III SA/Wa 1825/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Radziszewska - Krupa po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T.Q. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu ze spółką za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2007r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji T.Q. (dalej zwana: "Skarżącą"), wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2014r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu ze spółką za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2007r. Skarżąca pismem procesowym z 18 czerwca 2014r. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia wysokość zobowiązania podatkowego łącznie z odsetkami 212.698,60zł w zestawieniu z jej sytuacją finansową. Zdaniem Skarżącej wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wyjaśniła, iż suma zobowiązania znacząco przekracza obecne jej możliwości płatnicze, bowiem pracuje na stanowisku kasjera zarabiając miesięcznie 2.800zł netto, co rocznie daje 34.000zł. Kwota zobowiązania, które powinna uiścić przekracza sześciokrotnie jej łączny dochód za 2013r. Skarżąca nadmieniła, iż powyższe wynagrodzenie przeznacza na utrzymanie siebie i [...] dzieci. Wynagrodzenie wystarcza jej jedynie na wydatki związane z codziennym życiem i prowadzeniem gospodarstwa domowego. Skarżąca podkreśliła, że obowiązek uiszczenia kwoty zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji oznaczać będzie pozbawienie jej wszelkich oszczędności i brak jakichkolwiek środków pieniężnych. Skarżąca nadmieniła, iż w wyniku rozpatrzenia jej skargi decyzja DIS może zostać uchylona, ale jeżeli nie zostanie wstrzymane jej wykonanie to Skarżąca będzie zmuszona zlikwidować wszelkie zasoby majątkowe. Ewentualny zwrot podatku wraz z odsetkami w żadnym stopniu nie zrekompensuje poniesionej szkody. Do wniosku Skarżąca załączyła kopię umowy o pracę, kopię PIT-37 za 2013r., PIT-11 za 2013r., PIT-11 za 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zajścia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009r. sygn. akt I FZ 148/09 stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami (LEX nr 564208). Nie jest bowiem wystarczające by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość jej zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Skarżąca nie wskazała okoliczności, które przez wykonanie ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. mogłyby doprowadzić do wyrządzenia jej niepowetowanej szkody, jednocześnie powodując trudne do odwrócenia skutki materialne. Skarżąca wyjaśniła wprawdzie, iż miesięczny jej dochód to 2.800zł, przy czym przeznacza go na prowadzenie domu i bieżące utrzymanie siebie i [...] dzieci, zatem nie ma możliwości zapłaty zaległości podatkowej w kwocie 212.698,60zł. Skarżąca załączyła w tym zakresie umowę o pracę, z której wynika wysokość wynagrodzenia. Jednakże, aby Sąd rozpatrujący wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji miał pełen obraz sytuacji majątkowej, Skarżąca winna była wykazać, że nie ma zgromadzonych żadnych oszczędności ani nie ma majątku, który może spieniężyć celem wykonania decyzji. Z wniosku o wstrzymanie wykonania jednoznacznie natomiast wynika, iż Skarżąca ma oszczędności, choć ich wysokości nie podała. Skarżąca wskazuje, że: "obowiązek uiszczenia kwoty zobowiązania wynikającego z decyzji Dyrektora IS oznaczać będzie pozbawienie jej wszelkich oszczędności"; "celem wykonania decyzji musiałaby zlikwidować wszelkie posiadane zasoby majątkowe". Oznacza to, że Skarżąca ma zgromadzone oszczędności i majątek, który mogłaby spieniężyć celem wykonania bądź częściowego wykonania decyzji. Skarżąca nie wskazała ponadto czy prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie z dziećmi, czy jest jedynym żywicielem rodziny. Z wniosku nie wynika czy Skarżąca utrzymuje dzieci samodzielnie czy z ojcem dzieci, albo czy otrzymuje alimenty na dzieci. Wobec powyższego w ocenie Sądu na podstawie okoliczności podanych we wniosku o wstrzymanie wykonania nie można jednoznacznie przyjąć, że wykonanie decyzji narazi Skarżącą na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie dysponując wyciągami rachunków bankowych, które mogłyby zobrazować wysokość zgromadzonych oszczędności, o których mowa we wniosku, pełnej informacji o stanie majątkowym i prowadzonym gospodarstwie domowym, nie jest w stanie zweryfikowanie tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem majątku Skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca wybiórczo wskazała okoliczności faktyczne, które jej zdaniem warunkują uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Bez podania wszelkich okoliczności i poparcia ich dokumentami nie jest możliwe stwierdzenie wystąpienia przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie jest więc możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie decyzji. Skoro Skarżąca w złożonym wniosku nie wykazała w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jego oczekiwaniami. Wskazać należy na koniec, iż przymusowe egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, który, ponoszony przez Skarżącą przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znacznych - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji Skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonych kwot (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1562/11). Sąd, mając powyższe na względzie nie uwzględnił wniosku, który nie został należycie uzasadniony i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.