III SA/Wa 1101/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2008 r. sprawy ze skargi P. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej w podatku od spadku oddala skargę Decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. – po rozpatrzeniu odwołania P. C. – dalej: "skarżący" lub "strona" – utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej z tytułu podatku od spadku wraz z odsetkami za zwłokę. Z akt sprawy wynika, że P. C. wnioskiem z [...] lipca 2006 r. wystąpił o rozłożenie na raty zapłaty zaległości podatkowej w podatku od spadku po zmarłej matce A. C. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że spadek nabył w równych częściach wraz z siostrą i ojcem. Obecnie spieniężenie spadku nie jest możliwe. Jego ojciec zmarł w 2006 roku pozostawiając testament oraz spadkobierców ustawowych. Spadek po ojcu będzie przedmiotem odrębnego postępowania sądowego, a jego wynik nie jest znany. Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze studiującą, niepracującą żoną. Pismem z [...] września 2006 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego zgodnie z art. 209 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - dalej: "Ord.pod" - przekazał wniosek strony do Urzędu Miasta W. w celu wydania postanowienia stosownie do art. 18 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. Nr 203, poz. 1966) – dalej "ustawa o dochodach j.s.t." oraz art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Prezydent W. rozpatrzył wniosek skarżącego i postanowieniem z [...] marca 2007 r. nie wyraził zgody na rozłożenie na raty zapłaty zaległości podatkowej. W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że skarżący odziedziczył udział w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu położonego w W. oraz udziały w trzech działkach. Wskazał, że przyjęcie spadku wiąże się z określonymi skutkami prawnymi, w tym z koniecznością zapłaty podatku. Organ samorządowy przypomniał również, że ulga podatkowa może zostać przyznana, jeżeli na skutek nagłego zdarzenia losowego niezależnego od woli i sposobu działania podatnika, jego zdolności płatnicze ulegają radykalnemu obniżeniu. W niniejszej sprawie takie okoliczności nie wystąpiły. Decyzją z [...] maja 2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. - związany stanowiskiem Prezydenta W. - odmówił skarżącemu rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej. W uzasadnieniu decyzji podkreślił, że podatek od spadku obciąża otrzymaną masę majątkową. Podatnik należycie dbający o własne interesy winien mieć świadomość, że dokonanie czynności prawnych w postaci przyjęcia spadku wiąże się z określonymi skutkami prawnymi, na przykład z zapłatą podatku. Przeanalizował również sytuację finansową skarżącego i stwierdził, że w deklaracji na podatek dochodowy PIT-5L za czerwiec 2006 roku wykazano dochód z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 2.994,29 zł. Zgodnie ze złożonym w dniu [...] lipca 2006 r. załącznikiem "informacja o stanie majątkowym" skarżący posiada mieszkanie spółdzielcze własnościowe, udział w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego oraz udziały w trzech działkach. W dniu [...] maja 2007 r. skarżący złożył odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji wnosząc o jej uchylenie w całości jako wydanej na podstawie zaskarżonego do WSA w Warszawie postanowienia Prezydenta opiniującego fałszywy stan faktyczny, wyłączenie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. oraz wstrzymanie wykonania decyzji do czasu wydania decyzji ostatecznej. Uzasadniając odwołanie skarżący wskazał, iż powodem dla którego wystąpił z wnioskiem o rozłożenie na raty podatku od spadku była śmierć ojca i pojawienie się testamentu wprowadzającego trzecią osobę ( ciotkę ) do spadku w wyniku czego zmuszony został z siostrą do dochodzenia praw na drodze postępowania sądowego. W dniu [...] sierpnia 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze w sprawie rozłożenia na raty zaległego podatku od spadku z uwagi na zaskarżenie postanowienia Prezydenta Miasta Stołecznego W. z [...] marca 2007 r. Postępowanie zostało podjęte [...] stycznia 2008 r. w związku z postanowieniem WSA w Warszawie z 16 października 2007 r., sygn. akt IIISA/Wa 1012/07 odrzucającym wniesioną skargę z powodów formalnych. Decyzją z dnia [...] marca 2008 r. organ odwoławczy podtrzymał stanowisko organu pierwszej instancji. Stwierdził, że wobec braku zgody przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego, organ podatkowy nie mógł zastosować ulgi podatkowej określonej w art. 67a § 1 pkt 2 Ord. pod. Wskazał również, że skarżący mieszka z niepracującą żoną w mieszkaniu własnościowym składającym się z pokoju i kuchni, prowadzi działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochód w wysokości około 2.900 zł, stałe wydatki z tytułu czynszu, energii i gazu wynoszą około 630 zł miesięcznie. W ocenie organu podatkowego skarżący mógł dokonać jednorazowej spłaty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę i przyznanie mu ulgi podatkowej nie było zasadne. Powyższą decyzję skarżący zaskarżył do Sądu wnosząc o jej uchylenie w całości oraz merytoryczne rozpatrzenie sprawy lub przekazanie do ponownego rozpoznania. W ocenie strony zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego wydaną na podstawie postanowienia Prezydenta W. opiniującego podanie o rozłożenie na raty podatku od spadku, wydane na podstawie nieprawdziwie przedstawionego stanu faktycznego. W opinii skarżącego postępowanie odwoławcze w sprawie decyzji odmawiającej udzielenia ulgi w zapłacie podatku od spadku było pozorne, ponieważ organ podatkowy twierdził, że jest związany stanowiskiem przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego i nie rozpatrywał merytorycznych podstaw odwołania. Zdaniem skarżącego przepisy wprowadzające obligatoryjność i związanie opinią przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego (art. 18 § 2 i § 3 ustawy o dochodach j.s.t.) są niezgodne z Konstytucją RP. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Ustosunkowując się do zarzutu niezgodności art. 18 § 2 i § 3 ustawy o dochodach j.s.t. z zapisami Konstytucji stwierdził, że organem kompetentnym do orzekania o zgodności lub niezgodności przepisów lub ustaw z Konstytucją jest Trybunał Konstytucyjny. Na rozprawie, która odbyła się w dniu 16 października 2008 r. skarżący złożył oświadczenie jako załącznik do protokołu. Wniósł w nim o zwrot kosztów postępowania i odszkodowanie oraz przedstawił zestawienie kwot z tytułu kosztów oraz odszkodowania. Skarżący na rozprawie stwierdził, że na karcie 35 akt administracyjnych znajduje się pismo, a po nim na karcie 36 koperta. W ocenie skarżącego kolejność akt sugeruje, że jest to koperta potwierdzająca odbiór pisma znajdującego się na karcie 35. Tymczasem pisma takiego skarżący nigdy nie otrzymał, a koperta dotyczy przesyłki zawierającej decyzję. Stwierdził również, że na karcie 7 znajduje się formularz, z którego wynika, że był właścicielem połowy udziałów w trzech działkach gruntów i prawa do mieszkania spółdzielczego. Tymczasem na dzień składania wniosku był właścicielem 1/6 udziałów w tych nieruchomościach i prawie do mieszkania spółdzielczego. Postępowanie spadkowe po jego ojcu nie zostało rozstrzygnięte. Wskazane na karcie 7 niewłaściwe informacje zostały przekazane do Urzędu m. W. i w oparciu o nie wydano postanowienie. Skarżący podtrzymał wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji i skierowanie do Trybunału Konstytucyjnego wniosku o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją przepisów, które stanowiły podstawę jej wydania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sprawa niniejsza dotyczy oceny legalności decyzji administracyjnej wydanej w dniu 3 marca 2008 r., którą Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. odmawiające skarżącemu rozłożenia na raty zaległego podatku od spadku wraz z należnymi odsetkami. Oceniając ją z punktu widzenia powołanych kryteriów stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa. Zgodnie z art. 67a § 1 ppkt 2 Ord. pod. organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, o której mowa w art. 53a. Powtórzyć należy za organami podatkowymi, że instytucja umorzenia zaległości podatkowej w trybie decyzji administracyjnej w indywidualnej sprawie zbudowana jest przy pomocy uznania administracyjnego, co oznacza, że organ administracyjny może, ale nie musi umorzyć zaległości podatkowej. Sąd nie jest władny nakazać organowi podjęcia rozstrzygnięcia o określonej treści. Uznanie administracyjne jest ograniczone jedynie dyrektywami wyboru – interesem publicznym oraz ważnym interesem podatnika. O istnieniu ważnego interesu podatnika decydują obiektywne kryteria i nie można go utożsamiać z subiektywnym odczuciem podatnika, że jego sytuacja materialna uzasadnia zastosowanie ulgi. Ustawodawca pozostawił więc organom swobodę w podejmowaniu rozstrzygnięcia, pod warunkiem jednak, że w toku postępowania dokonają szczegółowej analizy prowadzonej sprawy pod kątem wskazanych w przepisie dyrektyw wyboru oraz prowadzenia postępowania zgodnie z art. 120 Ord. pod., a więc na podstawie obowiązujących przepisów prawa. W niniejszej sprawie powyższe oznacza, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w pierwszej kolejności miał obowiązek uzyskać stanowisko przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego co do możliwości umorzenia zaległości. Przypomnieć bowiem należy, że podatek od spadków i darowizn stanowi źródło dochodów własnych gminy (art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. g ustawy o dochodach j.s.t.). Stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy o dochodach j.s.t. do udzielania ulg podatkowych, umarzania, rozkładania na raty i odraczania terminów płatności należności z tytułu podatków i opłat stanowiących dochody jednostek samorządu terytorialnego, a także zwalniania z obowiązku pobrania bądź ograniczenia poboru tych należności mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Na podstawie art. 18 ust. 2 i ust. 3 ustawy o dochodach j.s.t. w przypadku pobieranych przez urząd skarbowy podatków i opłat stanowiących w całości dochody jednostek samorządu terytorialnego, naczelnik tego urzędu może umarzać, odraczać termin zapłaty lub rozkładać na raty należności oraz zwalniać płatnika z obowiązku pobrania bądź ograniczać pobór należności wyłącznie na wniosek lub za zgodą przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego, a wniosek lub zgoda (...) są wydawane w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Brzmienie powołanych przepisów nie wzbudza wątpliwości, że w odniesieniu do należności przypadających jednostce samorządu terytorialnego podjęcie decyzji w przedmiocie udzielania ulg podatkowych, w tym rozkładania na raty należności podatkowych powinno zostać poprzedzone uzyskaniem zgody przewodniczącego zarządu tej jednostki, na rzecz którego pobierany jest podatek – w niniejszej sprawie Prezydenta W. Organ ten ma bowiem kompetencję wierzyciela i jego zgoda jest warunkiem koniecznym do podjęcia pozytywnej decyzji przez organ skarbowy. Natomiast urząd skarbowy, do którego należy pobieranie podatków przypadających samorządowi terytorialnemu, został wyposażony w kompetencję do wyrażania wobec zainteresowanych podatników rozstrzygnięć między innymi co do umarzania podatków stanowiących dochód jednostek samorządu terytorialnego. Jest to jednak kompetencja subsydiarna w stosunku do tej, która przysługuje organowi samorządowemu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2002 r. III RN 135/2001 OSNP 2003/13, poz. 300). Mając na uwadze przedstawione zasady i regulacje Naczelnik Urzędu Skarbowego W. pismem z dnia [...] września 2006 roku przesłał wniosek skarżącego do Urzędu Miasta W. w celu wydania stosownego postanowienia. W piśmie tym poinformował, że przedmiotem spadku po zmarłej A. C. jest ½ części spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz ½ części trzech działek gruntu. Dodał, że skarżącemu ustalono podatek od spadku oraz wskazał przesłanki na które skarżący powołał się we wniosku o udzielenie ulgi podatkowej. Prezydent W. wypełniając nałożony obowiązek wydał postanowienie w którym nie wyraził zgody na rozłożenie na raty zapłaty zaległego podatku od spadku. Powołując się na dokumentację przesłaną przez organ podatkowy stwierdził, że skarżący odziedziczył udział w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego oraz udziały w trzech działkach. Odmowę uzasadnił brakiem przesłanek wskazanych w art. 67 a Ord. pod., które ocenił pod kątem danych o stanie majątkowym zawartych w informacji z [...] lipca 2006 r. Mając na uwadze postanowienie Prezydenta, organ podatkowy odmówił rozłożenia na raty zaległego podatku od spadku wraz z ustalonymi na dzień złożenia wniosku odsetkami. Przed wydaniem decyzji organ podatkowy wyznaczył skarżącemu siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania, a skarżący uprawnienie to wykorzystał. W protokole zapoznania się z materiałem dowodowym skarżący oświadczył, że dołączy do akt sprawy odpis wyroku sądowego "ustalającego spadek po mamie" oraz stwierdził, że ustalenia organu podatkowego w zakresie wysokości otrzymanego spadku nie były prawidłowe. Zarzut podobnej treści podniósł na rozprawie przed tutejszym Sądem. Wskazał, że na dzień złożenia wniosku o udzielenie ulgi podatkowej był właścicielem 1/6 udziałów w nieruchomościach, a organy podatkowe przyjęły nieprawidłowo, że odziedziczył połowę udziałów w nieruchomościach i prawie do mieszkania spółdzielczego i taką nieprawidłową informację przekazały Prezydentowi W. Po przeanalizowaniu akt sprawy Sąd nie stwierdził, że zarzuty skarżącego były zasadne. W piśmie z dnia [...] maja 2006 r. (karta 7 akt administracyjnych) organ podatkowy zawarł informację, że przedmiotem spadku była ½ części spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz ½ części trzech działek. Organ podatkowy ani w tym piśmie ani rozstrzygnięciu nie określił więc wielkości odziedziczonej części spadku. Również Prezydent W. w postanowieniu z [...] marca 2007 roku nie określił dokładnie wielkości spadku, stwierdzając jedynie, że skarżący odziedziczył udziały w nieruchomościach oraz udział w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu. Na uwagę zasługuje również okoliczność, że skarżący zapoznał się z materiałem dowodowym w sprawie i zobowiązał się uzupełnić ten materiał o odpis wyroku Sądu. Zobowiązania tego nie wykonał. Dlatego powoływana przez niego okoliczność, że nie otrzymał pisma organu podatkowego z [...] kwietnia 2007 roku nie mogła wpłynąć na rozstrzygnięcie sprawy. W piśmie tym organ podatkowy zawiadomił skarżącego o niezałatwieniu w terminie wniosku z powodu nie dostarczenia przez skarżącego dodatkowych dokumentów. Nie jest też zrozumiały zarzut, że organy podatkowe załączając przed powołanym pismem z [...] kwietnia 2007 roku kopię koperty sugerowały, że w kopercie tej przesłano skarżącemu pismo w sprawie wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy. Zauważyć należy, że w załączonym do akt sprawy spisie zaznaczono, że na kartach od 36 do 40 znajduje się decyzja z [...] maja 2007 r., zwrotne potwierdzenie odbioru oraz kserokopia koperty. Podkreślić więc należy, iż trafnie organy obu instancji przyjęły, iż skoro Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. nie wyraził zgody na rozłożenie na raty zapłaty podatku od spadku, to organy te były tym stanowiskiem bezwzględnie związane i nie mogły wydać odmiennej decyzji. Ich rolą było prawidłowe przeprowadzenie postępowania podatkowego, w ramach którego zobowiązane były zgromadzić materiał dowodowy i przedstawić go wraz z wnioskiem o udzielenie ulgi podatkowej przewodniczącemu zarządu jednostki samorządu terytorialnego i obowiązki te wykonały prawidłowo. Zauważyć również należy, że na podstawie art. 209 § 2 Ord. pod. organ podatkowy załatwiający sprawę, zwracając się do innego organu o zajęcie stanowiska, zawiadamia o tym stronę. W niniejszej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego występując do Prezydenta W. o zajęcie stanowiska w zakresie możliwości rozłożenia na raty zaległości podatkowej, poinformował skarżącego o wystąpieniu do właściwego organu z prośbą o zajęcie stanowiska. Tym samym organ podatkowy wypełnił dyspozycje przepisu art. 209 § 2 Ord. pod. Powyższa regulacja pozwalała stronie na inicjowanie postępowania wyjaśniającego przed organem współdziałającym oraz uczestniczenie w postępowaniu przed tym organem. Sąd rozpoznający sprawę w niniejszym składzie nie podzielił również opinii skarżącego co do niekonstytucyjności przepisu art. 18 ust. 3 ustawy o dochodach j.s.t. poprzez brak możliwości złożenia zażalenia na postanowienie przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego w przedmiocie ulg podatkowych. Podkreślić należy, że wyłączenie możliwości złożenia zażalenia od postanowienia Prezydenta W., nie oznacza, że ta kategoria postanowień nie podlega jakiejkolwiek kontroli. Skarżący powinien być tego świadomy, ponieważ podjął próbę zaskarżenia orzeczenia Prezydenta do sądu administracyjnego. Wprawdzie postanowieniem z dnia 16 października 2007 roku, sygn. akt III SA/Wa 1012/07 Sąd odrzucił jego skargę stwierdzając, że jest ona przedwczesna, ale w tym samym orzeczeniu wskazał również prawidłową drogę zaskarżenia tego postanowienia. Sąd zwrócił uwagę skarżącemu, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego obowiązany był wezwać ten organ do usunięcia naruszenia prawa w postanowieniu nie wyrażającym zgody na rozłożenie na raty zapłaty podatku od spadku. W przypadku odmowy zmiany postanowienia przez Prezydenta, skarżący mógł wnieść skargę do sądu administracyjnego. W konsekwencji przewodniczący zarządu jednostki samorządu terytorialnego miał możliwość dwukrotnego rozważenia zasadności wyrażenia zgody na rozłożenie na raty zaległości podatkowej. Ponadto postanowienie przez niego wydane ocenić mógł również Sąd. Podkreślić należy, że kontrola postanowienia Prezydenta i kontrola działania organów podatkowych odmawiających udzielenia ulg podatkowych jest realizowana w dwóch odrębnych postępowaniach. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny Sądu były decyzje organów podatkowych i prawidłowość postępowania. Rolą Sądu było zweryfikowanie, czy organy podatkowe zachowały przewidzianą przez prawo procedurę i czy wydane decyzje odpowiadają prawu. W rozpoznawanym zakresie Sąd nie stwierdził przesłanek uzasadniających wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonych decyzji. Podnoszona przez skarżącego w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W.oraz w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. śmierć ojca w niniejszej sprawie nie mogła zostać uznana za okoliczność na tyle istotną aby zadecydowała o uchyleniu zaskarżonych decyzji, bowiem dla rozpoznawanej sprawy nie miała ona znaczenia. Postępowanie spadkowe wszczęte po śmierci ojca skarżącego nie zostało zakończone. Natomiast decyzją z [...] marca 2006 r. skarżącemu ustalono podatek w wysokości [...] złotych od spadku po zmarłej matce. Wniosek złożony przez skarżącego w dniu [...] lipca 2006 roku dotyczył rozłożenia na raty podatku od spadku po matce – ten bowiem podatek skarżący ma obowiązek zapłacić. Zwrócić uwagę jednak należy, że przepisy prawa nie ograniczają możliwości ponownego składania wniosku o przyznawanie ulg podatkowych. Wniosek taki skarżący może ponowić, o ile pojawią się nowe, nadzwyczajne okoliczności, które nie były przedmiotem oceny organów podatkowych w innym postępowaniu w przedmiocie wniosku o udzielenie ulgi podatkowej. Odnosząc się do zawartego w piśmie procesowym z dnia 16 października 2008 r. wniosku skarżącego o przyznanie odszkodowania, stwierdzić należy, że stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne nie kształtują praw i obowiązków, lecz jedynie badają legalność zakwestionowanych aktów administracyjnych (w tej sprawie decyzji) lub czynności z zakresu administracji publicznej. Dlatego też - ze względu na zakres kontroli Sądu – wniosek ten zarówno z powodów formalnych jak i merytorycznych nie mógł zostać uwzględniony. Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ponieważ skarga została oddalona, Sąd nie orzekł o zwrocie kosztów między stronami. Zważywszy powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.