III SA/Wa 1135/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania z tytułu opłaty targowej postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi Skarżący J. P., działając za pośrednictwem pełnomocnika adw. K. P. wniósł do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu powołał trudną sytuację finansową. Stwierdził, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i utrzymuje się z pomocy rodziny. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz, że posiada 3/16 udziału w nieruchomości rolnej o powierzchni 12,7411 ha. Z oświadczenia wynika także, że Skarżący nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych, a jego żona z tytułu emerytury uzyskuje miesięczny dochód w kwocie 719,42 zł. Na wezwanie referendarza sądowego, o przedłożenie dokumentów źródłowych obrazujących sytuację finansową, pełnomocnik Skarżącego przedłożył poświadczone za zgodność z oryginałem zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. o dochodzie podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, z którego wynika, że Skarżący w 2009 r. nie uzyskał dochodu. Ponadto wyjaśnił, że Skarżący jest od wielu lat osobą bezrobotną. Podniósł, że Skarżący nie posiada żadnych środków w tym środków na dojazd do Urzędu Skarbowego w L. (60 zł) dlatego nie jest w stanie przedłożyć zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata. Brak środków uniemożliwia również przesłanie wymaganego wyciągu z rachunku bankowego. Bowiem bank odmówił wydania wyciągu z rachunku bez uiszczenia stosownej opłaty i uregulowania zaległej od wielu miesięcy prowizji banku za prowadzenie konta. Pełnomocnik Skarżącego wyjaśnił również, że ani Skarżący ani jego żona nie korzystają z pomocy społecznej. Utrzymują się z otrzymywanego przez żonę Skarżącego świadczenia emerytalnego, z czego ponoszą miesięczne koszty utrzymania: energia elektryczna – 100 zł, woda – 50 zł, spłata pożyczki – 200 zł. pozostałe środki przeznaczane są na żywność, ubiór oraz środki higieniczne. Ponadto pełnomocnik Skarżącego oświadczył, że jako osoba najbliższa Skarżącego nie pobrał wynagrodzenia za reprezentowanie go przed Sądem. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych przyznanie prawa pomocy następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( pkt. 2 cyt. wyżej przepisu). Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że wnoszenie opłat sądowych jest zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia stanowi odstępstwo od niej. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona – ze względu na swój stan majątkowy – nie jest w stanie ponieść jej kosztów. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość wpisu sądowego wynoszącą 100,00 zł jak i stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie istnieją podstawy dla pozytywnego załatwienia wniosku strony w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego. W sprawie należało wziąć również pod uwagę, że Skarżący jest zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1136/10. Zauważa się, że postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. W niniejszej sprawie strona skarżąca uprawdopodobniła natomiast, że nie jest w stanie ponieść kosztów w sprawie do których uiszczenia jest zobowiązana tj. wpisu sądowego należnego w sprawie. Skarżący bowiem znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jedyny dochód rodziny stanowi kwota 719,42 zł otrzymywana przez żonę Skarżącego z tytułu emerytury. Wydatki Skarżącego i jego żony, z tytułu miesięcznego utrzymania pokrywają natomiast całość tej kwoty. Skarżący nie posiada żadnego majątku, z wyjątkiem 3/16 nieruchomości rolnej o powierzchni 12,7411 ha,. Ponadto żona Skarżącego posiada zadłużenie z tytułu pożyczki, które spłaca w miesięcznych ratach 200 zł. Zatem po rozpoznaniu wniosku, ocenie dokumentów oraz analizie informacji przedstawionych przez Skarżącego stwierdzić należy, że Skarżący nie jest w stanie, bez uszczerbku koniecznego utrzymania, ponieść kosztów sądowych / wpisu od skargi. Jednocześnie podnieść należy, że kwota wpisu od skargi na obecnym etapie postępowania jest jedynym kosztem do uiszczenia którego Skarżący jest zobowiązany. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.