III SA/Wa 1224/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant Iwona Mazek, po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe Pismem z dnia 16 listopada 2009 r. P. sp. z o.o. (dalej "Spółka") zwróciło się do Ministra Finansów z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów pracowników z tytułu sfinansowania przez pracodawcę dojazdu do miejsca pracy i z pracy do miejsca zamieszkania. Spółka przedstawiła stan faktyczny, z którego wynika, że z uwagi na utrudniony dojazd pracowników do miejsca pracy przejęła na siebie ciężar finansowy dowozu pracowników do siedziby zakładu pracy. Firma w dniu 23 maja 2001 r. podpisała z przewoźnikiem umowę na wykonanie zlecenia przewozu pracowników Spółki do pracy i z pracy. Przewoźnik zobowiązał się do udostępnienia jednego autobusu o max pojemności 110 miejsc. Za wykonanie usługi strony ustaliły zryczałtowaną stawkę za każdy dzień wykonania usługi, bez względu na ilość korzystających z dowozu osób. Podstawa opodatkowania została określona w oparciu o ogólny koszt przewozu pracowników, tj. na podstawie faktury wystawianej przez przewoźnika poprzez podzielenie ogólnej kwoty kosztu przewozu (wynikającej z faktury) przez ilość pracowników mogących teoretycznie skorzystać z przewozu. Jednakże w ocenie Spółki, w przedstawionej sytuacji nie powinno się rozpoznawać przychodu po stronie pracowników, gdyż nie można określić indywidualnej wartości świadczenia, z którego korzysta pracownik. W oparciu o tak przedstawiony stan faktyczny Spółka zapytała, czy fakt udostępnienia pracownikom możliwości skorzystania z nieodpłatnego przejazdu do miejsca pracy, powoduje powstanie po stronie tych pracowników przychodu do opodatkowania, w sytuacji, kiedy nie można ustalić, którzy pracownicy korzystają z tych usług i w jakim zakresie? Zdaniem Spółki, fakt udostępnienia pracownikom możliwości skorzystania z nieodpłatnego przejazdu do miejsca pracy - gdy wynagrodzenie przewoźnika za usługę transportową rozliczane jest w sposób ryczałtowy i nie pozwala na ścisłe określenie wartości tego świadczenia dla konkretnego pracownika - nie powoduje powstania po stronie pracownika przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia [...] lutego 2010 r. uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Na rozprawie w dniu 20 października 2010r. pełnomocnik strony skarżącej – radca prawny A. K. wniosła o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze względu na postanowienie NSA z dnia 5 maja 2010 r. o sygnaturze II FSK 541/09 wnoszące o ponowne rozstrzygnięcie przez skład siedmiu sędziów NSA zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości dotyczącego abonamentów medycznych. Wyjaśniła, że problem przychodów pracowników z tytułu zagwarantowania przez zakład pracy "dojazdów pracowniczych" oparty jest na tożsamym zagadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie sądowe należało zawiesić. Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej "ppsa" sąd może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2010 r. (sygn. akt II FSK 541/09) skład zwykły Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 269 § 1 ppsa, przedstawił ponownie do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy wykupione przez pracodawcę pakiety świadczeń medycznych, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), stanowią dla pracowników, którzy mają uprawnienie do ich wykorzystania, przychód z nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 tej ustawy?". Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że zajęcie stanowiska przez skład powiększony Naczelnego Sądu Administracyjnego, na podstawie przytoczonego postanowienia z dnia 5 października 2010 r. będzie miało bezpośredni wpływ na wynik niniejszej sprawy, gdyż dotyczy tożsamego zagadnienia tj. możliwości opodatkowania jako przychodu pracowników świadczeń finansowanych przez pracodawcę niezależnie od skorzystania z nich przez pracowników. Z przedstawionych względów postępowanie sądowe należało zawiesić na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa.