III SA/Wa 1174/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Sędziowie sędzia WSA Jacek Kaute, asesor WSA Agnieszka Sułkowska (sprawozdawca), Protokolant referent Klaudia Staręga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2025 r. sprawy ze skargi P. M. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 lutego 2025 r. nr 0114-KDIP3-1.4011.888.2024.4.MS2 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz P. M. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "DKIS") z 3 lutego 2025 roku wydana na wniosek P.M. (dalej: "Wnioskodawca", "Skarżący", "Strona") w zakresie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dostawy 29 działek. We wniosku o wydanie interpretacji wskazano, że Wnioskodawca jest właścicielem niezabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w Z., gminie P., powiecie [...], województwie mazowieckim, stanowiącej działki ewidencyjne o nr: [...] z obrębu ewidencyjnego [...], Z. (zwane dalej: "Działkami"). W ewidencji gruntów i budynków Działki sklasyfikowane są jako pastwiska trwałe, grunty orne, grunty zadrzewione i zakrzewione, rowy i nieużytki. Własność Działek została nabyta 10 marca 2014 r. na podstawie umowy sprzedaży dokumentowanej aktem notarialnym. W momencie zakupu nieruchomość stanowiła działki ewidencyjne nr: [...], stanowiące część gospodarstwa rolnego. Wnioskodawca nabył nieruchomość w celu powiększenia areału zajętego na prowadzenie gospodarstwa rolnego. Przed nabyciem nieruchomości Wnioskodawca prowadził gospodarstwo rolne w innej lokalizacji, zaś kupiona nieruchomość miała służyć rozwinięciu działalności rolniczej poprzez powiększenie prowadzonego przez Wnioskodawcę gospodarstwa o nową lokalizację. Po zakupie nieruchomości Wnioskodawca dokonał w 2015 r. podziału nabytej nieruchomości na Działki, w tym także wydzielenia drogi wewnętrznej, która w 2021 r. została przekazana na rzecz Gminy P. Podział został dokonany wspólnie z właścicielem sąsiednich nieruchomości w celu wydzielenia drogi wewnętrznej poprawiającej dojazd do Działek oraz do nieruchomości sąsiednich. W 2023 r. weszła w życie uchwała nr LVII.711.2023 Rady Gminy Prażmów z 21 września 2023 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wskazanych działek we wsiach [...] (dalej: "MPZP"). Zgodnie z ustaleniami MPZP Działki znajdują się na obszarach przeznaczonych pod zabudowę, oznaczonych symbolami: [...]. Wnioskodawca brał udział w uchwaleniu MPZP, tj. złożył stosowny wniosek do Wójta Gminy P. oraz poniósł koszty sporządzenia projektu MPZP przez firmę zewnętrzną. Wniosek o zmianę MPZP został złożony po konsultacjach z Wójtem Gminy P., odbytych w 2021 r. przy okazji omawiania szczegółów przekazania na rzecz Gminy P. drogi wewnętrznej. W trakcie spotkania zasugerowano Wnioskodawcy, że ze względu na zamiar opracowania planu zagospodarowania przestrzennego dla innych miejscowości, jest to dobry moment na ewentualne wnioski o zmianę aktualnie obowiązujących planów. W poprzednio obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego Działki były przeznaczone m.in. na budowę gazociągu, która to inwestycja została ostatecznie zaniechana. Intencją Wnioskodawcy było uzyskanie możliwości zabudowania Działek na własne potrzeby (budowa domu mieszkalnego), przy czym aktualna sytuacja ekonomiczna Wnioskodawcy nie umożliwia realizacji planowanej wcześniej inwestycji, stąd decyzja o ich sprzedaży. Działki od momentu zakupu były wykorzystywane rolniczo. W dwóch ostatnich latach prowadzona była na nich uprawa [...]. W latach wcześniejszych na Działkach uprawiane były trawy. Działki traktowane były jako część gospodarstwa rolnego i były objęte dopłatami przyznawanymi przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Uprawy prowadzone na Działkach miały ograniczony charakter i ich celem było prawidłowe gospodarowanie terenem rolnym, tj. aby ziemia nie leżała odłogiem. Wnioskodawca traktuje Działki jako element majątku prywatnego, niezwiązanego z działalnością biznesową Wnioskodawcy. Działki nie były przedmiotem umów najmu, dzierżawy bądź umów o podobnym charakterze. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie działalności wytwórczej w rolnictwie, przy czym Działki nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Działalność gospodarcza Wnioskodawcy prowadzona jest w innej lokalizacji, zaś Działki nie stanowią składników przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie handlu nieruchomościami, działalności deweloperskiej, najmu, dzierżawy ani zarządzania nieruchomościami ani żadnej działalności o podobnym charakterze. Wnioskodawca nie osiąga przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. Wnioskodawca przez cały okres wykorzystywania Działek jest ubezpieczony w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Z uwagi na to, że Działki nie stanowią dla Wnioskodawcy terenu atrakcyjnego z punktu widzenia prowadzenia gospodarstwa rolnego, jako że są to grunty V i VI klasy bonitacyjnej, Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży Działek. Przed dokonaniem transakcji Wnioskodawca rozważa dokonanie nowego podziału Działek - zgodnie z obowiązującym MPZP. Sprzedaż działek ma dokonywać się sukcesywnie, w miarę otrzymywania korzystnych ofert zakupu. Wnioskodawca nie planuje podejmować żadnych działań marketingowych w stosunku do sprzedawanych Działek. Zamiar sprzedaży Wnioskodawca planuje ogłaszać na portalach branżowych. W zależności od skuteczności ogłoszeń, Wnioskodawca nie wyklucza współpracy z agencją pośrednictwa. Wnioskodawca zamierza sprzedać działki w stanie niezabudowanym. Wnioskodawca nie planuje dokonywać czynności w postaci uzbrojenia działek, występować do dostawców mediów o warunki przyłączenia Działek do sieci, wydzielać dróg wewnętrznych, pozyskiwać pozwoleń na budowę ani udzielać potencjalnym nabywcom pełnomocnictw do pozyskiwania dokumentów czy decyzji dotyczących Działek. Wnioskodawca jest w trakcie procedury podziału nieruchomości na nowe działki o powierzchni ok. 1200 m2 każda, stosownie do postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dopiero po podziale nowym działkom zostaną nadane nowe oznaczenia ewidencyjne. Wskutek podziału planowane jest powstanie 29 nowych działek ewidencyjnych. Wnioskodawca zamierza przeznaczyć do sprzedaży wszystkie działki powstałe wskutek podziału, aczkolwiek sprzedaż będzie dokonywana sukcesywnie. Wnioskodawca zakłada, że z uwagi na stosunkowo mało atrakcyjną okolicę sprzedaż działek będzie procesem wieloletnim. Żadna z działek znajdujących się z Z. i stanowiących własność Wnioskodawcy nie była oraz nie będzie wykorzystywana do działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca w ograniczonym zakresie prowadzi na działkach działalność rolniczą (uprawa traw, bobiku, soczewicy jadalnej z gryką), aby zapewnić prawidłowe gospodarowanie gruntami. Aktualnie działki nadal są wykorzystywane rolniczo, są objęte dopłatami przyznawanymi przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, aczkolwiek nie stanowią elementu przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Stąd też działki objęte wnioskiem są traktowane jako gospodarstwo prywatne, zaspokajające potrzeby własne Wnioskodawcy i niezwiązane z działalnością biznesową Wnioskodawcy. Wnioskodawca dokonał w przeszłości trzech transakcji sprzedaży nieruchomości: 1) w 2013 r. Wnioskodawca sprzedał nieruchomość stanowiącą gospodarstwo rolne położone w miejscowości O., na którą składała się działka niezabudowana objęta księgą wieczystą [...] oraz dziewięć działek ewidencyjnych zabudowanych budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym oraz siedmioma budynkami gospodarczymi objętych księgą wieczystą [...]. Działka niezabudowana objęta księgą wieczystą [...] została nabyta na podstawie umowy sprzedaży z 13 marca 2008 r., zaś nieruchomość objęta księgą wieczystą [...] na podstawie warunkowej umowy sprzedaży z 13 marca 2007 r. oraz umowy przeniesienia własności z 30 kwietnia 2007 r. Wskazane wyżej nieruchomości zostały zakupione celem prowadzenia działalności rolniczej i w ten sposób były wykorzystywane od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży. Sprzedaż nastąpiła ze względu na wysokie zobowiązania kredytowe zaciągnięcie na ich zakup - poprzez ich sprzedaż Wnioskodawca mógł spłacić zadłużenie, jednocześnie koncentrując swoją działalność rolniczą na nieruchomościach dających najlepsze możliwości produkcji. Nieruchomości nie były udostępniane innym osobom na podstawie umów najmu, dzierżawy ani innej umowy i podobnym charakterze. 2) w 2014 r. Wnioskodawca sprzedał gospodarstwo rolne, na które składało się pięć niezabudowanych działek gruntu, dla których prowadzone są odrębne księgi wieczyste, położonych w miejscowości [...]. Wyżej wymienione działki zostały zakupione na podstawie umowy sprzedaży z 17 października 2008 r. Wskazane wyżej działki zostały zakupione celem prowadzenia działalności rolniczej i w ten sposób były wykorzystywane od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży. Sprzedaż nastąpiła ze względu na wysokie zobowiązania kredytowe zaciągnięte na ich zakup - poprzez ich sprzedaż Wnioskodawca mógł spłacić zadłużenie, jednocześnie koncentrując swoją działalność rolniczą na nieruchomościach dających najlepsze możliwości produkcji. Nieruchomości nie były udostępniane innym osobom na podstawie umów najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze. 3) w 2017 r. Wnioskodawca sprzedał lokal mieszkalny położony w [...]. Wyżej wymieniony lokal został nabyty na podstawie umowy sprzedaży zawartej w 2014 r. Nieruchomość była wykorzystywana do celów mieszkaniowych. Sprzedaż nastąpiła z uwagi na chęć zmiany miejsca zamieszkania w związku z nowymi planami życiowymi Wnioskodawcy. Lokal nie był udostępniany innym osobom na podstawie umów najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze. Dodatkowo Wnioskodawca w 2016 r. wniósł tytułem wkładu niepieniężnego do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzone przez siebie gospodarstwo rolne składające się z dwóch działek gruntu zabudowanych trzema budynkami gospodarczymi. Gospodarstwo zostało nabyte w drodze przetargu ustnego przeprowadzonego 6 kwietnia 2011 r., na podstawie umowy sprzedaży i ustanowienia hipoteki z 27 kwietnia 2011 r. Wnioskodawca jest udziałowcem oraz członkiem zarządu spółki, do której wniósł wyżej wymieniony aport. Gospodarstwo było zakupione celem prowadzenia działalności rolniczej i w ten sposób było wykorzystywane od momentu wejścia w jego posiadanie do chwili wniesienia do spółki. Aktualnie gospodarstwo rolne prowadzone jest przez spółkę. Gospodarstwo nie było udostępniane innym osobom na podstawie umów najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze. W obecnej chwili Wnioskodawca nie planuje - poza działkami objętymi wnioskiem - przeznaczać żadnych innych nieruchomości stanowiących jego własność do sprzedaży. Wnioskodawca zapytał: 1. Czy sprzedaż Działek przez Wnioskodawcę powinno być kwalifikowane jako działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy VAT, a w rezultacie Wnioskodawca, będzie każdorazowo działał w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 Ustawy VAT? 2. Czy sprzedaż Działek przez Wnioskodawcę dokonywana po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (pyt. nr 2). W części dotyczącej podatku od towarów i usług (pyt. nr 1) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Wnioskodawca uważa, że sprzedaż Działek dokonywana po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie będzie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu Ustawy PIT, jako że działalność rolnicza niebędąca działami specjalnymi produkcji rolnej, nie podlega Ustawie PIT i nie mieści się tym samym w definicji wskazanej w art. 5a pkt 6 Ustawy PIT. Działki mające być przedmiotem sprzedaży nie stanowią zatem składników, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt 3 i 4 Ustawy PIT, albowiem nie są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Sama czynność sprzedaży Działek w okolicznościach sprawy opisanych we wniosku nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) Ustawy PIT, albowiem nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej oraz zostanie dokonana po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości. Wnioskodawca nie prowadzi działalności polegającej na handlu nieruchomościami, zaś jego zachowanie w stosunku do Działek nie wskazuje na zorganizowany i ciągły charakter czynności związanych ze sprzedażą tych Działek. Wnioskodawca nie zamierza udzielać kupującemu pełnomocnictwa do pozyskiwania dokumentów i decyzji w imieniu sprzedającego, prowadzić działalności marketingowej, podejmować dodatkowych działań mające na celu zwiększyć wartość nieruchomości (np. uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych), ani dokonywać podobnych transakcji w sposób powtarzalny, czyniąc sobie z nich stałe źródło dochodu. W sposobie postępowania Wnioskodawcy nie można doszukać się zatem ciągu zorganizowanych czynności nakierowanych na uzyskiwanie dochodów z działalności handlowej (bądź podobnej), zaś charakter transakcji wskazuje raczej na racjonalne gospodarowanie majątkiem prywatnym. Oceny tej nie zmienia w żaden sposób uczestnictwo Wnioskodawcy w uchwaleniu MPZP ani planowany podział Działek, albowiem wobec braku cech zorganizowania i ciągłości, planowane transakcje należy oceniać jako incydentalne, zaś do stwierdzenia gospodarczego ich charakteru nie jest wystarczające zidentyfikowanie jedynie pojedynczych okoliczności, lecz właśnie ciągu zorganizowanych czynności składających się na aktywność handlową. Czynności zmierzające do osiągnięcia jak najlepszej ceny stanowią element racjonalnego gospodarowania mieniem prywatnym i nie wskazują same przez się na prowadzenie działalności gospodarczej. Jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca zamierza sprzedać Działki jako nieprzydatne do dalszego wykorzystania rolniczego oraz ze względu na brak możliwości realizacji inwestycji budowlanej zgodnej z MPZP. Wnioskodawca złożył co prawda wniosek o uchwalenie MPZP dla Działek, biorąc aktywny udział w jego sporządzaniu, aczkolwiek w okolicznościach opisanych we wniosku, Jego aktywność należy zakwalifikować jako chęć zmiany przeznaczenia gruntów i umożliwienia ich zabudowy na cele prywatne, zaś w przypadku braku zorganizowanej i ciągłej aktywności charakteryzującej profesjonalnych handlowców - czynności takiej nie należy traktować jako przesądzającej o handlowym charakterze działalności. W przypadku działań Wnioskodawcy nie sposób doszukać się zorganizowania i ciągłości, które mogłyby przesądzić o zaklasyfikowaniu działalności Wnioskodawcy w zakresie sprzedaży działek jako działalności gospodarczej w rozumieniu Ustawy PIT. Świadczy o tym chociażby fakt zmiany przeznaczenia Działek przez Wnioskodawcę (z przeznaczenia pod uprawy rolne na przeznaczenie do sprzedaży) czy fakt, że działania Wnioskodawcy dotyczą de facto dawnej jednej nieruchomości (przed podziałem na Działki), czyli są konsekwencją jednorazowego nabycia nieruchomości. Tak więc Wnioskodawca nie przeprowadza transakcji nabycia, a następnie zbycia nieruchomości powtarzalnie, w sposób zorganizowany i ciągły. Organ interpretacyjny uznał stanowisko skarżącego za nieprawidłowe. Organ wskazał, że niewątpliwie przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy. Jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie, np. zaliczony częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego. W celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez skarżącego do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem działek, o których mowa we wniosku. Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. może wskazywać, rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy. Zdaniem organu, podejmowane przez skarżącego czynności świadczą o takiej jego aktywności, która przybiera formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną. W przedmiotowej sprawie w stosunku do planowanej dostawy 29 działek powstałych w wyniku podziału Działek skarżący podjął ciąg działań w celu ich sprzedaży. Ponadto, na przestrzeni krótkiego okresu czasu dokonał zakupu i sprzedaży oraz wniesienia aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w której jest udziałowcem oraz członkiem zarządu, kilku gospodarstw rolnych. Zatem przedstawione powyżej okoliczności sprawy wskazują na aktywność, która jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Przedstawiony w opisie zdarzenia przebieg czynności, ich następstwo, powtarzalność na przestrzeni kilku lat świadczą o tym, że działania podejmowane przez skarżącego były planowane i stanowiły proces, który był nastawiony na osiągnięcie zysku. Były więc trwałym, planowym i zorganizowanym procesem, który miał charakter zarobkowy. Z obrotu nieruchomościami skarżący uczynił źródło dochodu, co wypełnia znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżący prowadzi zatem obrót nieruchomościami w celu zarobkowym, w sposób ciągły i zorganizowany, a zatem prowadzi działalność gospodarczą polegającą na obrocie nieruchomościami. Z tego powodu przychód uzyskany z planowanej sprzedaży Działek należy zakwalifikować do przychodów z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Nie znajdzie zatem zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, a dochód uzyskany ze sprzedaży Działek, w okolicznościach wskazujących na to, że sprzedaż ta wykonywana będzie w ramach prowadzonej działalności, powinien być opodatkowany zgodnie z zasadami przewidzianymi dla tego właśnie źródła - pozarolniczej działalności gospodarczej. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu i wniósł na powyższą interpretację skargę do tutejszego Sądu, zarzucając: 1. błędną wykładnię art. 5a pkt 6 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f. polegającą na uznaniu, że planowane przez Skarżącego działania noszą znamiona działalności gospodarczej, podczas gdy prawidłowa wykładnia winna prowadzić do uznania, że zamierzona sprzedaż Działek, przeznaczonych pierwotnie na realizację własnych celów mieszkaniowych Skarżącego, objętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przy udziale Skarżącego, dokonywana bez związku z prowadzoną przez Skarżącego działalnością gospodarczą jako sprzedaż majątku prywatnego, niestanowiącego składników przedsiębiorstwa Skarżącego, nie będzie stanowić przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa wart. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., lecz przychód ze sprzedaży nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f.; 2. niewłaściwą ocenę co do zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. poprzez błędne uznanie, że przepis ten znajdzie zastosowanie w sprawie, zaś przychód Skarżącego z planowanej sprzedaży Działek powinien zostać zaliczony do przychodów z działalności gospodarczej oraz niewłaściwą ocenę co do braku zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f. poprzez błędne uznanie, że przepis ten nie znajdzie zastosowania do planowanej sprzedaży Działek, podczas gdy sprzedaż nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, co oznacza że - jako że nastąpi po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 3. naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 14b § 3, art. 14c § 1 i 2 oraz art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h o.p. poprzez: a) przyjęcie w Interpretacji - wbrew opisowi zdarzenia przyszłego wskazanemu przez Skarżącego we wniosku o wydanie Interpretacji - że czynności podjęte przez Skarżącego zostały dokonane w celu sprzedaży Działek i stanowiły proces nastawiony na osiągnięcie zysku, podczas gdy - jak wynika z wniosku - nabył on Działki w celu powiększenia areału zajętego na prowadzenie gospodarstwa rolnego oraz wybudowania na nich domu mieszkalnego, pierwotnego podziału dokonał w celu poprawy dojazdu do Działek oraz nieruchomości sąsiednich, natomiast udział w opracowaniu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego był nakierowany na uzyskanie możliwości zabudowania Działek na własne potrzeby, b) wewnętrzną sprzeczność Interpretacji co do wskazania, że prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależną od subiektywnych odczuć Podatnika, z jednoczesnym twierdzeniem, że celem właściwej kwalifikacji podatkowej należy ocenić, zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbywaniem działek, czego ostatecznie Organ nie czyni w zaskarżonej Interpretacji. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej Interpretacji w całości a także o zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym złożonym do akt sprawy Skarżący wskazał, że tutejszy Sąd w wyroku z dnia 26 czerwca 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 777/25, uchylił interpretację wydaną w odniesieniu do tego samego stanu faktycznego na gruncie podatku VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sprawując kontrolę sądowoadministracyjną interpretacji podatkowych w sprawach wszczętych po 15 sierpnia 2015 r., sąd nie może wykraczać poza zarzuty skargi oraz powołaną w skardze podstawę prawną. Stosownie bowiem do treści art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co zastosowania przepisu prawa materialnego. Zdanie drugie tego przepisu wprowadza zasadę związania sądu zarzutami skargi i powołaną podstawą prawną. W myśl art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisów prawa materialnego. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona interpretacja indywidualna narusza przepisy prawa materialnego. Zasadniczym przedmiotem sporu pomiędzy stronami jest kwalifikacja prawnopodatkowa przychodu, który Skarżąca uzyska z tytułu odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości. Skarżący uważa, że przychód uzyskany z tytułu sprzedaży nieruchomości (29 działek) nie powinien zostać zakwalifikowany do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. i tym samym nie będzie opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Organ natomiast stoi na stanowisku, że planowana sprzedaż jest rodzajem aktywności stanowiącej działalność gospodarczą podjętą w celu zarobkowym. Tym samym, w kontekście przepisów art. 5a pkt 6, art. 10 ust. 1 pkt 3 i art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., przychody uzyskane przez Skarżącego należy zakwalifikować do przychodów z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. W powyżej zarysowanym sporze rację należy przyznać skarżącemu. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 (nieznajdującego zastosowania w rozpoznawanej sprawie – przyp. Sądu) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości. Zgodnie zaś z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. W przypadku zbycia nieruchomości i innych rzeczy uzyskane przychody mogą być zatem zaliczone do przychodów ze źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., jeżeli ich zbycie nastąpiło podczas wykonywania czynności posiadających cechy, jakim winna odpowiadać działalność gospodarcza. Poza tym, wykładnia art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. pozwala na stwierdzenie, że dla uznania danej działalności za gospodarczą w rozumieniu przepisów u.p.d.o.f. nie jest konieczna rejestracja tej działalności w sposób przewidziany w przepisach odrębnych, dotyczących wymogów formalnych, jakie winna spełnić osoba prowadząca działalność gospodarczą. Nie ma także znaczenia subiektywne przekonanie podatnika, iż przychody z jego aktywności są przypisane do innego źródła przychodu. Wszelkie działania cechujące się fachowością (stałym, nie okazjonalnym, nie amatorskim charakterem), podporządkowaniu regułom opłacalności i zysku lub zasadzie racjonalnego gospodarowania, działaniem na własny rachunek, powtarzalnością działań (np. seryjnością produkcji, stypizowaniem działań, ciągłością współpracy) i uczestnictwem w obrocie gospodarczym, są pozarolniczą działalnością gospodarczą, a uzyskane w ich wyniku przychody są przychodami ze źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Działalność gospodarcza stanowi zjawisko obiektywnie istniejące w danym czasie. Zamiar jej prowadzenia uzewnętrznia się w faktycznie podejmowanych czynnościach o określonym charakterze. Rzeczywisty charakter tych czynności, a nie subiektywne przekonanie podatnika (organu podatkowego) decyduje o tym, czy wykonywane przez daną osobę działania stanowią pozarolniczą działalność gospodarczą. W przypadku, gdy działalność podatnika, niezależnie od jego zamiaru lub woli czy przekonania, odpowiada przesłankom przewidzianym w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., przynosząc określony tam przychód, to w rozumieniu tej ustawy nie można jej kwalifikować inaczej niż pozarolnicza działalność gospodarcza. Organ wskazał w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: - po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, - po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, - po trzecie, w sposób ciągły. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że przedstawiony w opisie zdarzenia przebieg czynności, ich następstwo, powtarzalność na przestrzeni kilku lat świadczą o tym, że działania skarżącego były planowane i stanowiły proces, który był nastawiony na osiągnięcie zysku. Były więc trwałym, planowym i zorganizowanym procesem, który miał charakter zarobkowy. Skarżący z obrotu nieruchomościami uczynił źródło dochodu, co wypełnia znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej. Tymczasem, w ocenie Sądu, powyższe stanowisko przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności wynikających z akt sprawy, nie jest wystarczająco uzasadnione. Jak wskazał NSA w wyroku z 1 września 2021 r., sygn. akt II FSK 326/20, spełnienie w konkretnym przypadku warunku celu zarobkowego samo w sobie nie przesądza o zaliczeniu uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży nieruchomości do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Oczywiste jest bowiem dążenie podatnika do uzyskania jak najlepszych efektów ekonomicznych z przeprowadzonej transakcji. Z punktu widzenia art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. istotne znaczenie ma natomiast ustalenie, czy zamiarem podatnika było uczynienie sobie z odpłatnego zbycia nieruchomości stałego, tj. ciągłego źródła zarobkowania. Działalność gospodarcza musi być prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły, na co wskazuje planowa realizacja określonych zadań oraz podejmowanie ich w sposób systematyczny i powtarzalny (patrz: wyrok NSA z 27 czerwca 2017 r., sygn. akt II FSK 1446/15). Do zakwalifikowania aktywności podatnika jako działalności gospodarczej niezbędne jest również wykazanie profesjonalnego charakteru podejmowanych przez niego działań. Odróżnić od nich należy działania mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym mieniem, których cechą jest kierowanie się zasadami gospodarności. Podobnie NSA w wyroku z 26 maja 2021 r., sygn. akt II FSK 3454/18, stwierdził, że działania podatnika w stosunku do stanowiących jego własność składników majątkowych (w tym mienia nieruchomego), wykazują cechy zorganizowania i ciągłości, w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., gdy podejmowane przez niego czynności, związane z zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z operacji tych uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (nie okazjonalnego) źródła zarobkowania. Sprzedaż nieruchomości w ramach zarządzania majątkiem prywatnym może być zatem źródłem okazjonalnego zysku. Osiągnięciu oraz zwiększeniu tego zysku mogą zaś służyć różnego rodzaju działania mające na celu zwiększenie wartości sprzedawanej nieruchomości. W licznych orzeczeniach dotyczących spornej kwestii na gruncie podatku VAT TSUE podkreślał, że ani ilość sprzedawanych działek, ani nawet wysoka cena transakcji nie mogą same w sobie prowadzić do stwierdzenia, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą. Istotne jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki charakterystyczne dla profesjonalistów. Chodzi tu nie tylko o środki finansowe, ale także stopień zaangażowania, aktywność podatnika. Argumentację tą można pomocniczo wykorzystać w niniejszej sprawie. Na przykład w wyroku z dnia 15 września 2011 r. C-180/10 Trybunał stwierdził, że "Osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 2006/112 kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112, należy uznać ją za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej. Sąd w niniejszym składzie podziela również pogląd, że zbycie nawet kilkunastu działek budowlanych, powstałych z podziału gruntu rolnego, nie stanowi per se działalności handlowej, gdy brak przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia przedmiotowych gruntów, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności), co wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Dokonując kwalifikacji działalności związanej z obrotem nieruchomościami w celu oceny możliwości zaliczenia jej do działalności gospodarczej, należy uwzględnić, że przed sprzedażą nieruchomości właściciel może podejmować działania przygotowawcze, np. wystąpić o zatwierdzenie podziału nieruchomości na mniejsze działki budowlane i doprowadzenie do wydzielenia działki pod drogę oraz inicjować postępowania administracyjne w sprawie zmiany funkcji nieruchomości z rolnej na budowlaną. Tego rodzaju działania oraz ilość wydzielonych działek, same przez się nie dają podstaw do zakwalifikowania, że są one typowe dla działań "handlowca". Skarżący w opisie zdarzenia przyszłego nie wskazał, aby podejmował działania marketingowe, uzbrajał działki, utwardzał drogę wewnętrzną czy załatwiał formalności związane z zabudową (inne niż zmiana miejscowego planu). Brak było zatem podstaw do przyjęcia, że działalność Skarżącego ma profesjonalny charakter. Skarżący pomimo, że jest zarejestrowanym podatnikiem VAT i prowadzi działalność gospodarczą, to jednak działki objęte Wnioskiem nie zostały przez niego zaliczone do majątku związanego z tą działalnością. Nie zostały zaliczone do środków trwałych prowadzonej przez Skarżącego firmy oraz nie były wykorzystywane w działalności przedsiębiorstwa. Jak wyjaśnił we Wniosku Skarżący, brał on udział w opracowaniu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego, tj. złożył - po konsultacjach z Wójtem Gminy P. odbytych w 2021 r. - wniosek o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz poniósł koszty sporządzenia projektu planu przez firmę zewnętrzną w celu uzyskania możliwości zabudowana Działek na własne potrzeby, tj. na budowę domu mieszkalnego. Powyższe było niemożliwe w związku z przeznaczeniem w planie Działek na budowę gazociągu. Ze skarżonej interpretacji nie wynika, dlaczego organ nie daje wiary powyższemu wyjaśnieniu i przyjmuje, że celem Skarżącego była wyłącznie profesjonalna sprzedaż Działek. Zdaniem Sądu, stanowisko organu, że podejmowanie przez Stronę zorganizowanych działań, takich jak nabycie Działek, następnie dokonanie ich podziału na 29 działek, w tym wydzielenie drogi wewnętrznej, czynny udział w uchwaleniu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla podzielonych działek, poniesienie kosztów sporządzenia projektu MPZP przez firmę zewnętrzną, stanowią ciąg następujących po sobie zdarzeń świadczących o działaniu Skarżącego w charakterze "handlowca" wykonującego działalność gospodarczą (profesjonalną sprzedaż działek) - jest błędne. Skarżący nie podejmował powyższych działań w celu uzyskania możliwości "profesjonalnej", tj. w ramach działalności gospodarczej, sprzedaży Działek. Organ nie uwzględnił przede wszystkim wyjaśnień Skarżącego zawartych we Wniosku, przykładowo: Skarżący nabył Działkę w celu poszerzenia areału upraw, prowadził na nich działalność rolniczą, uczestniczył w uchwaleniu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w celu możliwości wybudowania własnego domu itd. To, że Skarżący zaniechał budowy domu i podjął decyzję o sukcesywnej sprzedaży Działek nie świadczy, wbrew stanowisku organu, że majątek ten przestał być majątkiem prywatnym Skarżącego. W ramach zarządu majątkiem prywatnym również można dążyć do maksymalizacji zysku z jego sprzedaży. Sprzedaż majątku prywatnego nie oznacza, że Sprzedający ma nie wykorzystywać "okazji" zwiększenia zysku. Pominięcie wyjaśnień Skarżącego w zakresie przyczyn podejmowania poszczególnych działań doprowadziło organ do błędnej konstatacji, że działania Skarżącego są przejawem ściśle profesjonalnej i zorganizowanej aktywności, których celem jest ich uatrakcyjnienie i sprzedaż w celu osiągnięcia korzyści finansowej. Zwrócić należy uwagę, że organ nie uwzględnił również czynnika czasu, co w efekcie doprowadziło do wskazania przez organ "ciąg następujących po sobie zdarzeń", gdy tymczasem powyższe zdarzenia podejmowane przez Skarżącego następowały na przestrzeni 10 lat, a działki dopiero mają być zbywane, przy czym skarżący wskazał, że potrwa to z pewnością wiele lat, bowiem okolica nie jest atrakcyjna. Trudno zatem uznać, że wystąpił "ciąg następujących po sobie zdarzeń" mających na celu "profesjonalną" sprzedaż Działek. Działki zostały nabyte przez Skarżącego 10.03.2014 r., wydzielenie drogi wewnętrznej w 2021 r. a 21.09.2023 r. weszła w życie uchwała rady Gminy Prażmów w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ciąg tych zdarzeń podejmowanych w odległych okresach czasu nie świadczy o procesie inwestycyjnym Skarżącego mającym na celu profesjonalną sprzedaż Działek. Oceny w powyższym zakresie nie może także zmienić fakt zakupu i sprzedaży przez skarżącego dwóch gospodarstw rolnych w 2014 r. Skarżący zdecydował się na ich zakup w celu prowadzenia działalności rolniczej i tak też były wykorzystywane, a na zbycie z uwagi na wysokie koszty zaciągniętego na ich zakup kredytu. Z opisu zawartego we wniosku nie wynika, by w odniesieniu do tychże gospodarstw rolnych podejmował jakiekolwiek działania zmierzające do ich uatrakcyjnienia, a więc by można było przypisać skarżącemu działalność o charakterze profesjonalnym. W przekonaniu Sądu, biorąc pod uwagę rolnicze wykorzystywanie gospodarstw przez skarżącego i brak jakiejkolwiek aktywności, nawet podobnej do tej, która ma miejsce w odniesieniu do spornego gruntu (tj. np. podział działek czy aktywny udział z zmianie MPZP), powoduje, że nabycie i zbycie owych gospodarstw nie może rzutować na kierunek rozstrzygnięcia tej sprawy. Z akt sprawy nie wynika także, by skarżący nabywał jakiekolwiek inne grunty, które miałyby służyć prowadzeniu działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Sąd dostrzega zatem fakt nabycia w roku 2008 (i 2007) dwóch gospodarstw rolnych i ich zbycia w roku 2014, jednak brak informacji o jakichkolwiek powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, zaawansowanych działań zmierzających do profesjonalnego przygotowania ich do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), musi skutkować uznaniem, że owa sprzedaż także miała miejsce w zakresie dysponowania majątkiem prywatnym. Podobnie rzecz ma się w odniesieniu do mieszkania nabytego w celu zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych (w którym te potrzeby faktycznie były zaspokajane), a zbytego w 2017 r. z uwagi na zmianę planów życiowych. Należy zauważyć, że w działaniach skarżącego potencjalnie można było doszukiwać się pewnej powtarzalności, jednakże są one znacznie rozciągnięte w czasie, i nie wskazano we wniosku faktów, które dowodziłyby, że wykraczały one poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Z opisu stanu faktycznego (którym organ i sąd są związane) wynika, że tylko w odniesieniu do spornej w tej sprawie nieruchomości skarżący podjął jakiekolwiek aktywne działania, których zakres i tak nie był wystarczający do przyjęcia tezy o zorganizowanej i profesjonalnej aktywności w celu sprzedaży Działek. W ocenie Sądu nie można odmówić właścicielowi nieruchomości prawa do podjęcia czynności polegających na przygotowaniu nieruchomości do sprzedaży i zwiększających jej wartość. O zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej nie jest zatem podejmowanie aktywnych działań w celu zwiększenia atrakcyjności nieruchomości, np. poprzez podział działek. Również korzystanie z usług pośrednika w obrocie nieruchomościami (co skarżący ewentualnie rozważa) w dzisiejszych czasach nie jest sytuacją wyjątkową; sprzedający nie mając wiedzy, czasu, kontaktów – chętnie zlecają sprzedaż nieruchomości podmiotom wyspecjalizowanym, których zadaniem jest przygotowanie do sprzedaży i sprzedaż nieruchomości. Jak wskazał NSA w wyroku z 24 sierpnia 2021 r., sygn. akt II FSK 3070/18, kryteria umożliwiające zakwalifikowanie danych czynności do podejmowanych w ramach działalności gospodarczej, w tym warunek ciągłości, wskazany w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., nie są spełnione, jeżeli działania podatnika mieszczą się w zwykłych czynnościach związanych z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży (np. polegających na jej uporządkowaniu, przygotowaniu dokumentacji geodezyjnej, zawarciu umowy z pośrednikiem w obrocie nieruchomościami, wydzieleniu części przeznaczonej do sprzedaży itp.). Nie może przy tym budzić wątpliwości, że działalność może być uznana za gospodarczą, gdy prowadzona jest w sposób zorganizowany. Pojęcie "zorganizowany" oznacza "odznaczający się dobrą organizacją", zaś "zorganizować" – "zaplanować coś i przeprowadzić jakieś działanie" (Słownik Języka Polskiego: sjp.pwn.pl). W ocenie Sądu, w stanie faktycznym opisanym we wniosku mamy do czynienia z działaniami podejmowanymi w znacznych odstępach czasu, bez przymiotu działania zaplanowanego i przeprowadzonego w sposób zorganizowany, nakierowany na regularną maksymalizację zysku. O fakcie dokonania sprzedaży gruntu w charakterze podatnika prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym (wykonywania prawa własności), decyduje stopień aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażowane są środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. Zdaniem Sądu, w okolicznościach tej sprawy działania skarżącego nie noszą cech opisanych wyżej. Konkludując należy uznać, że organ w zaskarżonej interpretacji indywidualnej dokonał błędnej wykładni art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. przyjmując, że działania opisane we wniosku są charakterystyczne dla profesjonalnego podmiotu prowadzącego obrót nieruchomościami i uzasadniają przypisanie podatnikowi prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ww. przepisu. W konsekwencji organ dopuścił się również naruszenia art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. poprzez błędną ocenę jego zastosowania do stanu faktycznego opisanego we wniosku, przyjmując, że przychód ze sprzedaży działek w okolicznościach opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej. Tym samym organ dopuścił się naruszenia art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. poprzez błędną ocenę co do jego zastosowania i uznanie, że w okolicznościach opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przychody z tytułu sprzedaży działek nie będą stanowiły przychodów z odpłatnego ich zbycia w ramach zbywania majątku prywatnego. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 146 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., uchylił zaskarżoną interpretację. O kosztach postępowania orzeczono natomiast stosownie do art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.