III SA/Wa 1441/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia WSA Alojzy Skrodzki (sprawozdawca), Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za 2009 r. w podatku od środków transportowych oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. działając na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 856), art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.), dalej: "O.p." utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy D. skierowanych do M. P., dalej: "Skarżący" w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za 2009 r. w podatku od środków transportowych w kwocie 938 zł. Wójt Gminy D. w uzasadnieniu decyzji I instancji wskazał, że przeprowadzone postępowanie podatkowe potwierdziło, iż Skarżący w okresie od dnia 1.01.2009 r. pozostawał i nadal pozostaje właścicielem samochodu ciężarowego marki Kamaz o nr rej. CIV 1388. liczbie osi 3. dopuszczalnej masie całkowitej 15.3 t., zawieszeniu resorowym. Organ I instancji wskazał, że Skarżący w dniu 5.02.2009 r. złożył deklarację na podatek od środków transportowych za 2009 r., w której naliczył stawkę w wysokości 200 zł oraz uiścił tę kwotę. Organ I instancji wskazał, że takie działanie Skarżącego jest niezgodne z Uchwałą Rady Gminy w D. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od środków transportowych oraz zwolnień w tym podatku w 2009 r. Podatek od środków transportowych od ww. pojazdu na 2009 r. wynosi 938.00 zł. W dniu 9.02.2009 roku do podatnika zostało skierowane wezwanie o skorygowanie deklaracji polegającej na zadeklarowaniu prawidłowej stawki podatku. W dniu 17.02.2009 r. Urząd Gminy otrzymał wyjaśnienie od Skarżącego i załączoną decyzję Nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z podkreśleniem zdania: "Podatnik jest zobowiązany do samodzielnego obliczania kwot podatku w deklaracji. Podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty". W ocenie organu I instancji Skarżący nie wziął jednak pod uwagę, że zgodnie z rozdziałem trzecim ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. nr 121. poz. 844 ze zm.) dalej: "ustawa o podatkach i opłatach lokalnych" zobowiązanie podatkowe w podatku od środków transportowych powstaje na mocy ustawy. W związku z czym Skarżący samodzielnie nalicza podatek, ale zgodnie ze stawkami określonymi dla danego pojazdu w Uchwale Rady Gminy. Skarżący pismem z dnia 6.04.2009 r. złożył odwołanie od decyzji Wójta Gminy D... Wyjaśnił, że posiadany samochód ciężarowy jest wykorzystywany we własnym gospodarstwie rolnym, a nie w transporcie zarobkowym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym stwierdziło, że Wójt Gminy D. prawidłowo ustalił Skarżącemu, na podstawie art. 21 § 3 O.p., wysokość zobowiązania podatkowego za 2009 r. w kwocie 938 zł. w oparciu o Uchwałą Rady Gminy w D., a także ilość osi, dopuszczalną masę całkowitą pojazdu oraz rodzaj zawieszenia. Jednocześnie Kolegium wyjaśniło, że fakt wykorzystywania samochodu w gospodarstwie rolnym, nie powoduje jego zwolnienia od podatku od środków transportowych. Ze zwolnienia od tego podatku korzystają przyczepy i naczepy związane wyłącznie z działalnością rolniczą prowadzoną przez podatnika podatku rolnego - art. 8 pkt 5 i 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Wskazało, że skoro Skarżący jest właścicielem samochodu ciężarowego, który nie jest objęty ustawowym zwolnieniem, to ciąży na nim obowiązek zapłaty podatku od środków transportowych. Skarżący pismem zatytułowanym "Odwołanie" zaskarżył powyższe decyzje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi wskazał, że jako rolnik który używając środka transportu w okresie prac polowych musi płacić tyle samo, co osoba prowadząca transport samochodowy. Skarżący podniósł, że nigdy nie uchylał się odpłacaniem podatków i to on zwrócił uwagę, że auto które posiada jest 3-osiowe. W jego ocenie, stawka ustalona przez Gminę jest zbyt wysoka i nierównomierna. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach oraz wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Wobec braku naruszeń prawa o takim ciężarze gatunkowym nie było podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż Wójt Gminy D. w sposób prawidłowy określił Skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych na 2009 r. Zobowiązanie podatkowe w podatku od środków transportowych jest zobowiązaniem rocznym i w taki też sposób zostało określone w decyzji wydanej na podstawie art. 21 § 3 O.p. Świadczy o tym treść art. 9 ust. 6 pkt 1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Stosownie do art. 21 § 3 O.p., jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych, z zastrzeżeniem ust. 2, ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych będących właścicielami środków transportowych. W myśl art. art. 9 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych podmioty, o których mowa w ust. 1, są obowiązane: 1) składać, w terminie do dnia 15 lutego właściwemu organowi podatkowemu, deklaracje na podatek od środków transportowych na dany rok podatkowy, sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru, a jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tym dniu - w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie tego obowiązku; 2) odpowiednio skorygować deklaracje w razie zaistnienia okoliczności mających wpływ na powstanie lub wygaśnięcie obowiązku podatkowego, lub zmianę miejsca zamieszkania, lub siedziby - w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych okoliczności; 3) wpłacać obliczony w deklaracji podatek od środków transportowych - bez wezwania - na rachunek budżetu właściwej gminy. Na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych Rada gminy określa, w drodze uchwały, wysokość stawek podatku od środków transportowych, z tym że roczna stawka podatku od jednego środka transportowego nie może przekroczy wartości określonych w pkt 1-7 tego przepisu. Sąd w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 2 lipca 2009 r. sygn. akt II FSK 433/09 (LEX nr 513219), zgodnie z którym: "Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego (art. 21 § 3 o.p.). Zatem zaistnienie jednej z wymienionych okoliczności obliguje organ do określenia zobowiązania podatkowego w drodze decyzji, w pełnej wysokości. Bezsporne jest, iż skarżący był właścicielem środka transportu podlegającego opodatkowaniu zgodnie z powołanymi powyżej przepisami. Skoro tak, to ciążył na nim obowiązek złożenia deklaracji podatkowej oraz zapłaty podatku w kwocie 938 zł za 2009. Ponadto Sąd zauważa, iż fakt wykorzystywania samochodu w gospodarstwie rolnym, nie powoduje jego zwolnienia od podatku od środków transportowych. Ze zwolnienia od tego podatku korzystają przyczepy i naczepy związane wyłącznie z działalnością rolniczą prowadzoną przez podatnika podatku rolnego - art. 8 pkt 5 i 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Skoro Skarżący jest właścicielem samochodu ciężarowego, który nie jest objęty ustawowym zwolnieniem, to ciąży na nim obowiązek zapłaty podatku od środków transportowych. Odnośnie zarzutu dotyczącego braku legitymacji Wójta Gminy D. do działania w imieniu Gminy, Sąd zauważa, iż nie został on potwierdzony żadnym dowodem np. wyrok Sądu czy też inny akt prawny pozbawiający go możliwości pełnienia tej funkcji. Z kolei z pisma Przewodniczącego Rady Gminy wynika, że osoba ta pełni swoją funkcję zgodnie z prawem. Zatem zarzut ten należy uznać za niezasadny. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji wyroku