III SA/Wa 1847/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. sp. z o.o. z siedzibą w W. (poprzednio B. sp. z o.o.) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. sp. z o.o. z siedzibą w W. (poprzednio B. sp. z o.o.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do czerwca oraz listopad i grudzień 2010 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżąca – I. sp. z o.o. z siedzibą w W. (poprzednio B. sp. z o.o.), w piśmie procesowym z dnia 21 lipca 2015 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do czerwca oraz listopad i grudzień 2010 r. Podniosła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie trudnymi do odwrócenia konsekwencjami. Argumentując odwołała się do znaczenia szkody zdefiniowanej przez NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (GZ 138/04) stwierdzając, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które - raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sil i środków (postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10). Powołała również fragment wyroku NSA z dnia 1 sierpnia 2014 r. sygn. II FZ 1045/14. Skarżąca podniosła, iż kwota podatku do zapłaty określona w decyzji (wraz z odsetkami) znacznie przewyższa możliwości finansowe spółki. Stwierdziła, iż konieczność zapłaty podatku spowoduje zakłócenia w funkcjonowaniu działalności gospodarczej oraz konieczność likwidacji jej działalności. Ponadto argumentowała, że w razie przymusowego wykonania zaskarżonej decyzji utraci możliwość bieżącego regulowania zobowiązań i powstanie zagrożenie jej upadłością. Z bilansu za 2014 r. (w aktach sprawy) oraz załączonego do skargi bilansu za pierwsze półrocze 2015 r., a także rachunku zysków i strat w obecnej chwili nie jest możliwe wykonanie decyzji. Przymusowe jej wykonanie spowoduje stan niewypłacalności, a w konsekwencji jej upadłość, co wyczerpuje znamiona trudnych do odwrócenia konsekwencji. Będzie również zmuszona do zwolnienia zatrudnianych pracowników i współpracowników. Skarżąca wskazała, iż nie posiada również środków finansowych na rachunkach bieżących, z których mogłaby być zaspokojona kwota zaległości wynikająca z zaskarżonej decyzji. Do wniosku dołączyła kopię bilansu za okres do czerwca 2015 r., kopię listy płac oraz kopię wyciągów z rachunków bankowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z tym artykułem po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 P.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest, bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wziął pod uwagę przede wszystkim sytuację finansową spółki, a także kwotę zobowiązania podatkowego wynikającą z zaskarżonej decyzji. Wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Kwota zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji wynosi 621.283,00 zł. Wykonanie zaskarżonej decyzji może oznaczać pozbawienie Skarżącej środków finansowych niezbędnych do prowadzenia działalności. Ponadto egzekucja wymienionej kwoty może doprowadzić do ogłoszenia upadłości przez Skarżącą, Załączone do skargi rachunki zysków i strat (na koniec czerwca 2015 r.) wskazują na bieżące straty w wysokości 1.461.859,17 zł oraz wskazują na zobowiązania krótkoterminowe w wysokości 2.269.547,99 zł (stan na koniec czerwca 2015 r.), dlatego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Sąd wskazał dodatkowo, iż na rachunku bankowym spółki (na dzień 25 czerwca 2015 r.) znajdują się niewielkie środki finansowe – 249,81 zł. W związku z tym należało uznać, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pod kątem zgodności z prawem. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.