III SA/Wa 1841/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości M. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Syndyk masy upadłości M. T. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazał, iż środki zgromadzone w masie upadłości wynoszą 0 zł, zaś upadła nie uzyskuje obecnie żadnych przychodów, które wchodziłyby do tej masy. Syndyk powołał się nadto na zasady ekonomiki procesowej, wskazując, iż ewentualne poniesienie opłaty sądowej wiązałoby się z koniecznością wcześniejszego uzyskania zaliczki na jej pokrycie ze środków Skarbu Państwa. Do majątku upadłej Syndyk zaliczył własność nieruchomości gruntowej zabudowanej. Jako źródło jej utrzymania wskazał wynagrodzenie za pracę, przy czym zaznaczył, iż z tego tytułu szacowany wpływ do masy upadłości wynosi 0 zł. Zobowiązania upadłej określił natomiast na 2.441.500 zł. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Syndyk poinformował, że z uwagi na ogłoszoną upadłość i sytuację zastaną w masie upadłości nie dysponuje żądanymi dokumentami, bądź też nie posiada wiedzy w żądanych kwestiach. Podkreślił, że aktualnie brak jest w masie upadłości jakichkolwiek środków finansowych, a ich pojawienie się w przyszłości jest niepewne. Zwrócił uwagę, iż podstawą ogłoszenia upadłości była niewypłacalność, stąd Syndyk nie dysponuje jakąkolwiek częścią środków uzyskanych ze sprzedaży lokali mieszkalnych w latach ubiegłych. Powtórzył, iż ewentualne uiszczenie opłaty sądowej wiązałoby się z koniecznością wystąpienia z wnioskiem o przyznanie zaliczki na pokrycie tego kosztu ze środków Skarbu Państwa. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż Syndykowi masy upadłości M. T. przyznano już prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawach III SA/Wa 1947-1949/16 oraz III SA/Wa 2093/16. Uznano wówczas, iż nie dysponuje on środkami, z których możliwe byłoby poniesienie tych kosztów. Ocenę tę referendarz sądowy w pełni podziela. Jak bowiem zauważono w postanowieniu z 10 stycznia 2017 r. (III SA/Wa 3495/16) rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy, z którym wystąpił Syndyk sprowadza się do oceny możliwości pokrycia przez niego kosztów sądowych, związanych z toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym, z funduszu masy upadłości, gdyż tylko te środki pozostają w jego dyspozycji. Tymczasem w niniejszej sprawie Syndyk oświadczył, że aktualnie w masie upadłości brak jest jakichkolwiek środków finansowych. Nie można też określić kiedy i czy w ogóle środki te się pojawią. Zależy to przede wszystkim od postępu w sprzedaży - wchodzącej w skład masy upadłości - nieruchomości. Uwzględniając powyższe oraz to, że – jak podkreślił Syndyk - podstawą ogłoszenia upadłości była niewypłacalność upadłej, referendarz sądowy uznał, iż zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Na taką ocenę rzutował też fakt, iż przed tutejszym Sądem toczą się inne jeszcze postępowania, w których Syndyk działa na rachunek upadłej M. T. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), postanowiono jak w sentencji.