III SA/Wa 1327/21

PostanowienieWSA w Warszawie2021-06-25

Skład orzekający: Beata Sobocha

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na postanowienie organu egzekucyjnego w przedmiocie odmowy wyłączenia spod egzekucji nieruchomości jest dopuszczalna, jeśli ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi, że na takie postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ zgodnie z art. 40 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, na ostateczne postanowienie w sprawie odmowy wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przepis ten ma charakter szczególny w stosunku do art. 3 § 2 pkt 3 PPSA, wyłączając tym samym kognicję sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżąca A. Sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2020 r. odmawiające wyłączenia nieruchomości spod egzekucji. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i postanowił ją odrzucić.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 25 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia spod egzekucji nieruchomości postanawia odrzucić skargę Skarżąca A. Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w przedmiocie odmowy wyłączenia spod egzekucji nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Zatem sądy administracyjne orzekają m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W okolicznościach analizowanej sprawy istotne jest, że organ egzekucyjny orzekając o odmowie wyłączenia spod egzekucji środków pieniężnych działał na podstawie art. 38 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1314.), dalej "u.p.e.a". Zgodnie natomiast z treścią art. 40 § 2 u.p.e.a. na ostateczne postanowienie w sprawie odmowy wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Osobie, której żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa nie zostało uwzględnione, przysługuje natomiast prawo żądania zwolnienia ich od zabezpieczenia lub egzekucji administracyjnej w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Osoba ta odpis pozwu o zwolnienie kieruje równocześnie do organu egzekucyjnego. Kategoryczne brzmienie cytowanego art. 40 § 2 ustawy egzekucyjnej uzasadnia jego potraktowanie jako przepisu szczególnego w stosunku do art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2007 r. sygn. akt II FSK 1388/06 dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodać należy, że w zaskarżonym postanowieniu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. prawidłowo poinformował Skarżącą, że postanowienie to jest ostateczne w administracyjnym toku instancji. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło