III SA/Wa 1110/15

Dnia 22 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Ltd sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. Ltd sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Skarżąca ("Spółka") – M. Ltd sp. z o.o. z siedzibą w W. , pismem z dnia 23 marca 2015 r., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy powyższą decyzję doręczono ustanowionemu w sprawie syndykowi masy upadłości Skarżącej w dniu 9 maja 2011 r. Wraz ze skargą Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia powyższej skargi. W osnowie wniosku wskazała, że jej obecny Prezes Zarządu objął funkcję w dniu [...] marca 2015 r. Dostrzeżona wadliwość doręczenia decyzji określających wymiar podatku od towarów i usług, jak i podatku dochodowego od osób prawnych, zobligowała Zarząd Skarżącej do zlecenia kancelarii prawniczej przeprowadzenia prawnej analizy działalności Spółki, obejmującej również wydawane wobec Skarżącej decyzje w sprawach podatkowych. Miał na to wpływ również fakt, iż Zarząd Spółki, na skutek licznych zmian wewnętrznych w jej strukturze, jak i prowadzonych postępowań, nie znajduje się w posiadaniu wszystkich dokumentów dotyczących Skarżącej - istotnych dla sprawy, co skutkuje koniecznością ich kwerendy m. in. w archiwach organów podatkowych i sądach. Skarżąca wskazała dalej, że przez reprezentującą ją kancelarię prawniczą przeprowadzone zostały liczne czynności zmierzające do ustalenia aktualnego stanu faktycznego i prawnego. W tym celu w dniu w dniu 20 marca 2015 r. została przeprowadzona analiza akt zakończonego postępowania kontrolnego przed Dyrektorem Urzędem Kontroli Skarbowej w W. , zaś w dniu 23 marca 2015 r. akt rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Powyższe okoliczności doprowadziły do podjęcia w dniu 23 marca 2015 r. niezbędnych czynności zmierzających do wzruszenia niekorzystnej dla Spółki decyzji. W opinii Skarżącej z uwagi na powyższe wniosek o przywrócenie terminu był zasadny i konieczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z treści wniosku Skarżącej wynika, że obecny Prezes Zarządu objął funkcję w dniu 16 marca 2015 r. Wtedy też powziął wiedzę o niezłożeniu skargi na przedmiotową decyzję przez poprzednie organy Skarżącej. Sąd uznał zatem, że składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 23 marca 2015 r. (data nadania wniosku na poczcie) Skarżąca dochowała terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Spełniła też warunek równoczesnego dokonania czynności, której termin został uchybiony – składając skargę. Jednakże podkreślić należy, że stosownie do art. 87 § 5 p.p.s.a., po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia "przypadki wyjątkowe" pozostawiając w tym zakresie ocenę sądowi rozpoznającemu wniosek o przywrócenie terminu. Należy zatem ustalić na podstawie całokształtu okoliczności występujących w danej sprawie, czy w realiach tej konkretnej sprawy zachodzi wypadek, który można uznać za wyjątkowy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2013 r. o sygn. akt II OZ 109/13). W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, zgodnie z którym pod pojęciem "przypadek wyjątkowy" należy rozumieć nadzwyczajne okoliczności, które uniemożliwiały złożenie wniosku o przywrócenie terminu w normalnym terminie (por. postanowienie NSA z dnia 7 grudnia 2011 r. o sygn. akt I OZ 991/11). Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r. doręczono ustanowionemu w sprawie syndykowi masy upadłości Skarżącej w dniu 9 maja 2011 r. Termin na złożenie skargi upłynął więc w dniu 8 czerwca 2011 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na tę decyzję nadano natomiast na poczcie w dniu 23 marca 2015 r. Wniosek został zatem złożony po upływie ponad 3,5 roku od uchybionego terminu do wniesienia skargi. Sąd ocenił zatem, czy podniesione przez Skarżącą okoliczności wskazują na wyjątkową sytuację, uzasadniającą uznanie przywrócenia terminu za dopuszczalne, pomimo że upłynął ponad rok od jego uchybienia. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie taki – wyjątkowy – przypadek, nie wystąpił. Zaskarżoną decyzję prawidłowo doręczono ustanowionemu w sprawie syndykowi masy upadłości Skarżącej. Aż do dnia 23 marca 2015 r. Skarżąca nie podjęła jednak żadnych działań zmierzających do ustalenia, czy na przedmiotową decyzję wniesiona została skarga i czy nie wystąpiła potrzeba złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Subiektywne przekonanie Skarżącej, iż wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny i konieczny, nie świadczy zaś o zaistnieniu sytuacji wyjątkowej, uniemożliwiającej wcześniejsze złożenie wniosku o przywrócenie terminu. W konsekwencji Sąd stwierdza, że Skarżąca nie podała żadnych nadzwyczajnych okoliczności, które czyniłyby zasadnym uwzględnienie jej wniosku, pomimo upływu terminu z art. 87 § 5 p.p.s.a. Czyni to zasadnym odrzucenie przedmiotowego wniosku. Stanowisko takie ma oparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por.: postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2013 r. o sygn. akt II FZ 1116/13). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 5 p.p.s.a., Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.