III SA/Wa 1140/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka, sędzia WSA Katarzyna Owsiak, Sędziowie asesor WSA Piotr Wróbel (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2023 r. sprawy ze skargi P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenie terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za marzec 2021 r. oddala skargę 1. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] lutego 2023r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. ("Dyrektor IAS", "DIAS"), po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z/s w W. (dalej "Skarżąca", "Spółka"), utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. ("Naczelnik US", "NUS") z [...] grudnia 2022r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości 132 245,00 zł wykazanej w deklaracji VAT-7 za marzec 2021 r. do dnia 30 czerwca 2023r. 1. Jak wynika z akt sprawy 26 kwietnia 2021 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. (dalej także: "NUS", "organ I instancji") wpłynęła deklaracja VAT-7 za marzec 2021 r. złożona przez P. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w P. (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") z wykazaną kwotą nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług (dalej także: "VAT") wysokości 132 245, 00 zł do zwrotu na rachunek bankowy Spółki. 1.2. Postanowieniem z dnia [...] września 2021 r. NUS wszczął wobec Strony postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia VAT za marzec 2021 r. 1.3. NUS przedłużał termin zwrotu kolejnymi postanowieniami. Każde następne postanowienie było doręczane Spółce przed upływem terminu wyznaczonego poprzednim (co jest niesporne). 1.4. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2022 r. NUS przedłużył termin zwrotu do dnia 30 czerwca 2023 r. 1.5. Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie. 1.6. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2023 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "DIAS" lub "organ odwoławczy") utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. 1.7. W uzasadnieniu wskazał, że w marcu 2021 r. Spółka wykazała świadczenie usług niematerialnych poza terytorium kraju na rzecz podmiotów: B. Ltd. z siedzibą na Malcie i B. [...] Ltd. z siedzibą w Singapurze, których na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. 2022 r. poz. 931 ze zm.; dalej: "u.p.t.u.") nie wykazała do opodatkowania na terytorium Polski. Jednocześnie DIAS wskazał na ustalenia kontroli podatkowych przeprowadzonych w Spółce przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w zakresie sprawdzenia prawidłowości rozliczeń z budżetem w VAT za okres od września 2019 r. do kwietnia 2020 r. W toku tych kontroli stwierdzono naruszenie przez Spółkę art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 28b ust. 1 u.p.t.u. z uwagi na nieopodatkowanie usług świadczonych na terytorium Polski. Wszczęte wobec Spółki postępowanie podatkowe jest konsekwencją tych ustaleń – ponieważ organ I instancji powziął wątpliwość co do zasadności zwrotu podatku VAT także za marzec 2021 r. 1.8. Organ odwoławczy uznał za istotne również inne okoliczności, m.in.: wszczęcie kontroli celno-skarbowych wobec jednego z usługodawców Spółki – B. Sp. z o. o. [...] Sp. k. (DIAS stwierdził, że podmiot ten dokonuje każdego miesiąca transakcji z tymi samymi podmiotami gospodarczymi co Skarżąca – dlatego ustalenia tych kontroli mogą mieć znaczenie dla oceny poprawności rozliczenia Spółki), pozycję pana M.B. w B. Ltd. [...] B. [...] Ltd., niewielką wiarygodność informacji uzyskanych od maltańskich i singapurskich organów podatkowych, włączone do akt sprawy Skarżącej dowody zgromadzone w toku kontroli wobec I. Sp. z o.o. Sp. k. i B. Sp. z o. o. [...] Sp. k. 2.1. W skardze na postanowienie organu odwoławczego Spółka zarzuciła mu naruszenie: 1) art. 124, art. 217 § 2 i art. 210 § 4 w zw. z art. 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.; dalej: "O.p.") poprzez brak należytego uzasadnienia postanowienia, które wskazywałoby w spójny i wiarygodny sposób na potrzebę dodatkowego weryfikowania zasadności zwrotu VAT w indywidualnej sprawie Spółki; 2) art. 87 ust. 2 u.p.t.u. w zw. z art. 274b § 1 oraz art. 180 § 1 O.p. poprzez niewykazanie przez DIAS, a także NUS, istnienia wystarczających przesłanek mogących skutkować kolejnym przedłużeniem wypłaty Spółce zwrotu podatku VAT za marzec 2021 r., w tym na powoływanie się na dowody sprzeczne z prawem oraz na okoliczności niewynikające ze stanu faktycznego sprawy; 3) art. 87 ust. 2 u.p.t.u. poprzez zaakceptowanie przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT zadeklarowanego przez Spółkę w marcu 2021 r. w sytuacji, gdy NUS nie podejmował czynności zmierzających do weryfikowania jego zasadności, a zatem w sprawie nie zaistniała przesłanka konieczności przeprowadzenia "dodatkowej weryfikacji". Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia NUS oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. 2.2. DIAS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. 2.3. Pismami z dnia 9 oraz 16 października 2023 r. Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z załączonych do pisma dokumentów: - ostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lipca 2023 r. umarzającej postępowanie podatkowe w zakresie określenia Spółce zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za okres od września 2019 r. do listopada 2019 r. oraz postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lipca 2023 r. zawierającego sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich w tej decyzji; - ostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lipca 2023 r. umarzającej postępowanie podatkowe w zakresie określenia Spółce zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2019 r. do marca 2020 r. oraz postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lipca 2023 r. zawierającego sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich w tej decyzji; - ostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lipca 2023 r. umarzającej postępowanie podatkowe w zakresie określenia Spółce zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za kwiecień 2020 r. oraz postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lipca 2023 r. zawierającego sprostowanie oczywistych omyłek pisarskich w tej decyzji; - plików XML oraz urzędowych potwierdzeń odbioru deklaracji miesięcznych Spółki JPK-V7M za miesiące styczeń-sierpień 2023 r. 2.4. Na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz.1634; dalej: "p.p.s.a.") Sąd postanowieniem odmówił przeprowadzenia tych dowodów. 2.5. Pismem z 19 października 2023 r., włączonym do akt sprawy, Spółka przedstawiła szczegółowe wyjaśnienia dotyczące m.in.: modelu działalności Spółki, charakateru prowadzonej przez nią działalności, opis materiału dowodowego będącego w posiadaniu organów skarbowych, oraz przedstawiając własną ocenę postępowania organów skarbowych z powołaniem na orzecznictwo krajowe oraz wskazując na brak zasadności powoływania się na ochronę interesów fiskalnych Skarbu Państwa. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: 3.1. Skarga jest niezasadna. 3.2. Przedmiotem sporu w sprawie jest zgodność z prawem przedłużenia terminu do dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek Spółki za marzec 2021 r. do 30 czerwca 2023 r. 3.3. Zgodnie z art. 87 ust. 1 u.p.t.u. w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Natomiast na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika, dokonywanego w ramach wymienionych w przepisie procedur, m.in. postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. 3.4. Wykładnia art. 87 ust. 2 u.p.t.u. prowadzi do wniosku, że postanowienie przedłużające termin do dokonania zwrotu podatku od towarów i usług może zostać wydane, gdy: 1) termin do dokonania zwrotu jeszcze nie upłynął; 2) weryfikacja rozliczenia podatnika odbywa się w ramach jednego z postępowań wskazanych w przepisie (tj. w toku czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej, postępowania podatkowego); a zarazem 3) stwierdzenie przez organ, że zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, opiera się na co najmniej uprawdopodobnionych przesłankach. 3.5. Oceniane z punktu widzenia przedstawionych wyżej kryteriów, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Wątpliwości organów dotyczą prowadzonej przez Skarżąca działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług niematerialnych – outsourcingu procesów biznesowych i usług powiązanych. W okresie rozliczeniowym, którego dotyczy zwrot, nabywcą usług Spółki były: B. Ltd z siedzibą na Malcie i B. [...] Ltd z siedzibą w Singapurze, na rzecz których Spółka wykonywała usługi niematerialne; zarazem nabywała usługi niematerialne od kilku podmiotów krajowych. Ten sam sposób działania Spółka stosowała w kolejnych okresach rozliczeniowych. Z uzasadnienia postanowienia NUS i postanowienia DIAS wynika jasno źródło wątpliwości organów podatkowych. W toku kontroli podatkowych przeprowadzonych za inne okresy rozliczeniowe organ I instancji ustalił, że Spółka błędnie rozpoznała miejsce opodatkowania swoich usług – w rzeczywistości miejscem tym miała być Polska, ponieważ B. Ltd. i B. [...] Ltd. posiadały w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności. W konsekwencji zdaniem organu I instancji Spółka błędnie (z naruszeniem art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 28b ust. 1 u.p.t.u.) zastosowała do swoich usług stawkę VAT 0% (zamiast 23%). Skoro model działania Spółki w marcu 2021 r. był taki sam jak w kontrolowanych okresach rozliczeniowych, ustalenia tych kontroli podatkowych mogą uzasadniać także przedłużenie terminu zwrotu VAT za marzec 2021 r. Zresztą – jak wskazał DIAS – ustalenia tych kontroli podatkowych rzeczywiście spowodowały wszczęcie postępowania podatkowego w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2021 r. 3.6. Sąd nie przesądza, że wątpliwości te są zasadne; odnotowuje jedynie ich istnienie – które wystarcza jako uzasadnienie przedłużenia terminu dokonania zwrotu VAT. 3.7. W skardze Spółka wywodzi jednak, że NUS mimo stwierdzenia wątpliwości w zakresie zasadności zwrotu VAT nie prowadzi żadnych czynności zmierzających do ich weryfikacji, a jedynie oczekuje na zakończenie odrębnych procedur podatkowych. Organ ten prowadzi jednak postępowanie podatkowe właśnie w przedmiocie VAT za marzec 2021 r. – w ramach tego postępowania podatkowego zajmie stanowisko w przedmiocie powyższych wątpliwości. 3.8. Spółka wskazuje także na fragment uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, który zawiera uwagę na temat "rzeczywistego obrotu towarowego" – w sytuacji, gdy przedmiotem działalności Skarżącej było świadczenie usług niematerialnych. Spółka ma oczywiście rację, gdy twierdzi, że uwaga ta jest "oderwana od realiów (...) sprawy". Ta pomyłka DIAS wskazuje, że organ ten rutynowo przeniósł do sprawy część uzasadnienia ze sprawy odmiennej. Lapsus ten nie może mieć jednak zdaniem Sądu istotnego znaczenia dla wyniku sprawy – skoro z treści tego postanowienia wynika jednoznacznie, co budzi wątpliwości organów podatkowych. Z kolei cytowane przez Skarżącą uwagi na temat "odzwierciedlania rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych", można doczytać jako dotyczące nie tego, czy jej usługi w ogóle zostały wykonane, lecz tego, gdzie zostały wykonane (tj. czy miejscem ich opodatkowania nie jest Polska) – zatem właśnie w duchu podnoszonych przez organy podatkowe wątpliwości. 3.9. Skarżąca argumentuje również, że organy podatkowe wywodzą wątpliwości co do zasadności zwrotu z protokołów kontroli przeprowadzonych za inne okresy rozliczeniowe; jej zdaniem ustalenia kontroli podatkowych zostały dokonane na podstawie wadliwie przeprowadzonych dowodów – oparto je na dokumentach, z którymi Spółka bezpodstawnie nie mogła się zapoznać. Wskazuje, że organ odwoławczy potwierdził stanowisko Spółki w tym przedmiocie i uchylił postanowienia NUS dotyczące odmowy udostępnienia znaczących części istotnych dowodów, z których wywiedziono okoliczności faktyczne. Ani organy podatkowe, ani Sąd nie traktują jednak tych ustaleń jako definitywnych – tak ze względu na naturę kontroli podatkowej, jak i – przede wszystkim – na charakter prawny postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Na potrzeby tego postanowienia wystarczy uprawdopodobnić wątpliwości co do zasadności zwrotu. Ewentualnie bezprawna odmowa zapoznania Spółki z "kluczowymi" dowodami nie przeszkodziła organom uznać, że jej kontrahenci obiektywnie posiadają w Polsce stałe miejsce działalności gospodarczej i że usługi świadczone na rzecz tych kontrahentów powinny być opodatkowane w Polsce. Zdaniem Sądu nie ma podstaw do uznania, że w takim razie ustalenia zawarte w protokołach kontroli nie mogą zostać powołane w funkcji uzasadnienia potrzeby badania zasadności zwrotu za marzec 2021 r. Fakt, że Skarżąca nie miała dostępu do materiału dowodowego, na którym oparto protokoły kontroli, nie powoduje, że wynikające z tych protokołów wątpliwości co do poprawności jej rozliczenia podatkowego obiektywnie nie zachodzą. To postępowanie sądowe nie jest też właściwym forum do rozstrzygania, czy nieudostępnienie Skarżącej dokumentów spowodowało "istotne zafałszowanie obrazu stanu faktycznego" w protokołach kontroli (jak chce Skarżąca). Pozostaje to poza granicami tej sprawy sądowoadministracyjnej – ponieważ oznaczałoby wkroczenie w merytoryczną ocenę poprawności rozliczenia Spółki. 3.10. Także umorzenie postępowań podatkowych (zresztą – za inne okresy rozliczeniowe niż objęty zaskarżonym postanowieniem), wbrew ocenie Skarżącej, nie rzutuje na prawidłowość przedłużenia terminu zwrotu VAT za marzec 2021 r. Sąd odmówił przeprowadzenia dowodu z dokumentów przedłożonych przez Spółkę: trzech decyzji umarzających postępowania podatkowe w przedmiocie określenia zobowiązań podatkowych w VAT za okresy (łącznie) od września 2019 r. do kwietnia 2020 r. Jak wynika z tych dokumentów, powodem umorzenia postępowań był fakt, że protokół kontroli podatkowej nie został doręczony Spółce, a postępowania zostały wszczęte na podstawie art. 165b § 1 O.p, tj. w związku z ujawnieniem nieprawidłowości przez kontrolę podatkową. Ten powód w żaden sposób nie uchyla i nie znosi przedstawionych przez organy podatkowe wątpliwości co do zasadności zwrotu VAT za marzec 2021 r. Wątpliwości te mają charakter obiektywny – zachodzą niezależnie od tego, czy protokół kontroli został Skarżącej doręczony, czy też nie. Protokół kontroli nie kreuje wątpliwości, lecz tylko daje im wyraz (odzwierciedla je i uzewnętrznia). Możliwość przedłużenia terminu zwrotu VAT nie jest uwarunkowana zakończeniem kontroli podatkowej. 3.11. Powód umorzenia postępowań podatkowych jest formalny – dlatego formalnie decyzje te potwierdzają poprawność rozliczenia podatkowego Spółki. Decyzje te nie zawierają analizy tego rozliczenia pod względem materialnoprawnym. Nawet jednak gdyby było inaczej: gdyby decyzje te zaprzeczały wątpliwościom zgłaszanym obecnie co do miejsca świadczenia usług przez Skarżącą, wciąż nie oddziaływałyby one na ocenę poprawności przedłużenia terminu zwrotu VAT. Przedłużenie terminu zwrotu VAT ma na celu umożliwienie organom podatkowym weryfikację zasadności tego zwrotu. Weryfikacja ta może zakończyć się wynikiem pozytywnym – świadczy o tym już brzmienie art. 87 ust. 2 in fine u.p.t.u., w którym (w kontekście oprocentowania) mowa o przypadku, że "przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu". W konsekwencji potwierdzenie zasadności zwrotu – prawidłowości rozliczenia podatnika – bynajmniej nie powoduje, że wcześniej dokonane przedłużenie terminu zwrotu było niezgodne z prawem. Wątpliwości mają to do siebie, że mogą się nie potwierdzić. 3.12. Ponadto dla rozstrzygnięcia rozpatrywanej sprawy istotnego znaczenia nie mają załączone przez Stronę pliki XML oraz urzędowe potwierdzenia odbioru deklaracji miesięcznych Spółki dla JPK-V7M za miesiące styczeń-sierpień 2023 r. Spółka wskazuje na istotność tych dowodów w celu wykazania całkowitego zaprzestania prowadzenia przez nią działalności gospodarczej. W ocenie Sądu okoliczność ta nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia istoty rozpoznawanej sprawy – tj. kwestii zgodności z prawem postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu VAT za kwestionowany okres rozliczeniowy. 3.13. Ostatecznie Sąd odmówił przeprowadzenia tych dowodów, ponieważ wskazane przez Spółkę okoliczności (tj. nieskuteczność doręczenia protokołów kontroli i umorzenie postępowań podatkowych za odpowiednie okresy oraz faktury VAT, okoliczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę), na które dowody te miały być przeprowadzone, nie mają znaczenia dla tej sprawy – nie są okolicznościami "istotnymi" w rozumieniu art. 106 § 3 p.p.s.a. 3.14. Spółka ma natomiast rację, że za koniecznością przedłużenia terminu nie przemawia – samo w sobie – prowadzenie kontroli wobec kontrahenta Spółki. W orzecznictwie sądowym wielokrotnie już wskazywano, że wszczęcie procedury weryfikacyjnej wobec podatnika, a tym bardziej jego kontrahenta, per se nie uzasadnia przedłużenia terminu zwrotu podatku. Ponadto nielogiczne pozostaje oczekiwanie na ustalenia zapadłe względem krajowych kontrahentów Spółki, ponieważ te ustalenia mogłyby co najwyżej podważyć stronę zakupową badanych transakcji, podczas gdy z kontroli podatkowej prowadzonej przez NUS względem samej Spółki wynikają wątpliwości w zakresie sprzedaży (dostawy) – wątpliwości dotyczą stałego miejsca działalności spółek z siedzibą na Malcie i w Singapurze. Okoliczności te nie mają jednak znaczenia w dwojakim sensie. Z jednej strony nie mogą uzasadniać potrzeby dalszej weryfikacji zasadności zwrotu za marzec 2021 r., z drugiej jednak – nie mają znaczenia także dlatego, że nie usuwają i nie znoszą tych wątpliwości, na które organy podatkowe wskazały słusznie. Te okoliczności i dotyczące ich uwagi organów podatkowych stanowią superfluum. 3.15. Większość uzasadnienia skargi zmierza do wywołania dyskusji na temat meritum sprawy zwrotu VAT; Skarżąca stara się podważyć ustalenia na temat miejsca prowadzenia działalności przez jej kontrahentów. Dyskusji takiej Sąd nie podejmie. Zajmuje się obecnie nie oceną, czy zwrot VAT jest Skarżącej należny, lecz tym tylko, czy organy podatkowe wykazały istnienie wątpliwości co do zasadności tego zwrotu. Polemikę Spółki z materiałem dowodowym związanym z jej rozliczeniem, tj. zwłaszcza z ustaleniami zawartymi w protokołach kontroli, należy uznać za nieadekwatną do przedmiotu sprawy, w której nie jest rozstrzygana sama zasadność zwrotu; niezbędne jest jedynie uprawdopodobnienie potrzeby dodatkowej weryfikacji zwrotu (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2015 r., sygn. akt I FSK 2127/13). 3.16. Zwraca uwagę Sądu, że sama Skarżąca – wbrew deklaratywnym twierdzeniom – doskonale rozumie, co budzi wątpliwości organów podatkowych uzasadniające dalsze badanie zasadności zwrotu VAT za marzec 2021 r. Adekwatnie opisuje treść tych wątpliwości na pierwszych stronach skargi. Skoro postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT jest sformułowane w sposób, który umożliwia podatnikowi zrozumienie, co budzi wątpliwości organów podatkowych, mimo usterek jest dostatecznie komunikatywne dla swojego pierwszorzędnego odbiorcy. 3.17. Poza zakresem tej sprawy sądowoadministracyjnej leży rozważanie "bierności NUS" w postępowaniu podatkowym, zarzucanej mu przez Spółkę; tym bardziej nie ma dla tej sprawy znaczenia to, że Skarżąca żywi "obawę, że bierna postawa [o]rganu I instancji będzie kontynuowana" (s. 23 skargi). 3.18. W zaskarżonym postanowieniu DIAS wykazał istnienie potrzeby dalszej weryfikacji zasadności zwrotu VAT w rozumieniu art. 87 ust. 2 zd. drugie u.p.t.u. 3.19. Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. 3.20. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. 3.21. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.