III SA/Wa 1674/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , , po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie uzupełnienia postanowienia co do rozstrzygnięcia p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z 7 czerwca 2010 r. P. J. (dalej: "Skarżący") wniósł skargę na postanowienie Ministra Finansów z [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] o odmowie uzupełnienia postanowienia tego organu z [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej "k.p.a.") strona może w terminie 14 dnia od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia, co do rozstrzygnięcia, bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego, lub skargi do sądu administracyjnego, albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Stosownie do treści art. 126 k.p.a. przepisy m.in. art. 109-113 stosuje się odpowiednio również do postanowień. Orzeczenie o uzupełnieniu, bądź odmowie uzupełnienia aktu administracyjnego nie ma samoistnego bytu prawnego, stanowi bowiem część aktu, którego uzupełnienia domaga się strona, zatem nie przysługuje od niego środek odwoławczy, o czym skarżący został pouczony. Wydanie postanowienia o uzupełnieniu, bądź odmowie uzupełnienia decyzji lub postanowienia przesuwa z kolei początek liczenia terminu do wniesienia środka odwoławczego od tego aktu na dzień doręczenia stronie rozstrzygnięcia o uzupełnieniu, bądź odmowie uzupełnienia. Stanowisko takie zawarte zostało w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 2000r. II SA/Gd 1783/98. Nadto wskazać należy, iż zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Wspomniana ustawa procesowa nie przewiduje natomiast możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji lub postanowienia. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż przedmiotem skargi jest wydane na podstawie art. 111 § 1 k.p.a. postanowienie Ministra Finansów z [...] kwietnia 2010 r. o odmowie uzupełnienia co do rozstrzygnięcia postanowienia tego organu z [...] grudnia 2009 r. Z uwagi na wyżej wskazaną niezaskarżalność tego rodzaju postanowienia, a nadto fakt, iż nie kończy ono postępowania w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, przedmiotowe rozstrzygnięcie nie należy zatem do kategorii postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W konsekwencji nie jest dopuszczalne zastosowanie w tym przypadku kontroli legalności omawianego postanowienia przez sąd administracyjny na zasadach i w trybie przewidzianym ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym, Sąd na podstawie do art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.