III SA/Wa 1876/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.P. na pismo Szefa Zarządu Organizacji i Uzupełnień [...] z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia: odrzucić skargę Skarżący W.P. wniósł skargę na pismo Szefa Zarządu Organizacji i Uzupełnień [...] z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie udzielenia informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), dalej: "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; (5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; (6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; (7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; (8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W ocenie Sądu kwestionowane przez Skarżącego pismo Szefa Zarządu Organizacji i Uzupełnień [...] z dnia [...] marca 2017 r. stanowiące odpowiedź na wniosek Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia 28 lutego 2017 r. o przedłożenie dokumentacji dotyczącej pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami Polski w 2011 r. oraz informacji w tym zakresie, w tym o wskazanie zasad na jakich zostało przyznane Skarżącemu świadczenie w 2011r. z tytułu pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami kraju oraz o przesłanie opinii o możliwości zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych należności zagranicznych wypłaconych Skarżącemu nie wykazuje cech żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. form działania administracji publicznej zaskarżalnych do sądu administracyjnego. Nie podlega też zaskarżeniu z mocy przepisów szczególnych. Należy bowiem zauważyć, że pismo Szefa Zarządu Organizacji i Uzupełnień [...] z dnia [...] marca 2017 r. stanowi odpowiedź na ww. wniosek Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. W szczególności nie jest ono decyzją administracyjną. Nie rozstrzyga bowiem władczo o prawach i obowiązkach skarżącego, lecz jedynie informuje o warunkach służby Skarżącego poza granicami kraju i istniejącej przeszkodzie prawnej w zastosowaniu wobec Skarżącego at. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jest to więc typowe pismo informacyjne, nie wywołujące ani de iure, ani de facto żadnych skutków prawnych. W rozpatrywanej sprawie należało również rozważyć, czy zaskarżone pismo Szefa Zarządu Organizacji i Uzupełnień [...] mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny oraz 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2012, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29-31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2012, s. 32). Zaskarżone pismo Szefa Zarządu Organizacji i Uzupełnień [...] nie posiada tej ostatniej cechy, ponieważ brak jest bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącego. Zaskarżone pismo ma charakter wyłącznie wyjaśniający, informacyjny, a jego treść nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącego jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku. Z tych względów należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę m.in. wówczas, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W świetle zaś powyższych rozważań Sadu należało uznać, iż przedmiotowe pismo nie stanowi żadnego aktu ani czynności podlegających kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.