III SA/Wa 1711/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber (spr.), Sędzia WSA Bożena Dziełak, Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi E. C. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. Minister Finansów, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - dalej powoływany jako "Kpa" i art. 17, art. 18 oraz art. 23 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) - dalej powoływanej jako "upea", po rozpatrzeniu zażalenia E. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. w sprawie skargi na czynności egzekucyjne, uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] października 2006r. w całości i umorzył postępowanie w pierwszej instancji. W uzasadnieniu Minister Finansów wyjaśnił, że jak wynika z materiałów sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. prowadził wobec E. C. postępowanie egzekucyjne obejmujące zaległości z tytułu podatku od towarów i usług powstałych w latach 2001 - 2005 oraz zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za sierpień 2005 r., jak też należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. W dniu 21 listopada 2005 r. poborca skarbowy dokonał na poczet nieuregulowanych zaległości zajęcia sprzętu komputerowego, sporządzając protokół zajęcia i odbioru ruchomości, który został podpisany przez zobowiązaną w dniu 23 listopada 2005r. Pismem z dnia 7 grudnia 2005 r. E. C. skierowała skargę do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w Ministerstwie Finansów, która w części dotyczącej skargi na czynności egzekucyjne została przekazana, zgodnie z właściwością, Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. W dniu [...] stycznia 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. oddalił przedmiotową skargę, nie znajdując 1 Sygn. akt III SA/Wa 1711/07 przesłanek do jej uwzględnienia, a E. C. pismem z dnia 6 lutego 2006 r. złożyła do Ministra Finansów zażalenie. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] lipca 2006r. uchylił powyższe rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia zakresu żądania Skarżącej. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. uznał skargę na czynności egzekucyjne za bezzasadną. W rozpatrywanym przez Ministra Finansów zażaleniu z dnia 6 listopada 2006 r. Skarżąca zarzuciła, iż w postanowieniu wskazano niewłaściwą podstawę prawną i naruszono przepisy art. art. 6, 7, 8,9, 11 i 12 Kpa, jak też stwierdzono nieprawdę, skoro nie zebrano w sposób należyty materiału dowodowego oraz pominięto dowody znajdujące się w aktach egzekucyjnych wskazujące na określony stan faktyczny. W zażaleniu zamieściła także skargę na działania pracowników Izby Skarbowej w W. i Urzędu Skarbowego w P. Minister Finansów w opisywanym na wstępie postanowieniu uznał, że skarga zobowiązanej z dnia 7 grudnia 2005r. wniesiona do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej dotyczyła czynności egzekucyjnych zajęcia przez poborcę skarbowego ruchomości w postaci sprzętu komputerowego, jednakże skargę na tą czynność zobowiązana wniosła w dniu 30 listopada 2005 r. Skarga ta została rozpatrzona przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. postanowieniem również z dnia [...] października 2006r. W związku z powyższym, skarga z dnia 7 grudnia 2005 r. nie mogła stanowić odrębnej skargi na czynność egzekucyjną, a powinna być potraktowana przez organy jedynie jako materiał uzupełniający w prowadzonym postępowaniu. W związku z tym brak było podstaw do wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w tej sprawie rozstrzygnięcia, gdyż w ten sposób wydano orzeczenia w sprawie już 2 Sygn. akt III SA/Wa 1711/07 rozstrzygniętej innym postanowieniem. Rozstrzygnięcie takie jest obarczone wadą nieważności, określoną w art. 156 § 1 pkt 3 Kpa. Zgodnie z art. 105 § 1 Kpa Dyrektor Izby Skarbowej w W. był zobligowany do wydania decyzji o umorzeniu postępowania, jako, że postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Minister Finansów stwierdził też, że wniesiona przez Skarżącą w zażaleniu skarga na pracownika urzędu skarbowego nie może być rozpatrzona w ramach prowadzonego postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne. Skarga na nienależyte wykonywanie obowiązków przez właściwe organy podlega rozpatrzeniu w trybie art. 227 Kpa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2007 r. Skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zarzuceniu naruszenia przepisów art. art. 12, 14, 35 i 36 Kpa, podniosła też, że organy nie uwzględniły jej wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem. Zarzuciła również pozostawienie skargi bez faktycznego rozpatrzenia, gdyż postanowienie rozpoznało jej skargę w sposób niepełny, traktując ją jako dotyczącą tylko zajęcia sprzętu niezbędnego do wykonywania działalności pomimo, że dotyczyła również kwestii pozostawienia zajętego i niewłaściwie zabezpieczonego sprzętu. Zarzuciła też, że naruszono jej prawa wynikające z przyznanej koncesji Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji poprzez udostępnienie zajętego sprzętu osobom trzecim oraz bezprawną eksploatację sprzętu komputerowego, oraz wykorzystywanie częstotliwości przyznanego jej pasma nadawczego. Ponadto podniosła, że organy zawęziły zakres jej skargi tylko do treści art. 54 upea, pozostawiając bez rozpatrzenia skargi wniesione w trybie art. 227 Kpa. Podniosła nadto, że organ egzekucyjny będąc jednocześnie wierzycielem "do tej pory tylko częściowo 3 Sygn. akt III SA/Wa 1711/07 uporządkował zgodnie z prawem podatek dochodowy w trzech firmach, natomiast nie jest w stanie wydać zaświadczeń dotyczących podatku VAT". W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymując dotychczasową argumentację wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Na wstępie należy podkreślić, że stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1290 ze zm.) dalej jako ppsa, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie, Sąd, stosownie do cytowanych zasad, dokonał analizy toczącego się z wniosku E. C. z dnia 7 grudnia 2005r. postępowania, jak też wydanych przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz Ministra Finansów, opisanych postanowień. W ocenie Sądu postępowanie administracyjne prowadzone w granicach tego pisma nie naruszyło praw strony, a postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2007 r. prawidłowo uchyliło postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej i umorzyło postępowanie. Należy zgodzić się z Ministrem Finansów, że pismo E. C. z dnia 7 grudnia 2005 r., które wpłynęło do Ministerstwa Finansów w dniu 8 grudnia 2005 r., nie było skargą na czynności egzekucyjne w prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., postępowaniu egzekucyjnym. Z materiałów sprawy wynika, że czynności egzekucyjne - zajęcia 4 Sygn. akt III SA/Wa 1711/07 ruchomości należących do E. C., miały miejsce w P., w dniach 21 i 23 listopada 2005 r. Zobowiązana w dniu 23 listopada 2005 r., w siedzibie Dyrektora Izby Skarbowej w W., złożyła pismo, tytułując go jako skargę, właśnie na te czynności. Następne jej pisma, z dnia 30 listopada 2005 r., 6 grudnia 2005r. i to, które rozpoczęło niniejszą sprawę, z dnia 7 grudnia 2005 r. to pisma nawiązujące do składanych już uprzednio, wyrażające sprzeciw na sposób prowadzenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., postępowania egzekucyjnego. Zasadnie więc Minister Finansów w postanowieniu z dnia [...] lipca 2006r., uchylającym postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, zalecił wyjaśnienie ze zobowiązaną w postępowaniu egzekucyjnym, E. C., zamierzonego celu składanych pism z przypisaniem ich do okoliczności faktycznych lub zdarzeń prawnych. W ten sposób w dniu 25 września 2005r. powstała notatka, w której zobowiązana wyjaśniła, że "Pismo -skarga z dnia 8 grudnia 2005r. skierowane do Ministra Finansów, w której zawarte są zarzuty dotyczące prowadzonego postępowania egzekucyjnego, które wnoszę w piśmie z dnia 30 listopada 2005 r. ...". Natomiast wyjaśnienia E. C. co do pisma - skargi z dnia 30 listopada 2005 r. wskazują, że dotyczy ono wszczęcia postępowania egzekucyjnego i jego prowadzenia przez organ egzekucyjny, opisując zaistniałe zdarzenia i zachowanie osób zatrudnionych w Urzędzie Skarbowym w P., w jej pojęciu, nieprawidłowe, naruszające jej prawa i interes materialny. W ocenie Sądu pismo E. C. z dnia 7 grudnia 2005 r. nie jest skargą, którą można zaliczyć do skarg składanych przez zobowiązanego na podejmowane przez organy egzekucyjne czynności, w trybie art. 54 upea lecz jest to pismo uzupełniające wcześniejszą skargę, mającą charakter skargi, składanej 5 Sygn. akt III SA/Wa 1711/07 na podstawie art. 227 Kpa, a więc zawiadamiającej właściwy organ o nienależytym wykonywaniu zadań przez pracowników podległego organu administracyjnego, skutkującymi naruszeniem praworządności lub interesów skarżącego. Za takim zakwalifikowaniem pisma E. C. przemawia znajdujący się w aktach sprawy odpis pisma Ministra Finansów z dnia 21 listopada 2005 r., z którego jasno wynika, że pierwsza skarga zobowiązanej pochodziła z dnia 18 lipca 2005r., a była złożona "na działania organów podatkowych woj. Mazowieckiego". W piśmie tym Minister Finansów odpowiada na zarzuty, stawiane przez skarżącą Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w P., we wcześniej składanych już pismach, a dotyczących treści wystawionych tytułów wykonywanych, księgowania wpłat przez poborcę skarbowego w aplikacji Poltax 2B i na kartach kontowych, wydawania postanowień w sprawie zaliczania wpłat na zaległości podatkowe, naliczania odsetek oraz sposobu w jakim księgowano wpłaty skarżącej. Pismo w imieniu Ministra podpisał Dyrektor Departamentu K. P. Pismo E. C. z dnia 6 grudnia 2005 r. które wpłynęło do Ministerstwa Finansów w dniu 7 grudnia 2005r. skierowane jest właśnie na jego ręce i jest odpowiedzią na analizowane, z dnia 21 listopada 2005 r., zaczynając się od słów "Dzisiaj otrzymałam Pana pismo...." Natomiast pismo z dnia 7 grudnia 2005 r., które wpłynęło do Ministerstwa Finansów w dniu 8 grudnia 2005 r., skierowane zostało do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej i zaczyna się od słów "Wczoraj otrzymałam pismo Pana K. P....", które załączam do niniejszej skargi" W piśmie zobowiązana nawiązuje do zajęcia jej ruchomości w Płocku, ale również do sposobu zaliczania jej wpłat na poczet istniejącego zobowiązania podatkowego. W końcowym fragmencie pisma zainteresowana wnosi o rozpatrzenie "... skargi na świadome szykanowanie moich firm, fałszowanie dokumentów 6 Sygn. akt III SA/Wa 1711/07 tworzonych przez pracowników Urzędu....". Nie ulega więc wątpliwości, że zamiarem zainteresowanej była skarga na ogół czynności Urzędu Skarbowego w P., a nie jedną, oznaczoną czynność egzekucyjną jak też, że skarga ta ma bezpośredni związek z wyjaśnieniami udzielonymi jej przez Ministra Finansów, w piśmie z dnia 21 listopada 2005 r., a więc ze skargą, składaną już wcześniej. Stwierdzić trzeba, że E. C. składała szereg pism, w tym również polemizujących z otrzymywanymi odpowiedziami wobec czego utrudnione jest ich precyzyjne usystematyzowanie z tym, że badane w tej sprawie, zamykają się w logiczną całość. W ocenie Sądu pisma skarżącej z dnia 6 i 7 grudnia 2005r. należy potraktować jako pisma uzupełniające do poprzednio składanej skargi w trybie art. 227 Kpa, które nie stanowiły skarg wszczynających nowe postępowania. Treść ich wskazuje na polemikę z przedstawionym stanowiskiem Ministra Finansów, podjętym w wyniku badania pierwotnych skarg E. C. Podzielając więc stanowisko Ministra Finansów, aczkolwiek z odmiennym uzasadnieniem, Sąd, na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalił.