III SA/Wa 1505/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Krystyna Kleiber, sędzia WSA Maciej Kurasz, Protokolant referent stażysta Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2013 r. sprawy ze skargi E. B.V. z siedzibą w Holandii na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji odmawiającej wypłaty niezwróconej części kwoty zwrotu podatku, naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego zwrotu podatku w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2003 r. oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił w całości decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] czerwca 2012 r. o odmowie wypłaty Skarżącej E. B.V. w Holandii niezwróconej części kwoty zwrotu podatku od towarów i usług oraz o odmowie naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego dokonania zwrotu tego podatku za okres od stycznia do grudnia 2003 r. Jednocześnie uznał, że dokonany na podstawie decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] grudnia 2007 r. zwrot podatku nie pokrył kwoty zwrotu wraz z należnymi odsetkami, stąd do wspomnianej kwoty zwrotu ma zastosowanie art. 78a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Z akt sprawy wynika, że 23 kwietnia 2004 r. Skarżąca zwróciła się o zwrot podatku od towarów i usług za wspomniany okres w kwocie 1.097.315 zł. Decyzją z [...] grudnia 2007 r. organ I instancji dokonał zwrotu tego podatku w żądanej wysokości. W dniu 9 marca 2011 r. do organu I instancji wpłynął wniosek Skarżącej o wypłatę niezwróconej części kwoty zwrotu podatku VAT oraz o wypłatę odsetek od kwoty nieterminowego zwrotu tego podatku za wspomniany okres. Wniosek ten organ I instancji załatwił odmownie, wydając decyzję z [...] czerwca 2011 r., którą następnie Dyrektor Izby Skarbowej uchylił. Ostatecznie decyzją z [...] czerwca 2012 r. organ I instancji odmówił wypłaty niezwróconej części kwoty zwrotu podatku VAT oraz naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego dokonania tego zwrotu. Uznał, że wniosek Skarżącej wpłynął po terminie. Od tej decyzji Skarżąca odwołała się, zarzucając naruszenie: - art. 80 § 1 Ordynacji podatkowej przez błędne uznanie, iż w niniejszej sprawie znajduje on zastosowanie; - art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej przez jego błędną wykładnię oraz zastosowanie; - art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej przez błędną wykładnię oraz zastosowanie; - art. 121 Ordynacji podatkowej przez wyciąganie negatywnych konsekwencji dla Skarżącej będących następstwem opieszałych działań organu I instancji; - art. 21 ust. 7 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm. – dalej jako "ustawa o VAT z 1993 r.") przez odmowę wypłaty odsetek. Decyzją z [...] kwietnia 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję organu I instancji. Na wstępie wskazał, że sporne w niniejszej sprawie jest prawo Skarżącej do uzyskania odsetek za opóźnienie w dokonaniu należnego zwrotu podatku oraz to czy nie wygasło jej prawo do złożenia wniosku o wypłatę tych odsetek. Przypomniał, że wniosek podmiotu zagranicznego o zwrot podatku podlega co do zasady rozpoznaniu w terminie 6 miesięcy od dnia jego złożenia. Przedłużenie tego terminu jest możliwe jedynie wówczas, gdy wystąpi potrzeba dodatkowego sprawdzenia zasadności zwrotu podatku. Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego organ odwoławczy wskazał również, iż aktem prawnym, który podatnikowi zagranicznemu daje uprawnienie do żądania odsetek za opóźnienie w wypłacie tego zwrotu są w pierwszej kolejności przepisy ustawy o VAT z 1993 r., a dopiero w drugiej Ordynacja podatkowa, w szczególności jej art. 78. Organ odwoławczy rozważył następnie czy doszło w niniejszej sprawie do przedawnienia prawa do żądania odsetek z tytułu nieterminowego zwrotu podatku VAT. Przypomniał, że wniosek o zwrot tego podatku wpłynął do organu I instancji w dniu 23 kwietnia 2004 r. Termin na jego dokonanie upłynął zatem w dniu 23 października 2004 r., zaś stosowną decyzję organ I instancji wydał w dniu [...] grudnia 2007 r. Zwrotu podatku dokonano w dniu 19 grudnia 2007 r., a więc z przekroczeniem 6-miesięcznego terminu wynikającego z § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2001 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. Nr 67, poz. 690) oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. Nr 152, poz. 1478). Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej sam fakt przekroczenia przez organ I instancji terminu do dokonania zwrotu implikował konieczność dokonania tego zwrotu w pełnej kwocie wraz z oprocentowaniem. Zauważył, że termin do żądania naliczenia i wypłaty odsetek od nieterminowego zwrotu rozpoczął swój bieg od momentu zwrotu podatku na rachunek Skarżącej, co miało miejsce 19 grudnia 2007 r. i nie wyekspirował przed momentem złożenia wniosku o wypłatę odsetek, co nastąpiło 9 marca 2011 r. Tym samym organ I instancji powinien był uznać prawo Skarżącej do uzyskania odsetek za opóźnienie w dokonaniu należnego zwrotu podatku. W kwestii sposobu zaspokojenia wierzytelności Skarżącej w zakresie niezwróconej kwoty zwrotu podatku VAT Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że podlega ona dyspozycji normy art. 78a Ordynacji podatkowej. Skoro organ I instancji zwrócił Skarżącej jedynie równowartość podatku, miała ona prawo na mocy przywołanego przepisu dokonać proporcjonalnego rozliczenia tej kwoty na poczet kwoty zwrotu VAT, traktowanej jako nadpłata i kwoty należnego oprocentowania. W konsekwencji Skarżąca jest uprawniona do zwrotu pozostałej kwoty VAT traktowanej jako nadpłata wraz z odsetkami liczonymi od dnia następnego po upływie sześciomiesięcznego terminu zwrotu do dnia zapłaty. Końcowo organ odwoławczy wskazał, że art. 78a Ordynacji podatkowej jest normą techniczną, a zatem przepis ten ma zastosowanie na etapie wykonania decyzji orzekającej o przysługującym Skarżącej prawie do odsetek od nieterminowego zwrotu podatku naliczonego. W skardze na powyższą decyzję Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 207 § 2, art. 210 § 1 pkt 6 oraz art. 210 § 4 w zw. z art. 120 Ordynacji podatkowej. Podniosła, że zaskarżona decyzja nie wskazuje precyzyjnie należnej Skarżącej, a niewypłaconej dotychczas kwoty zwrotu oraz kwoty odsetek. Zdaniem Skarżącej organ odwoławczy nie wskazał m. in. daty początkowej naliczania odsetek. W rezultacie organ I instancji dokonał swobodnej interpretacji zaskarżonej decyzji, zaniżając kwotę oprocentowania wypłaconego Skarżącej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zaskarżona została decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. uchylająca decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy wypłaty i naliczenia odsetek od nieterminowego zwrotu VAT podmiotowi zagranicznemu. Na wstępie należy zauważyć, że uchylając decyzję organu I instancji Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że aktem prawnym, który podatnikowi zagranicznemu daje uprawnienie do żądania odsetek za opóźnienie w wypłacie tego zwrotu są w pierwszej kolejności przepisy ustawy o VAT z 1993 r., a dopiero w drugiej Ordynacja podatkowa, w szczególności jej art. 78. Organ odwoławczy uznał, że nie doszło do przedawnienia w niniejszej sprawie, tak jak ponosiła to strona w odwołaniu. Przypomniał, że wniosek o zwrot tego podatku wpłynął do organu I instancji w dniu 23 kwietnia 2004 r. Termin na jego dokonanie upłynął zatem w dniu 23 października 2004 r., zaś stosowną decyzję organ I instancji wydał w dniu [...] grudnia 2007 r. Zwrotu podatku dokonano w dniu 19 grudnia 2007 r., a więc z przekroczeniem 6-miesięcznego terminu wynikającego z § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2001 r. oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. Zgodził się ze skarżącą, że sam fakt przekroczenia przez organ I instancji terminu do dokonania zwrotu powodował konieczność dokonania tego zwrotu w pełnej kwocie wraz z oprocentowaniem. Zauważył, że termin do żądania naliczenia i wypłaty odsetek od nieterminowego zwrotu rozpoczął swój bieg od momentu zwrotu podatku na rachunek Skarżącej, co miało miejsce 19 grudnia 2007 r. i nie wyekspirował przed momentem złożenia wniosku o wypłatę odsetek, co nastąpiło 9 marca 2011 r. Tym samym uznał prawo Skarżącej do uzyskania odsetek za opóźnienie w dokonaniu należnego zwrotu podatku. W kwestii sposobu zaspokojenia wierzytelności Skarżącej w zakresie niezwróconej kwoty zwrotu podatku VAT Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że podlega ona dyspozycji normy art. 78a Ordynacji podatkowej. Skoro organ I instancji zwrócił Skarżącej jedynie równowartość podatku, miała ona prawo na mocy przywołanego przepisu dokonać proporcjonalnego rozliczenia tej kwoty na poczet kwoty zwrotu VAT, traktowanej jako nadpłata i kwoty należnego oprocentowania. W konsekwencji Skarżąca jest uprawniona do zwrotu pozostałej kwoty VAT traktowanej jako nadpłata wraz z odsetkami liczonymi od dnia następnego po upływie sześciomiesięcznego terminu zwrotu do dnia zapłaty. Końcowo organ odwoławczy wskazał, że art. 78a Ordynacji podatkowej jest normą techniczną, a zatem przepis ten ma zastosowanie na etapie wykonania decyzji orzekającej o przysługującym Skarżącej prawie do odsetek od nieterminowego zwrotu podatku naliczonego. Reasumując organ, uznał, że po pierwsze stronie przysługują odsetki a po drugie zdecydował, że w sprawie ma zastosowanie art. 78a Ordynacji podatkowej w sprawie proporcjonalnego zaliczenia niezwróconej części podatku na należność główną i odsetki. Zatem przyznał w całości rację stronie skarżącej. Słusznie wskazał, że art. 78a Ordynacji podatkowej jest normą techniczną, a zatem przepis ten ma zastosowanie na etapie wykonania decyzji orzekającej o przysługującym Skarżącej prawie do odsetek od nieterminowego zwrotu podatku naliczonego. Zwrotu dokonuje Naczelnik Urzędu Skarbowego rozliczając kwotę na dany dzień. Zatem organ odwoławczy nie może zdecydować, co do wysokości kwot zwrotu, ponieważ on nie dokonuje fizycznie tego zwrotu. Organ ustalił zasady jego zwrotu z uwzględnieniem zastosowania art.78a Ordynacji podatkowej. Uczynił zatem wszystko co do niego należało w zakresie możliwości zastosowania przepisów prawa. Z powyższych względów, domaganie się od organu, żeby dokonał obliczenia i podania kwot jest niczym nie uzasadnione. W ocenie Sądu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji są wystarczające wskazówki co do dalszego postępowania organu I instancji a mianowicie określono zasady zwrotu podatku, wskazano od którego momentu należy liczyć odsetki. Zatem nie naruszono art. 207 § 2 i art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd skargę oddalił, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).