III SA/Wa 1224/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Bogdan Lubiński, sędzia WSA Jerzy Płusa, asesor WSA Marta Katarzyna Waksmundzka-Karasińska (spr.), Protokolant Małgorzata Szamocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi E.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 280 zł (dwieście osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. Nr [...] z dnia [...] lutego 2004r., określającą E. M. zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 1.049,70 zł. z tytułu sprzedaży nieruchomości dokonanej aktem notarialnym Rep. [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2001r. Powołane wyżej decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym : W dniu [...] sierpnia 2001r. aktem notarialnym Rep. [...] nr [...] strona dokonała wraz z mężem sprzedaży nieruchomości położonej w miejscowości Z., gmina S. stanowiącej zabudowaną działkę gruntu nr [...], za łączną kwotę 500.000,00 zł. Jak ustalono sprzedaż powyższej nieruchomości nastąpiła przed upływem pięciu lat od daty nabycia i w związku z powyższym czynność ta stanowiła źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust.1 pkt 8 lit a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r.Nr 14, poz. 176 ze zm.), zwanej dalej "u.p.d.o.f.". Stosownie do przepisu art. 28 ust.2 u.p.d.o.f. w dniu [...] września 2001r. strona uiściła od części przychodu uzyskanego ze sprzedaży wymienionej wyżej nieruchomości zryczałtowany podatek dochodowy wysokości 5000,00 zł., natomiast pozostałą kwotę przychodu w wysokości 200.000,00 zł. zobowiązała się przeznaczyć w terminie i na cele określone w art. 21ust. 1 pkt 32 lit a u.p.d.o.f. , składając w tej kwestii stosowne oświadczenie. Decyzją z dnia [...] lutego 2004r. organ I instancji określił E. M. wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 1.049,79 zł. uznając, iż strona wydatkowała w terminie i na cele określone w art. 21 ust.1 pkt 32 lit. a u.p.d.o.f. tylko część przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, to jest w łącznej kwocie 189.503,47zł. W odwołaniu od decyzji z dnia [...] lutego 2004r. strona wniosła o jej uchylenie, zarzucając : -naruszenie przepisów art. 120, 121, 122 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), zwanej dalej "ord. pod." poprzez niepodjęcie przez organ działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, -naruszenie art. 139 ord. pod. w związku z bezpodstawnym przedłużeniem postępowania, - naruszenie art. 187 ord. pod. poprzez zaniechanie przez organ obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego przedmiotowej sprawie, - naruszenie art. 210 ord. pod. z uwagi na niepełne uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji oraz art. 21 ust.1 pkt 32 lit a u.p.d.o.f. W postępowaniu odwoławczym strona złożyła pismo z dnia [...] maja 2004r. zatytułowane "wyjaśnienie", w którym podtrzymała dotychczasowe zarzuty, podniosła również, iż organ podatkowy nie uwzględnił zapisu art. 21 ust.1 pkt 28 u.p.d.o.f., zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego przy czym zwolnienie to nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny lub leśny. Strona poinformowała, iż w dniu [...] grudnia 1997r. aktem notarialnym Rep. nr [...] nabyła wraz z mężem zabudowaną nieruchomość we wsi Z. o powierzchni [...] ha, z czego obszar [...] ha stanowił grunty rolne. Skarżąca załączyła decyzję z dnia [...] lutego 2001r. określającą małżonkom M. wysokość podatku rolnego za 2001r. od przedmiotowej nieruchomości. Podniosła również, iż aktualny właściciel, któremu małżonkowie M. sprzedali przedmiotową nieruchomość aktem notarialnym w dniu [...] sierpnia 2001r.:" ma również naliczany podatek rolny z tytułu posiadania gruntów rolnych." Dyrektor Izby Skarbowej w W. podzielił stanowisko organu I instancji i utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lutego 2004r. Odnosząc się do zarzutów zawartych w piśmie z dnia [...] maja 2004r. organ odwoławczy uznał, iż zawarte w nim stanowisko odnośnie rodzaju sprzedanej nieruchomości położonej w miejscowości Z. nie znajduje uzasadnienia w świetle zgromadzonego w sprawie materiału. Organ odwoławczy zauważył, iż w dniu [...] września 2001r. strona złożyła deklarację o osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych objętych zryczałtowanym podatkiem dochodowym oraz oświadczenie, o którym mowa w art. 28 ust. 2 u.p.d.o.f., czym zdaniem organu potwierdziła, iż sprzedana nieruchomość nie stanowiła gospodarstwa rolnego. Organ podkreślił również, iż akt notarialny sprzedaży gruntów z dnia [...] sierpnia 2001 r. Rep. [...] nr [...] nie potwierdza faktu sprzedaży gruntów rolnych, nadto w akcie tym notariusz poinformował o treści art. 10 i art. 28 u.p.d.o.f, a także pobrał podatek od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży na podstawie art. 7 ust.1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych z dnia 9 września 2000r. ( Dz. U. Nr 86, poz. 959), nie stosując zwolnienia na podstawie art.9 pkt 2 lit 2 cytowanej ustawy, co w ocenie organu świadczy o braku podstaw do uznania zarzutów za słuszne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie działający w imieniu E. i K. M. pełnomocnik wniósł o uchylenie adresowanej do E. M. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2004r. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lutego 2004r., zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy – to jest art. 21 ust.1 pkt 28 u.p.d.o.f., jak również naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy – to jest art. 122,187 § 1 oraz art.191 ord. pod. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w wydanych w sprawie decyzjach. Na rozprawie w dniu 20 stycznia 2005r. pełnomocnik oświadczył, iż przedmiotem zaskarżenia jest jedna decyzja wymierzająca zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych E. M. i wyjaśnił, iż reprezentuje tylko skarżącą E. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należy uznać za zasadną. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do § 2 powołanego przepisu kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Z kolei przepisy art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej " u.p.p.s.a." stanowią, iż Sąd uchyla zaskarżoną decyzję w wypadku stwierdzenia takiego naruszenia przepisów o postępowaniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdził, iż orzekające w sprawie organy w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszyły przepis art. 121§ 1, 122 oraz art. 187 § 1 i art. 191 ord. pod. Jest bowiem dalece prawdopodobne, iż gdyby nie było stwierdzonych przez sąd uchybień przepisów postępowania, to rozstrzygnięcie sprawy mogłoby być inne. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika bowiem ponad wszelką wątpliwość, iż rozpoznające sprawę organy nie uwzględniły przy wymiarze podatku dochodowego od osób fizycznych powoływanych przez skarżącą okoliczności i dowodów wskazujących na charakter rolny przedmiotowej nieruchomości. Sąd zauważył, iż już na etapie postępowania przed organem I instancji skarżąca oraz jej mąż w piśmie bez daty, które wpłynęło do organu w dniu 24 listopada 2003r. zatytułowanym "podanie" wskazali, iż przedmiotem dokonanej aktem notarialnym z dnia [...] sierpnia 2001r. sprzedaży był "Dworek" i ziemia rolna. Nadto w dalszym toku postępowania – do pisma z dnia [...] maja 2004r. zostały załączone następujące dowody: akt notarialny nabycia nieruchomości w miejscowości Z. z dnia [...] grudnia 1997r. Rep. [...] nr [...], z którego treści wynikał, iż składające się na nieruchomość działki nr [...] stanowią grunty orne, jak również decyzja z dnia [...] lutego 2001r. określająca skarżącej oraz jej małżonkowi wysokość podatku rolnego za rok 2001. Podnieść należy, iż w piśmie z dnia [...] maja 2004r. powołana została okoliczność, iż obecnemu właścicielowi sprzedanej w dniu [...] sierpnia 2001r. nieruchomości jest również naliczany podatek rolny z tytułu posiadania gruntów rolnych. Na uwagę zasługuje również fakt, iż w akcie notarialnym sprzedaży nieruchomości z dnia [...] sierpnia 2001r. znalazł się zapis, wedle którego : " przy niniejszym akcie okazano także wypis z rejestru gruntów wydany dnia [...] czerwca 2001r.z upoważnienia Starosty Powiatu M. przez Inspektora Wydziale Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami (...),z którego wynika, iż oznaczenie geodezyjne oraz powierzchnia opisanej nieruchomości nie uległy zmianie". Mając powyższe na uwadze, orzekający w niniejszej sprawie skład sędziowski stwierdził, iż dokonanie wymiaru podatku bez uwzględnienia powołanych wyżej okoliczności- organ odwoławczy w decyzji z dnia [...] czerwca 2004r. ograniczył się jedynie do stwierdzenia, iż akt notarialny dnia [...] sierpnia 2001r. nie potwierdza sprzedaży gruntów rolnych – oceniać można jedynie jako naruszające zasadę prawdy obiektywnej ( art. 121 ord. pod.) nakładającą na organ obowiązek dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych rozpoznawanej sprawy podatkowej. Sąd zważył, iż wyrażona w art. 121 ord. pod. zasada prawdy obiektywnej jest naczelną zasadą postępowania podatkowego. Zasada ta została skonkretyzowana w art. 187§ 1ord. pod., który nakłada na organ podatkowy obowiązek zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Tym samym organ prowadzący postępowanie zobowiązany jest zebrać materiał dowodowy dotyczący wszystkich okoliczności, z którymi na gruncie obowiązujących przepisów wiążą się skutki prawne. Zgodnie z ugruntowaną linią orzecznictwa sądów administracyjnych zaniechanie przez organ podatkowy podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza, gdy strona powołuje się na określone i ważne dla niej okoliczności, jest uchybieniem przepisom postępowania, skutkującym wadliwością decyzji. Z tych względów Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit "c" oraz art.152 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 u.p.p.s.a.