III SA/Wa 1632/12

Dnia 29 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zasądzić od Ministra Finansów na rzecz K. P. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. K. P. (dalej "Skarżący"), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Pismem z dnia 18 grudnia 2012 r. Minister Finansów poinformował, iż uwzględnił w całości skargę Skarżącego na interpretację z dnia [...] lutego 2012 r. Do korespondencji załączył interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] grudnia 2012 r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), mocą której uwzględnił w trybie autokontroli skargę i zmienił zaskarżoną interpretację indywidualną, uznając w całości stanowisko Skarżącego za prawidłowe. Powyższą interpretację indywidualną z [...] grudnia 2012 r. doręczono Skarżącemu w dniu 2 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Dyspozycję tego przepisu wypełnił Minister Finansów wydając interpretację indywidualną z [...] grudnia 2012 r., mocą której zmienił interpretację indywidualną z dnia [...] lutego 2012 r. Z chwilą doręczenia Skarżącemu interpretacji indywidualnej z [...] grudnia 2012 r., co nastąpiło 2 stycznia 2012 r., przestał istnieć przedmiot skargi. Uwzględnienie skargi przez Organ powoduje, że dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Wobec powyższego postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe podlega w niniejszej sprawie umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym postanowiono w pkt 1 sentencji. Zdaniem Sądu w wyniku uwzględnienia skargi przez Organ znajdzie w sprawie zastosowanie art. 201 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 tej ustawy (tzw. autokontrola). W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 p.p.s.a. należy zaliczyć kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego określonego zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) oraz koszty wynagrodzenie radcy prawnego (w kwocie 240 zł) i inne udokumentowane wydatki pełnomocnika (opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł). O kosztach tych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.). Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł, jak w sentencji.