III SA/Wa 1788/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędziowie Asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Alojzy Skrodzki (spr.), Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2005 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji dotyczącej umorzenia postępowania podatkowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2005 r., wydaną na podstawie art. 208 § 1, art. 70 § 1 i art. 70b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zwanej dalej ord. pod. oraz art. 20 § 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. umorzył postępowanie podatkowe w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. od dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego. Decyzja ta zawierała pouczenie o prawie, terminie i trybie wniesienia od niej odwołania. W dniu 7 marca 2005 r. do Urzędu Skarbowego w M. wpłynęło pismo J. G. zwanego dalej Skarżącym, w którym zwrócił się o sprostowanie wyżej wymienionej decyzji w zakresie: - błędnej podstawy prawnej; - uzasadnienia decyzji, w którym, zdaniem Skarżącego, organ nie odniósł się do dowodów i wyjaśnień składanych przez niego w trakcie toczącego się postępowania podatkowego. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r. organ I instancji odmówił sprostowania decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania, argumentując, iż zarzuty zawarte w piśmie Skarżącego nie spełniają warunków wymienionych w art. 213 § 1 ord. pod,. zgodnie z którym strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub co do skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Na to postanowienie Skarżący złożył zażalenie, podnosząc, iż w podstawie prawnej decyzji z dnia [...] lutego 2005 r. organ podatkowy powołał przepis art. 70b ord. pod., podczas gdy w czasie jej wydawania w stosunku do Skarżącego nie było określone żadne zobowiązanie podatkowe. Stąd też, w jego ocenie, organ nie mógł umorzyć czegoś, co nie istniało. W konsekwencji umorzeniu podlegało jedynie toczące się w sprawie postępowanie. Skarżący zarzucił ponadto, iż przy podejmowaniu decyzji, o której mowa wyżej, naruszono przepis art. 180 § 1 ord. pod. poprzez to, że organ podatkowy nie dopuścił jako dowodu dokumentów i wyjaśnień składanych przez Skarżącego w toku postępowania. Potwierdzać one miały źródła finansowania wydatku, będącego przedmiotem badania organu. Skarżący zauważył, że pominięcie tych dowodów w rażący sposób naruszało również przepisy art. 121 § 1 i art. 122 ord. pod. Postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, stwierdzając, że wyliczenie w art. 213 § 1 ord. pod. składników decyzji, które mogą być sprostowane oraz uzupełnione jest wyczerpujące. Oznacza to, że nie może ono dotyczyć innych elementów decyzji, takich jak uzasadnienie czy też podstawa prawna. Postanowienie to Skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając "rażące naruszenie prawa", a w szczególności przepisów rozdziału 1 działu IV ord. pod. Powtórzył, że w sytuacji, w której zobowiązanie podatkowe ustalone decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w M z dnia [...] sierpnia 2004 r. przestało istnieć wskutek uchylenia tej decyzji przez organ odwoławczy, powołanie w podstawie prawnej decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania przepisu art. 70 § 1 i art. 70b ord. pod. jest rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej powoływanej jako p.p.s.a., kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd zwraca również uwagę na treść art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Cytowany przepis daje podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy strona nie podnosi w trakcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego indywidualnego aktu administracyjnego. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że skarga nie jest zasadna. W sprawie poza sporem jest to, iż decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. umorzył postępowanie podatkowe w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. od dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach. Spór sprowadza się natomiast do odpowiedzi na pytanie czy istniały podstawy do sprostowania tej decyzji w trybie art. 213 § 1 ord. pod. w zakresie, w jakim domagał się tego Skarżący. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub co do skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. W wyroku z dnia 18 września 2000 r. (sygn. akt I SA/Ka 753/99) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż brzmienie art. 213 § 1 ord. pod. nie pozostawia wątpliwości, że przepis ten normuje uzupełnienie lub sprostowanie decyzji przez usunięcie z niej jedynie takich wad, które są nieistotne, tzn. takich, które nie dają podstaw do jej zmiany bądź też uchylenia. Sprostowanie decyzji może dotyczyć tylko tych jej elementów, które wymienione zostały w cytowanym wyżej przepisie. Oznacza to, że żądanie Skarżącego sprostowania decyzji poprzez usunięcie z jej podstawy prawnej przepisu art. 70 § 1 i art. 70b ord. pod. oraz odniesienie się w uzasadnieniu decyzji do dowodów i wyjaśnień składanych przez Skarżącego w toku postępowania podatkowego, nie mogło zostać uwzględnione. W przeciwnym wypadku doszłoby bowiem do zmiany podjętego wcześniej rozstrzygnięcia. To z kolei, w świetle art. 213 § 1 ord. pod., jest niedopuszczalne. Na marginesie Sąd zauważa, że decyzja z dnia [...] lutego 2005 r. zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i trybie wniesienia od niej odwołania, a zatem brak było również podstaw do jej sprostowania w tym względzie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.