III SA/Wa 1538/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w W. o dokonanie wykładni wyroku z dnia 27 stycznia 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1538/10 w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok postanawia odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1538/10 Dyrektor Izby Skarbowej w W. , pismem z dnia 26 czerwca 2013r. wniósł do Sądu o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1538/10. Wyrokiem tym Sąd uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. . W uzasadnieniu swego wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że w uzasadnieniu wyroku Sąd nie powołał żadnego przepisu prawa, który mógłby stanowić podstawę do zawieszenia postępowania przez organ podatkowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. W każdym razie wykładnia nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Wykładnia nie może również zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 4 lutego 2005 r., OZ 1312/04 oraz z dnia 3 kwietnia 2008 r. II FZ 33/08). Nie jest również możliwe w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 158 P.p.s.a. i w ramach wykładni uzasadnienia wyroku, domaganie się przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia poprzez dodatkowe rozwinięcie argumentacji uzasadnienia wyroku wydanego w ramach kontroli kasacyjnej, skoro została ona w sposób właściwy i dostatecznie rozbudowany przedstawiona w jego motywach. Nie jest również możliwe domaganie się usunięcia uchybień czy wadliwości, jakie w ocenie strony znalazły się w rozstrzygnięciu (por. postanowienie NSA z dnia 18 listopada 2011 r., II OSK 698/10). Wykładnia wyroku nie może prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy. Przedmiotem wykładni nie może być udzielenie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. W orzecznictwie za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku stanowiące w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona, stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu, czy nawet z odmiennym stanowiskiem wyrażonym w innym orzeczeniu (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2011 r., II FSK 1224/10). Tymczasem, jak wynika z treści wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej konsekwentnie nie zgadza się z koniecznością zawieszenia postępowania, na co wskazał Sąd w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku. W kwestii tej wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny. Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2013 r. sygn. II FSK 1077/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił bowiem skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w W. . Natomiast we wniosku o dokonanie wykładni wyroku Dyrektor Izby Skarbowej w dalszym ciągu podtrzymuje stanowisko zawarte w skardze kasacyjnej. Stwierdzić zatem należy, że wniosek Dyrektora Izby Skarbowej o wykładnię postanowienia nie może zostać uwzględniony. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 158 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.