III SA/Wa 1688/11

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 września 2011 r. po rozpoznaniu wniosku M.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu 1) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Wyjątki od tej zasady mogą mieć charakter ustawowy albo znajdować zastosowanie w instytucji przyznania prawa pomocy, która jest uregulowana w art. 243 i n. u.p.p.s.a. (por. postanowienie z 1 kwietnia 2005 r sygn. II OZ 209/05), jak też samodzielne układanie stosunków z pełnomocnikiem. Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy, powinien wykazać okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia i doświadczenia życiowego. 2) M. K., dalej jako skarżący, pismem z 13 lipca 2011 r., a następnie wnioskiem złożonym na formularzu PPF z 16 sierpnia 2011 r., zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wskazał, że: - nie posiada własnego źródła utrzymania; - chociaż pozostaje w stosunku pracy z A. sp. z o.o. to nie otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenia i utrzymuje go żona; - nie może rozwiązać umowy o pracę ze względu na brak reprezentanta spółki; - miesięczne wydatki stałe z tytułu kosztu mieszkania, , lekarstw, spłaty rat kosztów sądowych wynoszą 450 zł; - pozostała kwota z wynagrodzenia zony jest przeznaczana na bieżące potrzeby; - wynagrodzenie żony z tytułu pracy wynosi 1386 zł; - nie posiada żadnych wartościowych ruchomości lub nieruchomości. Sygn. akt III SA/Wa 1688/11 Do formularza PPF strona załączyła zeznanie o wysokości dochodu za 2009 r. i 2010 r., delację rozliczeniową płatnika składek ZUS, wyciąg z rachunku bankowego. 3) Referendarz sądowy uznał złożone przez stronę oświadczenia, pod rygorem wynikającym z art. 233 § 1 kodeksu karnego o odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy, za wiarygodne. Z zestawienia wysokości posiadanych przez stronę oszczędności oraz pozostawionych do dyspozycji strony – co sam zdeklarował – dochodów zony w wysokości 1386,- zł mogą wynikać utrudnienia w poniesieniu pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego i rodziny. Wprawdzie strona sama wskazała, ze po uiszczeniu stałych wydatków miesięcznych, wyszczególnionych w części historycznej, pozostaje jej kwota ok. 500 zł, jednakże zdolność – gotowość - do ponoszenia kosztów postępowania w sprawie należy miarkować koniecznością poczynienia przez stronę nakładów na podtrzymanie egzystencji. 4) Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1 , § 2, §3art. 246 § 1 pkt 1 i 2 u.p.p.s.a., uznał, jak w sentencji.