III SA/Wa 1811/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant ref. staż. Dorota Gaj, po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe Decyzją z [...] listopada 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. dokonał zabezpieczenia na majątku Skarżącej – M. N. zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r., przed wydaniem decyzji podatkowej za ten okres określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Decyzją z [...] lutego 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. określił Skarżącej – M. N. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w wysokości 309.837 zł w miejsce wykazanego w złożonym w dniu 30 kwietnia 2004 r. zeznaniu podatkowym PIT 36 za 2003 r. w wysokości 76.487,10 zł. Organ wyjaśnił, iż z ustaleń kontroli podatkowej przeprowadzonej w Spółce Cywilnej "M." M. N., F. W. (której Skarżąca jest wspólnikiem) wynika, że Spółka nierzetelnie prowadziła księgi rachunkowe. Zaksięgowane w koszty uzyskania przychodów faktury dotyczyły usług wykonanych przez podmioty powiązane rodzinnie, które korzystały ze zryczałtowanej formy opodatkowania podatkiem dochodowym z tytułu prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. W związku z istnieniem powiązań rodzinnych, Spółka poprzez zaksięgowanie w księgach rachunkowych za 2003 r. faktur wystawionych przez T. B. (kuzyna Skarżącej) i R. N. (brata Skarżącej), dokumentujących zdarzenia gospodarcze niezgodne z rzeczywistością, zawyżyła koszty uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej na ogólną wartość netto 1.165.119,44 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżąca wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania z powodu upływu okresu przedawnienia, względnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Zarzuciła naruszenie szeregu norm prawa procesowego, tj. art. 281a, 284a § 1, art. 285 § 1, art. 290 § 6, art. 213 § 1 i § 5 w zw. z art. 219, art. 180, art. 187 -188, art. 191, art. 122, art. 120 oraz art. 193 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8 poz. 60 ze zm., dalej: O.p.) oraz naruszenie prawa materialnego, tj. art. 70 § 1 O.p. przez wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego po upływie okresu przedawnienia przy bezpodstawnym wydaniu decyzji w sprawie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego i bezpodstawnego wydania zarządzenia zabezpieczenia oraz art. 25 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., nr 14, poz. 176 ze zm., dalej u.p.d.o.f.), a także naruszenie art. 2 i 7 Konstytucji RP. Decyzją z [...] maja 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W., po ustosunkowaniu się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wydania decyzji po upływie okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego Organ wskazał, iż z dniem doręczenia Skarżącej w dniu 9 grudnia 2010 r. zarządzenia zabezpieczenia zawieszony został bieg terminu przedawnienia. Tym samym, w ocenie Organu ww. zarzut należy uznać za bezpodstawny. W skardze na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o jej uchylenie, a także poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca podtrzymała zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji z [...] lutego 2010 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W., podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Dodatkowo Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych zostało zabezpieczone przed upływem terminu przedawnienia określonego w art. 70 § 1 O.p. przez ustanowienie hipoteki przymusowej kaucyjnej na skutek złożonego przez Organ I instancji w dniu 29 grudnia 2009 r. wniosku o ustanowienie tej hipoteki. W związku z powyższym oraz mając na uwadze treść art. 70 § 8 O.p. Organ II instancji uznał, iż przedmiotowe zobowiązanie podatkowe za 2003 r. nie uległo przedawnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 stycznia 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1318/10 zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji w sprawie zabezpieczenia na majątku Skarżącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. z tego względu, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 stycznia 2011 r. sygn. akt I FSK 2053/09 przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów tego Sądu wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "czy wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 i 3 O.p. powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego dotyczącego tej decyzji i konieczność zastosowania art. 233 § 1 pkt 3 tej ustawy (umorzenie postępowania odwoławczego) ?". Należy mieć na uwadze, iż w niniejszej sprawie dokonano wpisu hipoteki przymusowej kaucyjnej na nieruchomości należącej do Skarżącej , którego podstawą było zarządzenie zabezpieczenia wydane na mocy wzmiankowanej decyzji o zabezpieczeniu. Hipoteka ta stosownie do art. 70 § 8 O.p. umożliwiła organom podatkowym wydanie decyzji będących przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zatem ocena legalności decyzji w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego ma charakter zagadnienia wstępnego w stosunku do niniejszego postępowania, bowiem pozwoli na zbadanie czy zobowiązanie podatkowe w niniejszej sprawie uległo przedawnieniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.