III SA/Wa 1839/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), Asesor WSA Maciej Kurasz, Protokolant Anna Armińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2008 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego oddala skargę Skarżący – K. M. złożył wniosek z 2 kwietnia 2007 r. udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego, tj. przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), dalej: "u.p.d.o.f.". Przedstawiając stan faktyczny wskazał, iż w 1980 r. stał się właścicielem działki o powierzchni 2.533 m2 położonej w M. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z 2002 r. teren ten przeznaczył pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. W celu spełnienia wymogów co do wymiarów działek budowlanych, Skarżący i jego sąsiedzi dokonali kompensaty działek, wydzielając drogę. Pozostałą część podzielono na działki budowlane. Aktem notarialnym z 22 marca 2007 r. (rep. A nr [...]), załączonym do wniosku, dokonano m.in. zamiany działek. Skarżący pozostał właścicielem działek o numerach ewidencyjnych [...], [...], [...] i otrzymał działki o numerach [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Oddał natomiast działki [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Zamian dokonano bez dopłat. Działki zajęte pod drogę przejęte zostały przez Gminę. Odszkodowanie z tego tytułu nie zostało ustalone i Skarżący jeszcze go nie otrzymał. Skarżący zadał pytanie, "czy będzie zobowiązany do zapłacenia podatku dochodowego od ewentualnej sprzedaży działek [...], [....] i [...] o powierzchni 610 m2, a jeśli tak to w jakiej wielkości". Jego zdaniem podatek nie wystąpi, ponieważ: osoby, z którymi dokonał zamiany były właścicielami działek pierwotnych przed 2007 r.; zamiana nie była odpłatna i nie dokonano jej w sposób bezkosztowy (np. spadek lub darowizna), skoro za część pozyskaną Skarżący oddał swoje działki. Skarżący uważa, iż poniósł stratę jako, że powszechnie wiadomo, iż miasto M. nie wypłaca odszkodowań. Postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. stanowisko Skarżącego uznał za nieprawidłowe. Wyjaśnił, że zgodnie z art. ust. 10 pkt 8 u.p.d.o.f. źródłem przychodu jest między innymi odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części, jeżeli nie następuje ono w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Zdaniem organu nabycie może wynikać z różnych zdarzeń cywilnoprawnych, np. sprzedaży, darowizny dożywocia i zamiany, zdefiniowanej w art. 603-604 Kodeksu cywilnego. Naczelnik Urzędu Skarbowego przedstawił okoliczności faktyczne wynikające z załączonego do wniosku aktu notarialnego, precyzujące treść wniosku np. w zakresie podstawy prawnej nabycia przez Skarżącego pierwotnej działki. Stwierdził, iż wolna od podatku dochodowego byłaby tylko sprzedaż działki oznaczonej numerem [...], ponieważ Skarżący był jej właścicielem dłużej niż 5 lat. Natomiast sprzedaż działek o numerach [...], [...] podlegałaby opodatkowaniu zgodnie z art. 30e u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym w 2007 r. Podatek wyniósłby 19% podstawy obliczenia podatku, którą jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości (art. 30e ust. 2). Podatek płatny jest w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło zbycie (art. 30e ust. 2). Dochodu z tego tytułu nie łączy się z dochodami z innych źródeł. W zażaleniu na to postanowienie Skarżący zarzucił, iż organ I instancji udzielając odpowiedzi na pytanie o wysokość podatku zacytował przepisy ustawy o podatku dochodowym, nie odnosząc się do jego konkretnego przypadku, czym naruszył art. 14a Ordynacji podatkowej. Zdaniem Skarżącego, brak tego odniesienia wynika z niemożności wyliczenia podatku, będącej skutkiem niewystąpienia dochodu. Podatek naliczany jest od różnicy między ceną nabycia a ceną sprzedaży. W jego przypadku ceną zapłaconą za uzyskane działki jest działka, której wartość jest równa wartości działki sprzedanej. Różnica, od której można naliczyć podatek nie występuje. Zamiana, w której za pełnowartościową działkę otrzymał roszczenie za część przejętą pod drogę pozwoliłaby zaliczyć w koszty stratę "na różnicy w wartości zamiany", jednakże nieznana jest kwota odszkodowania, jaką zapłaci miasto. W ocenie Skarżącego, w jego przypadku, gdzie nie występuje różnica między ceną nabycia i ceną sprzedaży, a przy tym transakcje nie mają charakteru handlowego, podatek nie powinien występować. Decyzją z dnia [...] września 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. odmówił zmiany lub uchylenia postanowienia organu I instancji. Wyjaśnił, że organ podatkowy udzielając interpretacji nie ocenia stanu faktycznego przedstawionego we wniosku, a stanowisko wnioskodawcy wynikające z okoliczności faktycznych przytoczonych we wniosku. Interpretacja, o której mowa w art. 14a Ordynacji podatkowej polega bowiem na ocenie prawnej stanowiska wnioskodawcy, a nie ocenie wskazanego we wniosku stanu faktycznego. Dyrektor Izby Skarbowej za bezsporny uznał fakt nabycia działek [...], [...] i [...] w 2007 r. na podstawie umowy zamiany. Ich sprzedaż, stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f. spowoduje konieczność opodatkowania uzyskanego dochodu, zgodnie z art. 30e u.p.d.o.f. Kosztami uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia są udokumentowane koszty nabycia, które w przypadku Skarżącego wynikają z aktu notarialnego z 22 marca 2007 r. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej kwestia odszkodowania za działki przejęte przez miasto M. pod projektowaną ulicę lokalną, nie ma znaczenia dla wyliczenia podatku należnego z tytułu ewentualnej sprzedaży działek przez Skarżącego. Bez znaczenia są również okoliczności nabycia (umowa zamiany) działek przeznaczonych do późniejszej sprzedaży. Zamiana działek była bowiem pierwszą czynnością, drugą zaś – podlegającą opodatkowaniu będzie sprzedaż. Fakt zamiany pozostaje bez wpływu na późniejszą sprzedaż, ponieważ nie wylicza się różnicy pomiędzy zamienianymi działkami, a ustala koszty uzyskania przychodu pomiędzy nabytą i sprzedawaną działką. Na decyzję powyższą Skarżący złożył skargę. Zarzucił naruszenie art. 14a Ordynacji podatkowej. Podkreślił, iż z aktu notarialnego wynika, że przed zamianą był właścicielem działki o powierzchni 2.533 m2, a w wyniku zamiany otrzymał działki o powierzchni 1.831 m2 i roszczenia od Urzędu Miasta do powierzchni 702 m2. Oznacza to, że powierzchnia działek przed i po podziale nie uległa zmianie. Istotą zapytania była więc wartość działki w momencie zamiany i sprzedaży. W akcie notarialnym mowa jest o zamianie bez dopłat co wskazywałoby, iż przyjęto jednakową wartość 1 m2 wszystkich działek przed podziałem. Równocześnie, aby móc sporządzić ten akt i pobrać opłaty notarialne należało przyjąć konkretną wartość 1 m2. Jedna z osób stających do aktu notarialnego stwierdziła, że nie przystąpi do niego, jeżeli nie zostanie przyjęta wartość 80 zł za 1 m2, działki i 30 zł za 1 m2 gruntu przejętego pod drogę. Wobec rozbieżności między tą wartością a ceną wolnorynkową, Skarżący niezwłocznie zwrócił się do Urzędu Skarbowego o korektę opłat podatkowych, jednak w decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. uznano, że wyliczenia są prawidłowe mimo, iż organ podatkowy był w posiadaniu aktu sprzedaży działki, której dotyczy zapytanie, za cenę 400 złotych za m2 (akt notarialny z 11 kwietnia 2007 r. Rep. [....]). Skarżący uważa zamianę bez dopłat za przyjęcie tej samej wartości 1 m2 działki. Biorąc pod uwagę trzytygodniowy okres między aktem zamiany, a aktem sprzedaży przyjął brak wzrostu wartości 1 m2 działki w tym czasie. To zaś jego zdaniem prowadzi do wniosku, że nie występuje różnica w wartości w momencie zamiany i w momencie sprzedaży. Nie występuje również podatek dochodowy. Przypuszcza on, że wartości przyjęte do opłat notarialnych, podatku od czynności cywilnoprawnych i podatku dochodowego mogą być różne, wynikając z różnych ustaw. Biorąc pod uwagę trzytygodniowy okres między aktem zamiany a aktem sprzedaży, Skarżący przyjmuje, iż w okresie tym wartość działki nie wzrosła. Gdyby przyjąć, że w wyniku podziału nastąpił wzrost wartości to należy objąć tę czynność podatkiem adiacenckim, a nie dochodowym. Skarżący ponowił argumentację dotyczącą straty spowodowanej uzyskaniem prawa do odszkodowania w miejsce działki, odnosząc ją do ww. cen nabycia i sprzedaży 1 m2 działki. W opinii Skarżącego przepis nakazujący naliczenie podatku od sprzedaży dokonywanej przez upływem 5 lat od daty nabycia świadczy, iż intencją ustawodawcy nie było opodatkowanie czynności sprzedaży, a "handlowego, spekulacyjnego charakteru tej czynności", co pominął Dyrektor Izby Skarbowej. Podział działek poprzez dostosowanie się do wymogów planu zagospodarowania przestrzennego nie powinien być uznany za czynność handlową, mając na uwadze trzydziestokilkuletni okres ich posiadania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Powtórzył stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wyjaśnił, że skoro Urząd Skarbowy decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. uznał wyliczenia opłat podatkowych za prawidłowe, to nie zachodziły przesłanki uzasadniające podwyższenie wartości działek, zgodnie z art. 19 ust. 4 u.p.d.o.f. Natomiast podatek adiacencki nie jest przedmiotem niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Rozstrzygnięcia będące przedmiotem oceny Sądu podjęte zostały w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji co do sposobu i zakresu zastosowania przepisów prawa podatkowego. Postępowanie to uregulowanego zostało przepisami art. 14a – 14e Ordynacji podatkowej (w brzmieniu właściwym dla niniejszej sprawy, tj. do 30 czerwca 2007 r. – art. ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw; Dz.U. Nr 217, poz. 1590). Skarżący podnosił, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego udzielając odpowiedzi na pytanie ograniczył się do przytoczenia treści przepisów, nie odnosząc się do jego konkretnego przypadku. Dyrektorowi Izby Skarbowej zarzucił natomiast akceptację takiego sposobu rozstrzygnięcia sprawy. Ocena zasadności tego zarzutu wymaga wyznaczenia zakresu, jakiego dotyczyć może wypowiedź organów podatkowych co do treści wniosku o interpretację. W art. 14a § 2 Ordynacji podatkowej ustawodawca określił warunki formalne takiego wniosku. Zgodnie z tym przepisem składający wniosek jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie. Specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, że właściwy organ podatkowy "porusza się" niejako tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko). Opisany we wniosku stan faktyczny nie musi prezentować zdarzeń już zaistniałych, może również odnosić się do działań planowanych przez podatnika, które jeszcze nie nastąpiły. Taki też stan faktyczny przedstawił Skarżący co do sprzedaży działek, uwzględniając w jego opisie zaistniałe już okoliczności ich nabycia. Organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych tylko okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę (art. 14a § 3 Ordynacji podatkowej). Także Sąd ocenia zgodność stanowiska organów podatkowych z przepisami prawa w odniesieniu do stanu faktycznego oraz stanowiska wnioskodawcy zawartego tylko i wyłącznie we wniosku. Dlatego też Sąd, tak jak organy podatkowe, nie może wziąć pod uwagę okoliczności faktycznych, których Skarżący nie podał we wniosku o interpretację. Nie może też uwzględnić faktu, że zdarzenia opisane we wniosku jako planowane, realizowane zostały w czasie, gdy toczyło się postępowanie instancyjne w przedmiocie udzielenia interpretacji. Okoliczności nowe (nie opisane we wniosku), czy też odmienne od przedstawionych we wniosku, a wynikające z faktu dokonania czynności opisanej jako zamierzona, nie mogą być uwzględnione przy udzielaniu interpretacji, dla której – co należy podkreślić raz jeszcze – miarodajny jest stan faktyczny przedstawiony we wniosku. Jak już wskazywano, istota wiążących interpretacji przejawia się między innymi w tym, że wydawane są one na podstawie treści wniosku, a nie ustaleń organu. Podnoszone przez Skarżącego zarzuty co do wartości działek przyjętej przez organ podatkowy w decyzji z dnia [...] lipca 2007 r., dotyczącej sprzedaży działki, wskazanej we wniosku, nie mogły być skuteczne w niniejszym postępowaniu. Decyzja ta podjęta bowiem została w postępowaniu odrębnym i to w nim Skarżący powinien je podnosić, o ile uzna za konieczne zakwestionowanie tej decyzji. Skarżący zadał pytanie, czy dochód ze sprzedaży działek nabytych w opisanych przez niego okolicznościach będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a jeżeli tak to w jakiej "wielkości". Wyraził pogląd, iż dochód ten powinien być wolny od podatku. Prawidłowość tego właśnie stanowiska podlegała ocenie organów podatkowych. Naczelnik Urzędu Skarbowego, opierając się na treści przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zasadnie uznał je za błędne. Przyjmując właściwy stan prawny wyjaśnił, że dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej przed upływem 5 lat podlega opodatkowaniu. Odpłatne zbycie nieruchomości lub jej części jest bowiem źródłem przychodów przewidzianym w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Natomiast podstawa wyliczenia podatku określona została w art. 30e ust. 2 tej ustawy. Organ pierwszej instancji wskazał również termin zapłaty podatku oraz wyjaśnił, iż dochodu z tego tytułu nie łączy się z dochodami z innych źródeł. Jest to więc prawidłowa odpowiedź na pytanie Skarżącego dotyczące opodatkowania planowanego zbycia działek. W kwestii wysokości podatku organy podatkowe wypowiedziały się w zakresie dopuszczalnym w postępowaniu, którego przedmiotem jest udzielenie interpretacji. Uczyniły to wskazując przepisy w oparciu, o które określa się elementy istotne dla wyliczenia tego podatku, a mianowicie: podstawę wyliczenia podatku, stanowiącą różnicę między przychodem i kosztami jego uzyskania (art. 30e ust. 2 u.p.d.o.f.) oraz stawkę podatku, wynoszącą 19% podstawy opodatkowania (art. 30e ust. 1 ww. ustawy). Skarżący nie może natomiast oczekiwać, iż w postępowaniu tego rodzaju uzyska informację o "wielkości" podatku, inną niż polegającą na wskazaniu przepisów, z uwzględnieniem których zastanie ona wyliczona. Określenie wysokości podatku następuje bowiem w tzw. wymiarowym postępowaniu podatkowym, opartym już na rzeczywiście zaistniałym stanie faktycznym, ustalanym przez organy podatkowe w toku tego postępowania. Wysokość należnego podatku wyliczana jest na podstawie istotnych dla niej faktycznych kwot. Zgodnie z art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f. przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie [pomniejszenie o należny podatek od towarów i usług- wyj. Sądu] stosuje się odpowiednio. Koszty uzyskania tego przychodu określone zostały w art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f. Są nimi udokumentowane [wyróżnienie Sądu] koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Bez wątpienia Skarżący poniósł koszty nabycia przedmiotowych działek i okoliczności tej organy podatkowe nie kwestionowały. W stanie faktycznym opisanym we wniosku, w którym Skarżący powołał się jedynie na akt notarialny z 22 marca 2007 r., Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo wskazał, że koszty nabycia działek wynikają z tegoż aktu, zawierającego m.in. umowy zamiany. Akt ten dokumentuje nabycie działek przez Skarżącego oraz określa ich wartość. Stanowisko organu, wbrew twierdzeniom Skarżącego uwzględnia więc okoliczności przedstawione przez niego we wniosku. Podkreślić należy, że weryfikacja, zarówno wysokości faktycznego przychodu z tytułu sprzedaży działek, jak i kosztów uzyskania tego przychodu, dokonana być może jedynie w postępowaniu dotyczącym wymiaru podatku, a nie w postępowaniu, którego przedmiotem jest udzielenie interpretacji. Stanowisko swoje co do opodatkowania dochodu z planowanej sprzedaży działek Skarżący wywodził z okoliczności związanych z ich nabyciem. Podkreślał, iż nabycie to nie było nieodpłatne, skoro w zamian za działki uzyskane w drodze zamiany oddał inne działki, posiadane wcześniej. Zdaniem Skarżącego w sytuacji, gdy w miejsce działki budowlanej uzyskał roszczenie o zapłatę odszkodowania za działkę przejętą pod drogę, zamiana w istocie nie przysporzyła mu dochodu, a wręcz przyniosła stratę. Rzecz jednak w tym, że pytanie Skarżącego dotyczyło dochodu ze sprzedaży działek, a nie ich zamiany. Oznacza to, co słusznie wyjaśnił Dyrektor Izby Skarbowej, że dla wyliczenia dochodu z tytułu tej sprzedaży nie porównuje się wartości zamienianych działek. Nie jest więc istotna okoliczność, czy na zamianie tej Skarżący zyskał, czy stracił. Skarżący twierdzi, że istotą jego pytania była wartość działki w momencie zamiany i sprzedaży. Kwestionując stanowisko organów podatkowych wywodzi, że wartości te były takie same, co sprawia, iż podatek nie wystąpi. Pytanie Skarżącego dotyczyło planowanej sprzedaży działek, a zatem nie mogła być znana cena, po jakiej zostanie ona dokonana. Niemożliwe byłoby zatem porównanie kwoty przychodu (ceny sprzedaży) i kosztów jego uzyskania (cena nabycia oraz koszty samej czynności, np. opłaty notarialne). Stwierdzenie na tej podstawie, iż podatek nie wystąpi, nie byłoby możliwe. Skarżący twierdzi, że wartość działki w momencie jej nabycia i sprzedaży jest taka sama. Jednakże przychodem z tytułu sprzedaży działki nie jest wartość działki, jaką ma ona w ocenie sprzedającego, lecz uzyskana cena, a dokładnie - wartość działki wyrażona w cenie, za jaką została ona sprzedana. Zwykle odpowiada ona wartości rynkowej. Pogląd o braku dochodu Skarżący opiera na fakcie, iż powierzchnia działek przed i po podziale nie uległa zmianie, a zapis w akcie notarialnym o zamianie bez dopłat wskazuje, iż przyjęto jednakową wartość 1 m2 wszystkich działek przed podziałem. Jego podstawą są zatem wyłącznie okoliczności związane z nabyciem działek, zaistniałe na etapie ich zamiany. W gruncie rzeczy Skarżący, podważa przyjętą w akcie notarialnym z 22 marca 2007 r. wartość działek budowlanych. Skarżący dąży do zwiększenia tej wartości, ponieważ wartość działek oddanych przez niego uwzględniana jest w kosztach nabycia działek sprzedawanych. Im wyższa będzie wartość działek w momencie nabycia, tym wyższe będą koszty uzyskania przychodu, a tym samym niższa będzie kwota dochodu do opodatkowania, bądź też dochód ten nie wystąpi. Jednakże, jak już wskazywano, w stanie faktycznym opisanym we wniosku udokumentowana wartość działek zamienianych, stanowiąca "cenę nabycia" dla celów ustalenia wysokości kosztów uzyskania przychodu ze sprzedaży, wynika z ww. aktu notarialnego. Powody, dla których strony przyjęły taką wartość nie mają znaczenia. Rolą interpretacji jest wyjaśnienie treści przepisu, wskazanie, czy i w jaki sposób będzie miał zastosowanie w stanie faktycznym opisanym we wniosku. Interpretacje nie służą natomiast podważeniu okoliczności składających się na ten stan faktyczny, a do takich należą zasady na jakich dokonano zamiany oraz przyjęte na jej etapie wartości. Organy podatkowe, zgodnie z zasadami obowiązującymi przy udzielaniu interpretacji, nie kwestionowały okoliczności dokonania zamiany działek i zasad, na jakich zamiany tej dokonano. Chybiony jest zarzut nieuwzględnienia przez Dyrektora Izby Skarbowej intencji ustawodawcy wprowadzenia opodatkowania sprzedaży działek w celach handlowych i spekulacyjnych. Ustawodawca za zasadne uznał opodatkowanie dochodu ze sprzedaży nieruchomości uzyskanego przez osoby, będące ich właścicielami przez okres krótszy niż pięć lat i opodatkowanie to obejmuje właśnie sprzedaż, która nie jest dokonywana w ramach działalności gospodarczej. Z treści przepisu nie wynika, aby opodatkowanie to uzależnione było o tego, czy sprzedaży można przypisać charakter spekulacyjny. Zdaniem Sądu za dopuszczalne i nie podważające prawidłowości rozstrzygnięć organów podatkowych, uznać należy wskazanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na wynikającą z treści aktu notarialnego okoliczność, iż jedna z działek wymienionych we wniosku jako objęta planowaną sprzedażą, znajduje się w posiadaniu Skarżącego dłużej niż 5 lat. Okres posiadania działek nie był bowiem przesłanką stanowiska Skarżącego o braku opodatkowania dochodu ze sprzedaży działek. Wyjaśnił on jedynie, iż osoby dokonujące zamiany były właścicielami pierwotnych działek przed 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w uzasadnieniu swojej decyzji, wymieniając numery działek nabytych przez Skarżącego w drodze zamiany w 2007 r., błędnie uwzględnił wśród nich działkę nr [...], która zamianie nie podlegała. Jakkolwiek niedopatrzenie to należy uznać za naganne, to w ocenie Sądu tego rodzaju wada uzasadnienia nie mogła mieć istotnego wpływu na rozstrzygnięcie. Wpływ istotny to taki, który pozwala stwierdzić, że gdyby naruszenia tego nie było, to rozstrzygnięcie sprawy mogłoby być inne. W sprawie niniejszej organy podatkowe udzieliły Skarżącemu prawidłowej interpretacji. W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.