III SA/Wa 119/12

Dnia 25 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Golat, , po rozpoznaniu w dniu 25 października 2012 r. wniosku "T. " spółka jawna z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżąca – "T. " spółka jawna z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, że konieczność natychmiastowej zapłaty określonego zobowiązania spowoduje dla niej skutki niemożliwe do odwrócenia, gdyż naliczona kwota jest niewspółmiernie wysoka w stosunku do jej możliwości finansowych oraz majątku. Podkreśliła, że spowoduje to likwidację firmy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2012 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca, pismem z dnia 23 sierpnia 2012 r., wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2012 r.. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 września 2012 r. sygn. akt I GZ 271/12 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej "p.p.s.a."), po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej Sąd stwierdził, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku, a także załączone do skargi z dnia 12 grudnia 2011 r. dokumenty – bilans Skarżącej na dzień 30 września 2011 r., rachunek zysków i strat Skarżącej na dzień 30 września 2011 r. oraz zestawienie zaciągniętych kredytów - dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd, dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji, wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego, którego decyzja ta dotyczy. Kwota zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji wynosi bowiem 450.900 zł, co jest kwotą znaczną, szczególnie w zestawieniu z nienajlepszą kondycją finansową Skarżącej, wyrażającą się w tym, że na dzień 30 września 2011 r. Skarżąca odnotowała stratę w wysokości 118.858,91 zł. W tym zakresie Sąd podzielił pogląd Skarżącej, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić ją na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić jej poważną szkodę - poprzez negatywny wpływ na działalność gospodarczą Skarżącej - włącznie z ewentualną koniecznością ogłoszenia upadłości. Należało uznać zatem, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej, do czasu gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.