III SA/Wa 1396/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe Pismem z dnia 21 kwietnia 2008 r. Skarżąca – S. Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2008 r. w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów art. 88 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej: u.p.t.u. z 2004 r.). We wniosku o udzielenie interpretacji, na podstawie którego prowadzono postępowanie podatkowe w sprawie, Skarżąca wskazała, że jest właścicielem samochodów osobowych i ciężarowych, które będąc początkowo pojazdami osobowymi zostały dostosowane do przewozu ładunków (tzw. samochody z "kratką"). Niektóre z nich zostały nabyte przed 1 maja 2004r. a inne po tej dacie. Samochody te są wykorzystywane do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT. Spółka dokonuje zakupu paliwa do tych samochodów. Skarżąca zadała pytanie: 1) w jakim zakresie przysługuje Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup paliwa do samochodów osobowych i samochodów ciężarowych "z kratką" 2) w jakim zakresie przysługuje Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup samochodów osobowych i samochodów ciężarowych "z kratką", jeżeli zakup nastąpił po 1 maja 2004 3) czy dokonując korekty rozliczenia podatku naliczonego dotyczącego paliwa i samochodów osobowych zakupionych w poprzednich okresach rozliczeniowych (latach i miesiącach) Spółka może na bieżąco (w bieżącej deklaracji składanej dla potrzeb podatku dochodowego) rozpoznać przychód w wysokości kwoty naliczonego podatku od towarów i usług od tych zakupów, która uprzednio została zaliczona do kosztów uzyskania przychodów z uwagi na brak prawa do odliczenia a obecnie będzie odliczona (poprzez korekty deklaracji VAT-7), czy też powinna dokonać korekt deklaracji dla potrzeb podatku dochodowego za okresy, w których kwoty podatku naliczonego zaliczono do kosztów uzyskania przychodów i skorygować wartość tych kosztów wskazaną w deklaracjach pierwotnych. Zdaniem Skarżącej, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem paliwa do samochodów służących działalności opodatkowanej, jeżeli prawo takie przysługiwałoby w tym zakresie przed 1 maja 2004 r. na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm., dalej: u.p.t.u. z 1993 r.), natomiast treść art. 88 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 86 ust. 3 u.p.t.u. z 2004 r., wskazuje na utratę tego prawa. Z kolei norma art. 86 ust. 3 u.p.t.u. z 2004r. nie może zdaniem Skarżącej ograniczać prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie samochodów osobowych w zakresie szerszym niż wynikający z regulacji art. 25 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u. z 1993 r. i tylko w takim zakresie wynikającym z treści tego przepisu (art. 25 ust. 1 pkt 2) Spółce nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu samochodów. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007 r., Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. Skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienia wnosząc o jego uchylenie. Decyzją z dnia[...] marca 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. odmówił zmiany postanowienia organu pierwszej instancji podzielając w całości jego argumentację. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze, Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie art. 88 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 86 ust. 3 u.p.t.u. z 2004 r.; art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy a także art. 14a § 3 i art. 14b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał w całości stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd z urzędu ustalił, że postanowieniem z dnia 17 maja 2007r. sygn. akt I SA/Kr 603/06, na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS) pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego: 1) Czy art. 17 ust. (2) i (6) Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczypospolita Polska uchyliła całkowicie z dniem 1 maja 2004 r. dotychczasowe przepisy krajowe dotyczące ograniczeń w odliczaniu podatku naliczonego zawartego w zakupach paliwa do samochodów wykorzystywanych w opodatkowanej działalności, a w to miejsce wprowadziła również ograniczenia w odliczaniu podatku naliczonego zawartego w zakupach paliwa do samochodów wykorzystywanych w opodatkowanej działalności ale opisanych przez prawo krajowe przy użyciu odmiennych kryteriów niż to miało miejsce przed dniem 1 maja 2004 r., a następnie od dnia 22 sierpnia 2005 r. ponownie zmieniła powyższe kryteria. 2) W razie udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie zawarte w punkcie pierwszym - czy art. 17 ust. (6) Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczypospolita Polska w ten sposób zmieniała powyższe kryteria, aby w sposób faktyczny ograniczyć zakres odliczeń podatku naliczonego w porównaniu do przepisów krajowych obowiązujących 30 kwietnia 2004 r. lub do przepisów krajowych obowiązujących przed zmianą dokonaną z dniem 22 sierpnia 2005 r.; i czy przy uznaniu, że takie działanie Rzeczypospolitej Polskiej byłoby naruszeniem art. 17 ust. (6) Szóstej Dyrektywy należałoby uznać, że podatnik uprawniony byłby do dokonywania odliczeń ale w granicach, w których zmiany przepisów krajowych wykraczałyby poza zakres ograniczeń w odliczaniu podatku naliczonego przewidzianych przez obowiązujące w dniu 30 kwietnia 2004 r. i uchylone w tej dacie przepisy krajowe. 3) Czy art. 17 ust. (6) Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczypospolita Polska powołując się na przewidzianą tym przepisem możliwość ograniczania przez państwa członkowskie odliczania podatku naliczonego zawartego w wydatkach niebędących wydatkami ściśle związanymi z działalnością gospodarczą, takich jak wydatki na artykuły luksusowe, rozrywkowe lub wydatki reprezentacyjne - mogła ograniczyć odliczenia podatku naliczonego w porównaniu do stanu prawnego obowiązującego w dniu 30 kwietnia 2004 r. w ten sposób, że wyłączyła odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa do samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony z wyjątkiem samochodów, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od 22 sierpnia 2005 r.". Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na uwadze treść powyższego przepisu, Sąd rozważył kwestię dopuszczalności zawieszenia postępowania w związku ze skierowaniem do ETS pytania prejudycjalnego w sprawie innej - choć dotyczącej tego samego problemu prawnego, tj. odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych. W ocenie Sądu okoliczność, że w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost ETS, nie przesądza o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny. ETS jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), a zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które zdaniem Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W świetle tego przepisu, sąd administracyjny może więc zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed ETS. Ustawodawca, używając sformułowania "może", pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku postępowania przed ETS na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym. W przedmiotowej sprawie taka przesłanka zaistniała, ponieważ wykładnia przepisów prawa wspólnotowego dokonana przez ETS na użytek sprawy o sygn. akt I SA/Kr 603/06 będzie miała znaczenie także dla niniejszego postępowania, jako że zaskarżona decyzja obejmuje tożsame zagadnienie, a Skarżąca argumentację swoją opierała między innymi na przepisach podatkowych i wspólnotowych wskazanych w pytaniu prejudycjalnym. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zawiesił postępowanie sądowe do czasu wydania przez ETS orzeczenia w przedmiocie ww. pytania prejudycjalnego