daje kwotę 260.169,20 zł. Tym samym Organ w zaskarżonym postanowieniu określił kwotę kosztów egzekucyjnych w łącznej wysokości 417.588, 90 zł co prima facie wskazuje, że zostały one ukształtowane w sposób nieuzasadniony wielkością, czasochłonnością czy stopniem skomplikowania podejmowanych czynności egzekucyjnych. Jak zasadnie wskazuje Skarżąca (str. 16-17 skargi) Organ egzekucyjny w ramach postępowania egzekucyjnego w odniesieniu do każdego z ww. tytułów wykonawczych) skierował do Banku zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego oraz doręczył dwóm kontrahentom Skarżącej zawiadomienie o zajęciu innej wierzytelności pieniężne – czynności te są względnie proste, niekosztowne i mało czasochłonne. Jednocześnie biorąc pod uwagę aspekt czasu prowadzenia postępowania egzekucyjnego wobec Skarżącej należy zauważyć, że od momentu wpływu tytułów wykonawczych do komórki egzekucyjnej do momentu całkowitego zaspokojenia wierzytelności minęło mniej niż dwa tygodnie. Powyższe świadczy o tym, że niewątpliwie określenie kwoty kosztów egzekucyjnych w łącznej wysokości aż 417.588,90 zł jest nieuzasadnione wielkością, czasochłonnością czy stopniem skomplikowania podejmowanych czynności egzekucyjnych. Mając na uwadze powyższe zasadny jest zarzut naruszenia art. 64 § 1 pkt 4 i § 6 u.p.e.a. w zw. z art. 7 § 1 i § 2 u.p.e.a. w zw. z art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 64 ust. 1 Konstytucji RP i art. 84 Konstytucji RP - poprzez określenie wysokości kosztów egzekucyjnych w kwocie niewspółmiernej do podjętych w niniejszej sprawie czynności egzekucyjnych i w rezultacie nieproporcjonalnym obciążeniem Spółki kosztami postępowania egzekucyjnego. W konsekwencji doszło również do naruszenia naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 7, art. 8, art. 77, art. 124 § 2 K.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. - poprzez nierozpoznanie sprawy w sposób wyczerpujący i wszechstronny, w tym niewskazanie w uzasadnieniu postanowienia okoliczności faktycznych świadczących o poziomie skomplikowania dokonanych czynności egzekucyjnych oraz o poniesionym przy ich dokonywaniu nakładzie pracy organu egzekucyjnego przy jednoczesnym obciążeniu Spółki maksymalną wysokością opłaty egzekucyjnej i manipulacyjnej. Organ w zaskarżonym postanowieniu ograniczył się do wskazania podjętych czynności i na tej podstawie obciążył Skarżącą kosztami egzekucyjnymi w kwocie wynikającej z zastosowania wprost (bez modyfikacji) przepisów art. 64 §1 pkt 4 oraz §6 u.p.e.a., bez uwzględnienia wielkości, czasochłonności i stopnia skomplikowania podejmowanych czynności egzekucyjnych. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Organ, określając wysokość kosztów postępowania egzekucyjnego, będzie zobowiązany do zastosowania art. 64 §1 pkt 4 oraz §6 u.p.e.a. w sposób uwzględniający zaprezentowaną wykładnię wynikającą z ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Organ powinien zatem uwzględnić, że wysokość kosztów egzekucyjnych, nie może pozostawać w oderwaniu od stopnia efektywności egzekucji, poziomu skomplikowania czynności podejmowanych przez organ egzekucyjny oraz nakładu pracy tego organu przy egzekwowaniu należności publicznoprawnych. Istotne będzie wykazanie zachowania racjonalnej zależności pomiędzy wysokością tych kosztów, a czynnościami organów, za podjęcie których zostały naliczone. Innymi słowy, dokonując ewentualnego miarkowania należy uwzględnić współmierność poniesionych kosztów organu egzekucyjnego, nakładu pracy poniesionego w związku z egzekwowaniem należności do kosztów egzekucyjnych, jakimi faktycznie Skarżąca została obciążona, tak aby można było postawić organowi skutecznego zarzutu pozyskania nieuzasadnionego dochodu. Organ winien wykazać w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, że ustalone koszty egzekucyjne, którymi obciążono Skarżącej, są adekwatne także ze względu na efektywność podjętych działań, lub długotrwałość postępowania egzekucyjnego, czego w realiach sprawy zabrakło w zaskarżonym postanowieniu. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz c p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach rozstrzygnięto stosownie do art. 200 i art. 200 §2 p.p.s.a. Na zasądzony zwrot kosztów postępowania składał się wpis od skargi w wysokości 100 zł, pobrany od Skarżącej na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł określone na podstawie §14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265) oraz opłata skarbowa w wysokości 17 zł.