III SA/Wa 1695/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym z wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi sprawy ze skargi M.P. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia 22 grudnia 2010 r. Nr III/8/2010 w przedmiocie wprowadzenia zwolnień przedmiotowych w podatku od nieruchomości postanawia przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi Skarżąca M.P. pismem z 29 kwietnia 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy S. Nr III/8/2010 z 22 grudnia 2010 r. w sprawie wprowadzenia zwolnień przedmiotowych od podatku od nieruchomości. Postanowieniem z 30 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Powyższe postanowienie zostało doręczone Skarżącej 7 lutego 2012 r. Wnioskiem z 15 lutego 2012 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca wystąpiła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia powyższego wniosku. Do wniosku załączyła dowód uiszczenia wpisu w wymaganej wysokości. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wskazała, że dopiero po otrzymaniu postanowienia z 30 stycznia 2012 r. dowiedziała się, że była wzywana do uiszczenia wpisu od skargi. Oświadczyła, że nie otrzymała żadnego awiza w dniach 6 i 14 grudnia 2011 r. informującego ją o pozostawieniu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu w urzędzie pocztowym. Zwróciła także uwagę, że niniejsza sprawa została zdjęta z terminu rozprawy. Postanowieniem z 22 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił Skarżącej termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co nastepuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.), które wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z treści przytoczonych przepisów wynika, iż przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostaną łącznie 3 przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Rozważając zatem możliwość przywrócenia terminu w niniejszej sprawie trzeba zbadać, czy spełnione są wszystkie trzy powołane wyżej przesłanki. Odnosząc się do dochowania siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi należy wskazać, że w niniejszej sprawie rozpoznanie przedmiotowego wniosku stało się możliwe po przywróceniu terminu do jego złożenia - postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2012 r. Dlatego też, należy uznać, ze w niniejszej sprawie został spełniony wymóg zawarty w art. 87 § 2 P.p.s.a. Stwierdzić także należy, że spełniona została także przesłanka przewidziana w art. 87 § 4 P.p.s.a., tzn. wraz z wnioskiem Skarżąca dopełniła czynności, dla której określony był termin. Przechodząc natomiast do badania spełnienia ostatniej przesłanki tj. uprawdopodobnienia przez Skarżącą, że uchybiła terminowi bez swojej winy, podkreślić należy, że ocena braku winy została pozostawiona do uznania sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKW 273/99, OSNAP 2000, Nr 20, poz. 757). Uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (postanowienie NSA z dnia 8 lutego 2012 r. sygn. II FZ 95/12 LEX nr 1116247). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Ponadto zaznaczenia wymaga, że prawo strony do sądu, któremu realizacji służy niewątpliwie instytucja wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest uprawnieniem zagwarantowanym w Konstytucji. Stąd należy mieć na uwadze to, że wszystkie okoliczności faktyczne przemawiające za rozstrzygnięciem powinny być oceniane z punktu widzenia zachowania prawa do sądu (art. 45 Konstytucji R.P). W związku z powyższym, uznać należy, że na gruncie niniejszej sprawy, podnoszona przez Skarżącą we wniosku argumentacja, stanowi wystarczającą przesłankę uprawdopodobniającą brak winy Skarżącej w uchybieniu terminu. Wskazać bowiem należy, że zaistniałe w niniejszej sprawie okoliczności (w tym procesowe w postaci wyznaczenia rozprawy) uprawdopodobniają, że Skarżąca mogła pozostawać w przekonaniu, że złożona przez nią skarga nie zawiera braków formalnych. W ocenie Sądu, mając powyższe na uwadze, uznać należy, że Skarżąca spełniła wszystkie 3 przesłanki konieczne do przywrócenie terminu, dlatego też na podstawie art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.