III SA/Wa 1447/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. S.A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2016 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W. S.A. (dalej jako Strona lub Skarżąca), pismem z 18 kwietnia 2016 r., złożyła, korzystając z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów mi usług. Następnie, pismem z 7 maja 2016 r., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Spółka przedstawiła swoją kondycję majątkową, potencjalne skutki egzekucji z rachunków bankowych, możliwości wykonania decyzji przez Spółkę oraz skutki egzekucji z udziałów w spółkach z o.o. Wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji i wyegzekwowanie kwoty 1552879,99 zł doprowadzi do nieodwracalnych skutków dla Spółki. Zdaniem Skarżącej, z uwagi na to, że kluczowym aktywem, którym dysponuje są udziały w spółce zależnej, organ egzekucyjne będzie zmuszony do sprzedaży tych udziałów. Ryzyko sprzedaży udziałów poniżej ich wartości w ramach postępowania egzekucyjnego jest wysokie i mogą doprowadzić do upadłości Spółki. W wypadku sprzedaży Skarżąca nie będzie miała możliwości odkupienia udziałów po cenie sprzedaży. Skarżąca, w aktualizacji wniosku z 23 maja 2016 r. o wstrzymanie wykonania, wskazała nadto, że zajęcie rachunków bankowych spowodowało utratę płynności finansowej i niemożność wykonywania bieżących zobowiązań Spółki. W konsekwencji Spółka zmuszona została do podjęcia kroków zmierzających do zakończenia prowadzonej działalności. Zdaniem Spółki, konsekwencją niemożności zaspokojenia roszczeń Naczelnika US jest sprzedaż posiadanych przez Stronę udziałów w innej spółce. Z uwagi na wysoką wartość udziałów, charakter transakcji przeprowadzonej w ramach postępowania egzekucyjnego, krótki termin przeprowadzanej transakcji oraz niemożność ingerowania Skarżącej w procedurę sprzedaży proces zbywania udziałów nie będzie następował w sposób umożliwiający uzyskanie godziwej ceny. Spółka załączyła, m.in., sprawozdanie finansowe na dzień 31 luty 2016 r., listę aktywów, listę dłużników, kopię wniosku o ogłoszenie upadłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek Skarżącej należało uwzględnić. Na wstępie wskazać należy, że instytucja wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako "p.p.s.a.", zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. post. NSA z 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04, CBOSA). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, CBOSA). Zatem przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak NSA w postanowieniach z dnia: 22 grudnia 2004 r., OZ 889/04; 8 grudnia 2004 r., OZ 694/04 i z 9 marca 2005 r., II OZ 52/05, CBOSA). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. W ocenie Sądu, Skarżąca wykazała istnienie określonych w powołanym przepisie przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Poglądy Skarżącej, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, które nie będą mogły być naprawione przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, znajdują potwierdzenie w aktach sprawy. W szczególności, do czasu wydania i wykonywania zaskarżonej decyzji Skarżąca prowadziła aktywnie działalność gospodarczą. Jak wynika z "Aktualizacji wniosku..." prowadzenie postępowania egzekucyjnego było jedną z przyczyn zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki i wygaszania jej działalności, która do chwili wykonywania zakwestionowanej decyzji, prężnie funkcjonowała w obrocie gospodarczym. Stąd wniosek, że nieskorzystanie przez Sąd z instrumentu ochrony tymczasowej i kontynuowanie egzekucji spowoduje likwidację działalności gospodarczej Skarżącej. Sąd zauważa, że z niezakwestionowanego przez Skarżącą postanowienia w przedmiocie prawa pomocy z 30 czerwca 2016 r. wydanego w sprawie wynika, że zakres i skala prowadzonej przez Spółkę działalności maleje, co jest następstwem spornych postępowań podatkowych. W szczególności, w okresie styczeń-maj 2016 r. Skarżąca osiągnęła przychody ze sprzedaży produktów i towarów w wysokości ponad 755.153 zł, czyli w wysokości mniejszej niż sporne zobowiązanie podatkowe Tymczasem w latach 2014-2015 przychody i koszty sięgały wielomilionowych kwot. I tak za 2015 r. przychody wyniosły 22.147.509,84 zł, zaś koszty ich uzyskania 21.635.995,16 zł. Także zbycie w ramach postępowania egzekucyjnego posiadanego przez Spółkę majątku, tj udziałów w innej spółce, nie jest – co do zasady – odwracalnym zdarzeniem prawnym. Tym samym Skarżąca wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.