III SA/Wa 1867/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Protokolant Anna Armińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2008 r. sprawy ze skarg M. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] nr [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłat w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu pobranych przez płatnika zaliczek za miesiące sierpień, wrzesień i październik 2006 r. oddala skargi M. K. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. trzema wnioskami z [...] października 2006r. o stwierdzenie nadpłaty wraz z odsetkami za miesiące od sierpnia do października 2006r. w wysokości nienależnie pobranych zaliczek od wynagrodzenia wypłaconego przez płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych - Sąd Okręgowy w W. - za wykonanie czynności biegłego sądowego. W uzasadnieniu wskazał, że czynności biegłego wykonuje w ramach zlecenia Sądu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, zatrudniając cztery osoby. Sądy nie powinny zatem traktować czynności wykonywanych w charakterze biegłego jako działalności wykonywanej osobiście oraz pobierać zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Dochody z tego tytułu zalicza się bowiem do przychodów z działalności gospodarczej, rozliczanych przez podatnika według deklaracji PIT-5. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. trzema decyzjami z [...] kwietnia 2007r. odmówił stwierdzenia nadpłaty z tytułu pobranych przez płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych zaliczek oraz z tytułu odsetek za ww. okresy. Wskazał, że należności wypłacane biegłym sądowym za zlecone im czynności stanowią przychody, o których mowa w art. 13 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r., Nr 14 poz. 176 ze zm., dalej "u.p.d.f."), a konsekwencją takiej kwalifikacji przychodów jest obowiązek płatnika obliczania i poboru zaliczek na podatek dochodowy. Od tego rodzaju przychodu Sądy - jako płatnicy, miały obowiązek pobierać zaliczkę na podatek dochodowy, zgodnie z art. 41 ust. 1 u.p.d.f., w wysokości 19%, należności pomniejszonej o koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 tejże ustawy. Nadpłata nie wystąpiła zatem w rozpoznawanych sprawach. W odwołaniach od ww. decyzji strona zarzuciła błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie u.p.d.f., w związku z nałożeniem na podatnika - biegłego sądowego - osobę fizyczną wykonującą pozarolniczą działalność gospodarczą - podwójnego obowiązku podatkowego w sierpniu, wrześniu i październiku 2006r. Precyzując o jakie przepisy ustawy chodzi wskazała na: art. 5a pkt 6 u.p.d.f.; art. 10 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 13 pkt 6 u.p.d.f. oraz art. 15 ust. 1-3 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54 poz. 535 ze zm., dalej "ustawa o VAT"); art. 72 § 1 pkt 2 w zw. z art. 73 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997r. Nr 137, poz. 926 ze zm., dalej "O.p."); art. 78 § 3 w zw. z art. 78 § 1, art. 78 § 4 oraz w zw. z art. 52 § 1 łącznie z art. 51 O.p.; art. 210 § 1 i § 4 O.p. Strona wniosła o uchylenie ww. decyzji oraz wszczęcie ponownego postępowania w sprawie ustalenia nadpłaty i odsetek, ewentualnie o stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji. Zarzuciła również nie rozpatrzenie jej wniosków i wyjaśnień z [...] marca 2007r. Zdaniem strony, zatrudniając cztery osoby na podstawie umowy o pracę, wykonuje ona zlecone przez Sąd czynności biegłego w formie pozarolniczej działalności gospodarczej i jako podatnik zobowiązany jest wystawiać faktury VAT (art. 15 ust. 1-3 ustawy o VAT w związku z art. 14 ust. 1 u.p.d.f.). Wyjaśniła ponadto, że wykonuje "wolny zawód" wymieniony w kodeksie spółek handlowych (art. 87 i art. 88), od 1 stycznia 2001r. - "[...]", w tym czynności "biegłego sądowego". Wskazała, że czynności biegłego wykonuje przy pomocy i współpracy czterech osób, wystawiając faktury Sądowi jako wnioski o przyznanie wynagrodzenia, które określane jest w ostatecznych postanowieniach Sądu przyznających wynagrodzenie. Dyrektor Izby Skarbowej w W. trzema decyzjami z [...] sierpnia 2007r. utrzymał w mocy ww. decyzje organu pierwszej instancji. Podkreślił, że należności wypłacone podatnikowi z tytułu pełnienia funkcji biegłego sądowego stanowią przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 6 u.p.d.f. Wynagrodzenie wypłacone biegłemu sądowemu przez Sąd jest przychodem z działalności wykonywanej osobiście, co zostało potwierdzone przez zlecającego. Sądy wypłacając wynagrodzenie, zgodnie z wystawionymi przez stronę fakturami VAT, pobrały zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 19% należności, pomniejszając uzyskany przychód o koszty uzyskania przychodów w wysokości 20% ( art. 22 ust. 9 u.p.d.f.). Taki sposób postępowania jest obowiązkiem Sądów jako płatników. Z tego obowiązku nie zwalnia płatnika nawet oświadczenie złożone przez biegłego sądowego, iż wykonywane czynności wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, gdyż przepis art. 41 ust. 2 u.p.d.f. nie dotyczy przychodów otrzymywanych przez biegłych sądowych, wymienionych w art. 13 pkt 6 u.p.d.f. Organ odwoławczy podniósł także, że w myśl obowiązujących przepisów prawa podatkowego nie ma przeszkód, aby osoby prowadzące działalność gospodarczą i zatrudniające pracowników wykonywały równocześnie na zlecenie sądów i innych organów czynności, określone w art. 13 pkt 6 u.p.d.o.f, do wykonywania których uzyskały indywidualne uprawnienia. Jednakże musi to być zgodne z regułami kwalifikowania przychodów do odpowiednich jego źródeł. Dyrektor Izby Skarbowej za bezzasadny uznał zarzut niezmniejszenia podstawy opodatkowania i podatku o odpowiednio określone składki w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych i składki zdrowotne,. Zaznaczył, że podstawa obliczania zaliczek na podatek dochodowy pomniejszana jest wyłącznie o składki pobierane i odprowadzane przez płatnika. W sprawach nie miało jednak miejsca potrącenie składek przez płatnika, a to oznaczało niemożność ich uwzględnienia w ramach dyspozycji art. 41 ust. 1 u.p.d.f. W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona wniosła o stwierdzenie nadpłaty w wysokościach: 609 zł z odsetkami 6 zł za okres od 1 do 30 sierpnia 2006r., 735 zł z odsetkami 12 zł za okres od 1 do 30 września 2006r., 1525 zł z odsetkami 19 zł od 1 do 31 października 2006r. (tak jak we wnioskach z: 25 września, 20 października, 11 listopada 2006r.), albo o uchylenie zaskarżonych decyzji i poprzedzających je decyzji organu pierwszej instancji i wznowienie postępowania, ewentualnie o stwierdzenie, że zaskarżone decyzje i poprzedzające je decyzje organów pierwszej instancji wydano z naruszeniem prawa, ewentualnie o uchylenie decyzji w całości na podstawie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania przez Dyrektora Izby Skarbowej oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonym decyzjom zrzuciła naruszenie: - art. 5a pkt 6 u.p.d.f.; - art. 22 w zw. z art. 65 ust. w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP; - art. 2, art. 4 i art. 6 ustawy z 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004r. Nr 173, poz. 1807 ze zm.), przez przyjęcie ze działalność zawodowa wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły jest działalnością wykonywaną osobiście w przypadku [...] pełniącego funkcję biegłego sądowego oraz przyjęcie, że treść art. 13 pkt 6 u.p.d.f. w przypadku biegłego sądowego będącego przedsiębiorca nie zezwala na podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej, - art. 27, art. 28 i art. 31 ustawy z 5 lipca 1996r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 1996r. Nr 102, poz. 475 ze zm.) przez przyjęcie, że [...] jako przedsiębiorca i nie zatrudniony u innego [...] oraz w samorządzie [...] i w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego może prowadzić działalność wykonywana osobiście, w tym na podstawie zleceń opodatkowanych na podstawie art. 13 pkt 6 u.p.d.f.; - błędne przyjęcie, że składki na ubezpieczenie społeczne zapłacone w okresie podatkowym na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe zmniejszające podstawę obliczenia podatku za sierpień, wrzesień i październik 2006r. według art. 26 ust. 1 u.p.d.f. nie zmniejszają podatku dochodowego zgodnie z zasadami art. 27b u.p.d.f. w związku z art. 22 ust. 10 u.p.d.f. W ten sposób nastąpiła błędna wykładnia i niezastosowanie art. 26 oraz art. 27b u.p.d.f., w związku z art. 72 § 1 pkt 2 O.p.; - art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 1 u.p.d.f. przez przyjęcie, że pozarolnicza działalność gospodarcza obejmująca działalność biegłego sądowego wykonywana przez niego przy zatrudnieniu na stałe czterech osób, nie jest pozarolnicza działalnością gospodarczą; - art. 10 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 13 pkt 6 u.p.d.f. przez przyjęcie, że działalność biegłego sądowego (przedsiębiorcy) wykonywana przez niego w sposób zorganizowany i ciągły (powtarzalny i stały) nawet przy zatrudnieniu czterech osób na stałe jest źródłem przychodu z działalności wykonywanej osobiście (samodzielnie) przez biegłego; - art. 41 w związku z art. 42 u.p.d.f. przez uznanie, że płatnik (sąd powszechny) prawidłowo pobierał zaliczki na podatek dochodowy od przychodów biegłego wykonującego pozarolniczą działalność gospodarczą oraz nie pobierał podatku w wysokości większej od należnej; - art. 44 u.p.d.f. przez odmowę akceptacji dla zasady samoobliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych przez biegłego sądowego prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą; - art. 26 ust. l u.p.d.f. przez przyjęcie, że podstawa obliczenia podatku za dany miesiąc nie jest ustalana po odliczeniu kwot składek na ubezpieczenie społeczne podatnika i osób przez niego zatrudnionych; - art. 27b u.p.d.f. przez przyjęcie, że podatek dochodowy za dany miesiąc nie podlega obniżeniu o kwotę składek na ubezpieczenie zdrowotne podatnika i osób przez niego zatrudnionych; - art. 15 ust. 1-3 ustawy o VAT przewidującego, że przychody biegłego sądowego nie są wykonywaną samodzielnie działalnością gospodarczą, mimo treści oświadczeń podatnika w fakturze VAT dotyczącej nadpłaty; - art. 3 pkt 9 O.p. przez przyjęcie, że działalność zarobkowa biegłego sądowego nie jest działalnością gospodarczą nawet, gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalnością do działalności gospodarczej; - art. 22 ust. 1 w związku z art. 22 ust. 10 u.p.d.f. przez przyjęcie, że przychody biegłego sądowego (przedsiębiorcy) podlegają zmniejszeniu tylko o ryczałtowe koszty uzyskania przychodu według art. 22 ust. 9 pkt 4 u.p.d.f.; - art. 9 ust. 3 u.p.d.f. przez przyjęcie, że z działalności wykonywanej osobiście według art. 13 pkt 6 u.p.d.f. podatnik nie może wykazywać straty, także z tego źródła działalności za okresy ubiegłe i odliczać jej w okresie bieżącym. Jednocześnie skarżący zarzucił naruszenie: art. 72 § 1 pkt 2, art. 73 § 1 pkt 2; art. 14, ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 2 i pkt 3, art. 5a pkt 6, art. 26, art. 27b i art. 54 u.p.d.f., a następnie art. 15 ust. 3 pkt 3 i art. 106 ustawy o VAT z 2004 r. Wniósł o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z treści dokumentu - Zarządzenie o przyznaniu należności (dalej "Zarządzenie") właściwego dla sprawy [...], którego nie rozpoznały organy obu instancji. W uzasadnieniu strona podtrzymała stanowisko prezentowane w postępowaniu podatkowym. Wskazała, że w sprawie nastąpiło wadliwe ustalenie stanu faktycznego w przedmiocie zaliczenia czynności biegłego do źródła przychodów z działalności wykonywanej osobiście. Odwołała się również do wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie w sprawach o sygn. akt III SA/Wa 4187/06 i III SA/Wa 4304/06, wydanych w tym samym przedmiocie. Poinformowała, że w trakcie postępowania nie był znana treść dokumentów – Zarządzeń o przyznaniu należności, które nie zostały rozpatrzone przez organy. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedziach na skargi wniósł o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonych decyzjach. Strona w trzech pismach procesowym z 20 marca 2008r., na mocy art. 60 P.p.s.a. cofnęła "szereg" zarzutów zawartych w skargach, tj. w zakresie art. 5a pkt 6 u.p.d.f. (odmowy przyjęcia, że działalność biegłego sądowego jest pozarolniczą działalnością gospodarczą); art. 22 w związku z art. 65 ust. 1 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, art. 2, art. 4 i art. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej; art. 13 pkt 6 u.p.d.f; art. 27, art. 28 i art. 31 ustawy o doradztwie podatkowym; art. 153 P.p.s.a.; art. 26 ust. 1 u.p.d.f; art. 27b w związku z art. 22 ust. 10 u.p.d.f.; art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 1 u.p.d.f.; art. 10 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 13 pkt 6 u.p.d.f.; art. 41 w związku z art. 42 u.p.d.f.; art. 44 u.p.d.f.; art. 15 ust. 1-3 ustawy o VAT; art. 3 pkt 9 O.p.; art. 22 ust. 1 w związku z art. 22 ust. 10 oraz w związku z art. 22 ust. 9 pkt 4 u.p.d.f.; art. 9 ust. 3 w związku z art. 13 pkt 6 u.p.d.f.; art. 72 § 1 pkt 2 i art. 73 § 1 pkt 2 O.p. w zakresie powtórnego pobrania przez płatnika podatku, gdy podatnik wcześniej go samoobliczył i zapłacił; art. 72 § 1 pkt 2 i art. 73 § 1 pkt 2 O.p. w zakresie pobrania przez płatnika podatku w wysokości większej od należnej; art. 14 ust. 1 u.p.d.f. w związku z art. 15 ust. 3 pkt 3 i art. 106 ustawy o podatku VAT przez przyjęcie, że przychodem z działalności gospodarczej, w tym z przychodów za wykonanie czynności biegłego będącego osobą wykonującą wolny zawód, nie jest kwota należna z tytułu działalności gospodarczej, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług; art. 13 pkt 6 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.d.f. oraz art. 153 P.p.s.a. w zakresie oceny prawnej dokonanej w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 czerwca 2007r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 4304/06 oraz z 5 czerwca 2007r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 4187/06. Skarżący zarzuciła jednakże naruszenie art. 187, art. 188, art. 191, art. 192 i art. 194 w związku z art. 229 O.p., polegające na wydaniu decyzji na podstawie niekompletnego materiału dowodowego, brak należytego rozpoznania stanu faktycznego przez odmowę zebrania całego materiału dowodowego w postaci zarządzeń sądowych, na podstawie których dokonano wypłaty wynagrodzenia biegłemu. Z dokumentów tych wynika, że Sądy pobierały w istocie nieistniejący już od 1 stycznia 1992r. podatek od wynagrodzeń. Odmowa stwierdzenia nadpłaty w tej sytuacji stanowi naruszenie art. 72 § 1 pkt 2 i art. 73 § 1 pkt 2 O.p. Na rozprawie przeprowadzonej 26 marca 2008r. Sąd, na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), postanowił połączyć sprawy o sygn. akt III SA/Wa 1867/07, III SA/Wa 1868/07 oraz III SA/Wa 1869/07 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je dalej pod numerem o sygn. akt III SA/Wa 1867/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargi są bezzasadne, gdyż zaskarżone decyzje nie naruszają prawa. Rację mają organy podatkowe twierdząc, iż wynagrodzenie Skarżącego, jakie otrzymuje on za wykonywanie czynności biegłego sądowego jest jego przychodem z tytułu działalności wykonywanej osobiście. Ustawodawca rozróżnił bowiem w przepisach u.p.d.f. źródła przychodów z działalności wykonywanej osobiście oraz z pozarolniczej działalności gospodarczej, wskazując je w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 wymienionej uprzednio ustawy. Podział, o którym mowa, ma – jeśli uwzględnić literalne brzmienie przepisów u.p.d.f. i wyniki wykładni systemowej – charakter rozłączny. Konsekwencją tego podziału są przyjęte przez ustawodawcę, szczegółowe regulacje dotyczące obowiązku naliczania i pobierania zaliczek od należności na podatek od wskazanych w ustawie, wykonywanych osobiście przez podatnika, rodzajów działalności. Wyjątek od wspomnianego obowiązku przewidziano w art. 41 ust. 2 u.p.d.f., jednak nie dotyczy on przypadku określonego w art. 13 pkt 6 tej ustawy, tj. wykonywania czynności biegłego. Zgodnie z pierwszym z tych przepisów, płatnicy nie są zobowiązani do poboru zaliczek od wypłacanych należności z tytułu umów o dzieło i umów zlecenia, wskazanych w art. 13 pkt 2 i 8 u.p.d.f., jeżeli podatnik złoży oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi wchodzą w zakres prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.f. Jednakże fakt, iż podatnik wykonuje odpowiadające sobie przedmiotowo usługi w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej oraz w ramach działalności wykonywanej osobiście nie oznacza, że dla celów rozliczenia podatkowego można pominąć sztywny podział dochodów i przyporządkować przychody uzyskiwane z tytułu każdej z działalności do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.f. Możliwość tę wyłączył wprost przepis art. 5a pkt 6 u.p.d.f., który wprowadził autonomiczną definicję pozarolniczej działalności gospodarczej dla potrzeb regulacji podatku dochodowego od osób fizycznych. Stanowi on, iż pojęcie to oznacza działalność zarobkową wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzoną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 u.p.d.f.. Skoro tak, to czynności biegłego sądowego nie sposób zaliczyć do kategorii pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.f. Niezasadne są także zarzuty Strony dotyczące wadliwie obliczonej podstawy opodatkowania. Jak wynika z art. 41 ust. 1 u.p.d.f. podmioty określane jako płatnicy obowiązane są pobierać, zaliczki na podatek dochodowy, z tytułu działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 4-9 u.p.d.f. oraz w art. 18 u.p.d.f., pomniejszają podstawę opodatkowania o składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.p.d.f., ale gdy są one potrącone przez płatnika w danym miesiącu. Tymczasem w przypadku Skarżącego Sąd - płatnik nie potrącał żadnych składek na ubezpieczenia społeczne, ani zdrowotne. Zaliczki pobrane zostały według właściwej stawki (19%) od wynagrodzenia pomniejszonego o należny podatek od towarów i usług i zryczałtowane koszty uzyskania przychodu określone w art. 22 ust. 9 u.p.d.f. Zwrócić należy uwagę, że skorzystanie z możliwości przewidzianej w art. 22 ust. 10 u.p.d.f., tj. przyjęcia kosztów uzyskania w wysokości kosztów faktycznie poniesionych uzależnione jest od udowodnienia, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 u.p.d.f. Czego skarżący nie uczynił. Na uwzględnienie nie zasługiwały również zarzuty zawarte w pismach z 20 marca 2008r. dotyczące braków w ustaleniach organów podatkowych co do rodzaju świadczeń pobranych w rozpoznawanych sprawach przez płatników- sądy i niestwierdzenia nadpłaty mimo, iż - w opinii Skarżącego - pobrano nieistniejący od 1992r. podatek od wynagrodzeń, na co wskazywać mają zarządzenia sądów dotyczące wypłat należności Skarżącemu. Zauważyć należy, że obowiązki płatnika określa art. 8 O.p., stanowiąc, iż na podstawie przepisów prawa podatkowego płatnik jest obowiązany do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. W przypadku przedmiotowych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych płatnik ma także obowiązek złożyć do właściwego urzędu skarbowego deklaracje według ustalonego wzoru dotyczące ciążących na nim zobowiązań z tytułu pobrania zaliczek, a podatnikowi przekazać informację o wysokości uzyskanego dochodu (art. 42 ust. 1 i 2 u.p.d.f.). Czynności płatników w stosunku do podatnika mają zatem charakter materialno- techniczny. Pobór zaliczek na podatek nie jest związany z wydaniem przez płatnika jakiegokolwiek orzeczenia o charakterze administracyjnym określającego zobowiązanie podatnika. Z tego względu, jeżeli - jak wynika z akt sprawy - zaliczki pobrane zostały w prawidłowej wysokości, to fakt posługiwania się w dokumentacji finansowo-księgowej sądu nieprecyzyjną nazwą pobranego świadczenia nie może mieć żadnego wpływu na uprawnienia podatnika i obowiązek stwierdzenia nadpłaty przez organ podatkowy. Organy podatkowe nie naruszyły zatem ani art. 187, art. 189, art. 191, art. 192 i art. 194 O.p., gdy nie uwzględniły wniosków dowodowych Skarżącego o przeprowadzenie dowodów z dokumentów - zarządzeń sądów o przyznaniu należności biegłemu, bądź uznały, że treść tych zarządzeń nie ma żadnego wpływu na inną kwalifikację podatkową pobranego świadczenia, ani art. 72 § 1 pkt 2 i 73 § 1 pkt 2 O.p., gdy znając treść tych dokumentów nie stwierdziły nadpłaty. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargi.