III SA/Wa 1711/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Izby Skarbowej w W. na postanowienie zamieszczone w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 1711/13 w sprawie ze skargi J.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe klubu w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do grudnia 2005 r. postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie zamieszczone w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 1711/13, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz J.P. kwotę 257 zł (słownie: dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J.P. (dalej "Skarżący") pismem z dnia 22 kwietnia 2011 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe klubu w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 1711/13, w pkt. 1 - uchylił zaskarżoną decyzję, w pkt. 2 stwierdził, że uchylona decyzja nie podlega wykonana w całości, w pkt. 3 - zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Skarżącego kwotę 5 617 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Izby Skarbowej w W. złożył zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w wymienionym wyżej wyroku. Rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 200, art. 230 § 1 oraz art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako: "ppsa". Organ wskazał, że stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi pobiera się wpis stosunkowy lub wpis stały. Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że skarga na decyzję w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki zalicza się do spraw "w zakresie zobowiązań podatkowych" w ujęciu § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Wpis stały w sprawach nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 złotych. Decyzja o odpowiedzialności członka zarządu spółki, o której mowa w art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U.z 2012r., Nr 749 ze zm.) – dalej "O.p.", a także członka organów osoby prawnej, o których mowa w art. 116a O.p., za zobowiązania podatkowe ma charakter subsydiarny. W związku z powyższym przedmiotem sprawy nie jest w istocie swej ustalenie należności pieniężnej ale ustalenie istnienia przesłanek pozwalających na przypisanie osobie trzeciej odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej od skargi na decyzję o odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe osoby prawnej należy zatem pobierać wpis stały w kwocie 500 zł, i zwrot takiego wpisu oraz wyliczone od niego koszty zastępstwa procesowego winny być przedmiotem rozstrzygnięcia na podstawie art. 200 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Z uwagi na przedmiot zaskarżonej decyzji, która dotyczyła orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości klubu w podatku od towarów i usług, należy przyjąć, iż spór w niniejszej sprawie nie dotyczy należności pieniężnej. Wskazać należy, że w sprawach podatkowych przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne tylko w przypadku skargi na decyzje dotyczące wymiaru (określenia lub ustalenia) podatku, nadpłaty, a także kwoty zwrotu podatku lub kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. We wszystkich innych sprawach pobiera się wpis stały. Zgodnie z art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Powyższy przepis stosuje się wedle art. 205 § 4 p.p.s.a. odpowiednio do strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. W sprawie niniejszej za niezbędne koszty postępowania uznać należy koszty związane z ustanowieniem przez Skarżącego reprezentującego go adwokata oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa. Do kosztów postępowania niezaliczono wpisu od skargi, bowiem Skarżącemu zgodnie z postanowieniem z dnia 22 września 2011 r., zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W myśl § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. Skoro zaskarżona decyzja podlega wpisowi stałemu i rozpoznawanej sprawy nie kwalifikuje się do spraw, których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, to w takim wypadku wynagrodzenie pełnomocnika ustalane jest zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności adwokackie oraz zasad ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461) i wynosi 240 zł. W konsekwencji kwota należnych Skarżącemu zgodnie z art. 200 p.p.s.a. kosztów postępowania wynosi 257 zł (koszty zastępstwa procesowego – 240 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 200 oraz 205 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia