III SA/Wa 1842/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Maciej Kurasz, Protokolant Ewa Rutkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi I. S.A. z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania kontrolnego 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz I. S.A. kwotę 340 zł (słownie: trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W., działając na podstawie art. 233§ 1 pkt.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, póz. 60 z późn. zm.), powoływanej dalej jako Ordynacja, po rozpatrzeniu zażalenia I. S.A., utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2007 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania kontrolnego. W motywach rozstrzygnięcia wskazał, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. zawiesił postępowanie kontrolne prowadzone wobec Spółki, w związku z wystąpieniem przez Ministra Finansów, podstawie art. 27 Konwencji zawartej w dniu 14 czerwca 1995 r. pomiędzy Rzeczpospolitą Polską, a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatku od dochodu i majątku / Dz.U. z 1996r. Nr 110,poz.527/ oraz art. 2 Dyrektywy Rady Nr 77/799/EWG do władz podatkowych Luksemburga z wnioskiem o udzielenie informacji w zakresie obrotu przez Spółkę akcjami R. z L. Dane te były, zdaniem organu podatkowego, niezbędne do określenia Spółce prawidłowej wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001 r. Pismem z dnia 18 czerwca 2007 r. Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zarzuciła: - naruszenie art. 125, art. 139 i art. 201 § 6 w zw. z art. 292 Ordynacji poprzez zawieszenie postępowania kontrolnego pomimo, że informacje te są niezbędne dla określenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2001 r., - art. 122, 187, art. 191 i art. 192 Ordynacji poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego, a w konsekwencji niedokonania oceny dowodów na okoliczność, czy informacje, które mogą być uzyskane w wyniku wystąpień, faktycznie są niezbędne dla określenia wysokości zobowiązania podatkowego, - art. 124, art. 217 § 2, art. 210 § 4 w zw. z art. 219 Ordynacji poprzez brak uzasadnienia prawnego oraz faktycznego w zakresie wpływu informacji, które mogą być uzyskane na określenie zobowiązania podatkowego. W konsekwencji Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania w sprawie. Dyrektor Izby Skarbowej w W. w zaskarżonym postanowieniu stwierdził, że zarzut Spółki dotyczący naruszenia art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji jest bezzasadny, ponieważ Spółka w czasie kontroli przedstawiła tylko dokumenty i zapisy dotyczące transakcji dokonanych w Polsce, natomiast nie przedstawiła informacji z zagranicy dotyczących otrzymanych środków finansowych, zakwalifikowanych przez nią jako "dywidenda" i zwolnionych od opodatkowania w Polsce, pomimo że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, póz. 654 ze zm.), dalej powoływanej jako "updop", podatnicy mający siedzibę lub zarząd na terytorium Polski, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich uzyskania. Jednocześnie podkreślił, że zarzuty dotyczące naruszenia art. art. 122, 125, 180 § 1 i 187 § 1 Ordynacji są chybione. Organy podatkowe w toku prowadzonego postępowania są zobligowane do podejmowania niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a także zobowiązane są zebrać i w sposób wyczerpujący ocenić materiał dowodowy, a aczkolwiek swoje czynności powinny wykonywać szybko i wnikliwie jednakże analiza zebranych materiałów, nakazywała poszerzyć materiał o informacje źródłowe pochodzące od władz podatkowych L.. W skardze z dnia 21 września 2007 r. Spółka, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, zarzuciła naruszenie art. 122 Ordynacji w zw. z art. 187 Ordynacji poprzez niewłaściwą ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz naruszenia art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji poprzez zawieszenie postępowania, pomimo, że przesłanki wymienione w tym przepisie nie zaistniały, a Spółka w czasie postępowania podatkowego przedstawiła wszystkie znajdujące się w jej posiadaniu dokumenty, które przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wskazują jako podstawę do określenia wysokości zobowiązania podatkowego, w tym również dokumenty dotyczące obrotu akcjami R. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy zważył: Na wstępie należy podkreślić, że stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1290 ze zm.) dalej jako ppsa, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Przy uwzględnieniu tej zasady jak też podniesionych w skardze zarzutów, należy stwierdzić, że skarga jest zasadna, a zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej jak i poprzedzające je postanowienie Dyrektora Izby Kontroli Skarbowej należało uchylić, gdyż każde z nich naruszyło przepis art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji. Na podstawie tegoż przepisu organ podatkowy zawiesza postępowanie "w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego." Przepis jest skorelowany z przepisy działu VIIª Ordynacji dotyczącymi wymiany informacji podatkowych z innymi krajami. Jednakże samo wystąpienie do innego Państwa o udzielenie informacji podatkowych jest niewystarczające do zawieszenia postępowania bowiem przepis art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji, wymaga powiązania tegoż wystąpienia z koniecznością "ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego". A więc zawieszenie postępowania następuje tylko wówczas, gdy informacje, o których udostępnienie występuje organ podatkowy, są niezbędne do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego. W tej sprawie, postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej oraz Dyrektora Izby Skarbowej nie wykazały takiej okoliczności. Postanowienie organu pierwszej instancji, z dnia [...] czerwca 2007 r., przytoczyło jedynie formułę zawieszenia bez jej rozwinięcia zaś Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2007 r. czyni próbę uzasadnienia dokonanego wystąpienie do władz podatkowych L., regulacjami Ordynacji, dotyczącymi postępowania podatkowego – treścią art. 122, 187 § 1 Ordynacji. Pomija jednak związek przyczynowy pomiędzy już dokonanymi ustaleniami, nie przytaczając ich nawet, a wysokością przypuszczalnie ustalanego zobowiązania podatkowego. W ten sposób, w ocenie Sądu, doszło do naruszenia przepisu art. 201 §1 pkt 6 Ordynacji w zw. z art. 210 § 4 Ordynacji w zw. z art. 219 Ordynacji, co mogło mieć istotny wpływ na sposób rozstrzygnięcia. Na marginesie należy zauważyć, że przepisy działu VIIª Ordynacji dotyczące wymiany informacji podatkowych z innymi krajami, w art. 305e stanowią, że: "Wniosek o udzielenie informacji powinien zawierać: 1) dane identyfikujące podmiot, którego informacje mają dotyczyć: nazwisko lub nazwę (firmę), adres i inne posiadane dane niezbędne do identyfikacji podmiotu, którego wniosek dotyczy; 2) wskazanie zakresu żądanych informacji i celu ich wykorzystania; 3) stwierdzenie, że wyczerpano możliwości uzyskania informacji na podstawie przepisów prawa krajowego państwa wnioskującego; 4) zobowiązanie się do objęcia tajemnicą udzielonych informacji, zgodnie z przepisami prawa krajowego państwa wnioskującego." Natomiast Konwencja między Rzeczypospolitą Polską, a Wielkim Księstwem Luksemburga, w art. 27, przewidując wymianę informacji pomiędzy umawiającymi się stronami w ust. 2b wyjaśnia, że zapisy konwencji nie mogą być tak "interpretowane jak gdyby zobowiązywały jedno z Umawiających się Państw do udzielania informacji, których uzyskanie byłoby możliwe na podstawie własnego ustawodawstwa w ramach normalnej praktyki administracyjnej tego lub drugiego Umawiającego się Państwa." Tymczasem, jak wynika z akt podatkowych, dowody jakie pragnął uzyskać Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej, dotyczą uchwał zgromadzenia wspólników Spółek R. i S., stanowiące o wypłacie wspólnikowi, I., dywidendy za lata 2000-2001, ewentualnie uchwał dotyczących zwrotu dopłat do kapitału jednej lub obu spółek oraz umowy o zmianie spółki i dokonanych o przekształceniach kapitałowych spółek jak też interpretacji przedmiotowej umowy międzynarodowej. W ocenie Sądu wszystkie te dokumenty powinny być w posiadaniu Spółki, gdyż stanowiły podstawę wypłaconej dywidendy. Jako udziałowiec spółek z Luksemburga, spółka musi posiadać dane kapitałowe i przekształceniowe spółek w których zakupiła udziały. Spółka też, w świetle przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2002 Nr 694 ze zm. ) musi mieć udokumentowany przychód, rozchód i dochód, a jej księgi handlowe winny zawierać dokumenty księgowe, dotyczące tych operacji finansowych. W ocenie Sądu postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej jest więc przedwczesne, a wystąpienie do organów podatkowych Luksemburga nie czyni zadość ani art. 305c Ordynacji ani też art. 27 Konwencji. Wobec stwierdzonego naruszenia przepisu art. 201 § 1 pkt 6 Ordynacji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ppsa, art. 135 ppsa, art. 152 ppsa, a co do kosztów art. 200 ppsa – Sąd uchylił zaskarżone i poprzedzające je postanowienie.