III SA/Wa 1247/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Sylwester Golec po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M.P. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2018 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 8 grudnia 2016 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 tekst jednolity ze zm.) zwana dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Należy wskazać, iż Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, w niniejszej sprawie nie jest zainteresowany merytorycznym rozpoznaniem sprawy, lecz maksymalnym przedłużaniem postępowania poprzez wnoszenie szeregu zażaleń połączonych z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, sformułowanych w postaci stałego wzoru, w którym pełnomocnik Skarżącego zmienia jedynie daty oraz przekreśla słowo "postanowienie" lub "zarządzenie" w zależności od przedmiotu zaskarżenia (zażalenie z 22 grudnia 2016 r. – k. 117 akt, zażalenie z 12 maja 2017 r. – k. 140 akt, zażalenie z 26 lipca 2017 r. – k. 153 akt, zażalenie z 17 stycznia 2018 r. – k. 186 akt, zażalenie z 10 kwietnia 2018 r. – k. 204 akt, zażalenie z 29 maja 2018 r. – k. 238 akt). Zażalenia nie zawierają zwięzłego uzasadnienia (art. 194 § 3 p.p.s.a.). Dlatego też zarządzeniem z 26 kwietnia 2018 r. nie nadano biegu zażaleniu z 10 kwietnia 2018 r. oraz zarządzeniem z 7 czerwca 2018 r. nie nadano biegu zażaleniu z 29 maja 2018 r. z uwagi na nadużywanie praw procesowych przez Skarżącego. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 392/18, nadużyciem prawa jest wykorzystywanie instytucji prawnej wbrew jej celowi i funkcji. Celem i funkcją postępowania przed sądem administracyjnym jest rozstrzygnięcie sporu między stronami co do legalności działania lub bezczynności (przewlekłości) organu administracji publicznej, rzutujących na prawa lub obowiązki strony (por. postanowienie składu trzech sędziów NSA z dnia 16 października 2015 r., sygn. akt I OSK 1992/14, Lex nr 1975884). W dalszej części uzasadnienia postanowienia NSA wskazał, że do nadużycia prawa dochodzi w sytuacjach, gdy strona podejmuje prawnie dozwolone działania dla celów innych, niż przewidziane przez ustawodawcę. Każde prawo podmiotowe, w tym prawo do sądu, przyznane jest przez normę prawną w celu ochrony interesów uprawnionego. Prawo to winno być jednak wykonywane zgodnie z celem, na który zostało przyznane. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Szereg wnoszonych zażaleń nie ma na celu ochrony praw strony, lecz jedynie przedłużenie postępowania przed Sądem. Zarządzenie z dnia 26 kwietnia 2018 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 8 grudnia 2017 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 czerwca 2018 r., a więc termin do uiszczenia wpisu mijał z dniem 30 czerwca 2018 r. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (stan na dzień 9 lipca 2018 r.) W terminie zakreślonym przez Sąd, nie został uiszczony wpis od skargi, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.