III SA/Wa 1138/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie Asesor WSA Sylwester Golec (spr.), Asesor WSA Alojzy Skrodzki, Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2005 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. w D. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie podatku od towarów i usług oddala skargę. Na podstawie upoważnienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] października 2000 r. (karta nr [...] akt administracyjnych) zostało wszczęte postępowanie kontrolne w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością "S." (w dalszej części uzasadnienia zwana Spółką) w zakresie podatku od towarów i usług za okres od grudnia 1998 r. do lutego 2000 r. Kontrola skarbowa przeprowadzona w Spółce wykazała, że w kontrolowanym okresie Spółka zawyżyła podatek naliczony do odliczenia, poprzez zaewidencjonowanie faktur zakupu od podmiotu, który nie był zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług, tj. od firmy "W. K. M.". W dniu [...] lutego 2001 r. Inspektor Kontroli Skarbowej z UKS w K. wydał czternaście decyzji o stosownych numerach w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od grudnia 1998 r. do lutego 2000 r. (karty [...] akt administracyjnych). Wnioskiem z dnia 27 listopada 2001 r. pełnomocnik Spółki zażądał wznowienia postępowania w trybie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm. - w dalszej części uzasadnienia powoływana jako ord.pod.) zakończonego powyższymi ostatecznymi już decyzjami, Swój wniosek o wznowienie strona uzasadniła wyjściem na jaw nowych istotnych okoliczności istniejących w dniu wydania decyzji, które niebyły znane organowi wydającemu decyzje. Okolicznościami tymi zdaniem pełnomocnika był fakt, że K. M. był zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług na podstawie zgłoszenia złożonego w dniu [...] czerwca 1995 r. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] czerwca 1995 r. K. M. złożył zgłoszenie rejestracyjne VAT-1, w którym wskazał, że będzie prowadził działalność gospodarczą pod nazwą P.P.U.H. "I.". Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2002 r. Inspektor Kontroli Skarbowej wznowił postępowanie. W toku postępowania wyjaśniającego inspektor uzupełnił akta sprawy o ponowne przeanalizowanie zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej oraz zgłoszenia rejestracyjnego VAT-1 dokonanego przez Pana K. M.. Następnie Inspektor Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...] marca 2002 r. nr [...]- na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 w dalszej części uzasadnienia powoływana jako Kp.a.) oraz art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 1999 r., Nr 54, poz. 572 ze zm. w dalszej części uzasadnienia powoływana jako u.k.s.) odmówił uchylenia decyzji ostatecznych z dnia [...] lutego 2001 r. Inspektor po przeanalizowaniu argumentów przedstawionych przez stronę we wniosku z dnia 27 listopada 2001r. uznał, że w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanki, której zaistnienie umożliwiłoby wzruszenie decyzji ostatecznych, bowiem stan faktyczny sprawy ustalony w toku postępowania kontrolnego nie uległ zmianie, jak również nie ujawniono nowych nieznanych uprzednio okoliczności mających znaczenie w sprawie. Od decyzji Inspektora z dnia [...] marca 2002 r. Spółka wniosła odwołanie do organu II instancji, żądając uchylenie w/w decyzji i rozstrzygnięcia sprawy co do istoty. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] marca 2002 r. W ocenie organu odwoławczego za wzruszeniem decyzji ostatecznych nie przemawia zgłoszenie rejestracyjne K. M. z dnia [...] czerwca 1995 r., które znane było inspektorowi kontroli skarbowej w trakcie postępowania kontrolnego zakończonego decyzjami których wzruszenia podatnik zażądał w drodze wznowienia postępowania. W skardze z dnia 25 czerwca 2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik Spółki zarzucił organom kontroli skarbowej obu instancji naruszenie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej (odpowiednio art. 145 § 1 pkt 5 Kpa), poprzez bezpodstawne przyjęcie, że nie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania. Ponadto zdaniem autora skargi, fakt dokonania przez Pana K. M. zgłoszenia rejestracyjnego VAT-1 osoby fizycznej, będącej podatnikiem podatku od towarów i usług stanowi nową okoliczność, która istniała w dniu wydania decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej, lecz nie była znana inspektorowi wydającemu decyzje ostateczne z dnia [...] lutego 2001 r. W ocenie pełnomocnika skarżącej Spółki, złożenie w dniu [...] czerwca 1995 r. przez Pana M. zgłoszenia rejestracyjnego VAT-1 jest równoznaczne z uznaniem firmy "W." za podmiot istniejący i zarejestrowany oraz co się z tym wiąże - podmiot uprawniony do wystawiania faktur VAT, a zatem strona skarżąca miała prawo do obniżki podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur wystawionych przez K. M.. Odpowiadając na skargę Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej podtrzymał swoją argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje; Skarga jest niezasadna. Na wstępie należy wskazać, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji do wznowienia postępowania zakończonego decyzją organu kontroli skarbowej na podstawie art. 26 ust. 3 u.k.s. w treści obowiązującej do dnia 1 lipca 2002 r. zastosowanie miały przepisy K.p.a. Składając wniosek o wznowienie postępowania strona skarżąca powołała się na przesłankę wznowienia określoną w art. 240 § 1 pkt 5 ord. pod. to jest ujawnienie po wydaniu decyzji nowych istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję. Przepis ten jest odpowiednikiem mającego zastosowanie w sprawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Strona skarżąca jako nową okoliczność istniejącą w dacie wydania decyzji która nie była znana organowi wydającemu decyzję powołała fakt, że K. M. w dniu [...] czerwca 1995 r. złożył zgłoszenie rejestracyjne VAT-1, w którym wskazał, że będzie prowadził działalność gospodarczą pod nazwą P.P.U.H. "I." a zatem wykazane przez stronę skarżącą faktury nie pochodziły od niezarejestrowanego podatnika podatku od towarów i usług. Zdaniem Sądu zawarty w skardze zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją przez Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej przepisu art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a przez bezpodstawne przyjęcie przez organ, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka do wznowienia postępowania określona w tym przepisie (odpowiednio w art. 240 pkt 5 ord. pod.) nie zasługiwał na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że organ kontroli skarbowej wydając decyzje, których strona skarżąca wzruszenia zażądała w drodze wznowienia postępowania wiedział, że K. M. w dniu w dniu [...] czerwca 1995 r. złożył zgłoszenie rejestracyjne VAT-1, w którym wskazał, że będzie prowadził działalność gospodarczą pod nazwą P.P.U.H. "I.", świadczy o tym treść protokołu z kontroli skarbowej z dnia [...] lutego 2001 r. (karty [...] akt podatkowych). Z tego względu w zaskarżonej decyzji organ kontroli skarbowej zasadnie wskazał, że okoliczności faktyczne powoływane przez stronę skarżącą we wniosku o wznowienie postępowania jako nowe okoliczności faktyczne nie znane organowi wydającemu decyzję, w rzeczywistości w dniu wydania decyzji wymiarowych znane były organowi kontroli skarbowej. Z tego względu nie ulega wątpliwości, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka do wznowienia postępowania określona w art. 145 pkt 5 K.p.a. Podnoszony w skardze zarzut , że organ nie uwzględnił przy wydawaniu decyzji faktu, że K. M., jako osoba fizyczna był zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i na tę okoliczność nie mogło mieć wpływu używanie przez niego różnych nazw prowadzonych przez niego przedsiębiorstw, nie mógł mieć wpływu na ocenę występowania w rozpoznanej sprawie przesłanki do wznowienia postępowania, na którą powołała się strona skarżąca. Postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania ma charakter wyjątku od zasady trwałości decyzji ostatecznych i dlatego doznaje ograniczenia ze względu na zakres przesłanek wznowienia określonych w przepisach art. 145 § 1 K.p.a. Z uwagi na treść tych przesłanek podstawą do wznowienia nie mogą być wszelkie naruszenia prawa przy wydawaniu decyzji, podstawę wznowienia postępowania mogą stanowić włącznie przypadki naruszenia prawa określone w przepisach art. 145 § 1 K.p.a. Z tego względu uwzględnienie opisanego zarzutu mogłoby nastąpić jedynie w postępowaniu zwykłym, gdyż w przeciwnym razie postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania wynikające z treści określonych w art. 145 § 1 K.p.a. przesłanek wznowienia i naruszyłby określoną w art. 128 ord.pod. zasadę trwałości decyzji ostatecznych. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.