III SA/Wa 1900/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2017 r. w sprawie ze skargi H.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2017 r. Wyrokiem z dnia 8 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H.P. (dalej: "skarżąca"), reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika – r. pr. B.L., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 26 czerwca 2017 r. Pełnomocnik w dniu 21 lipca 2017 r. wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu, której nie opłacił. W wykonaniu zarządzenia z dnia 27 lipca 2017 r. skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. Zarządzenie to zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 7 sierpnia 2017 r. Pismem nadanym za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. w dniu 29 sierpnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2017 r. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca w dniu 22 sierpnia dowiedziała się dopiero o niedotrzymaniu 7 dniowego terminu do uiszczenia wpisu. Pełnomocnik argumentował, że poinformował skarżącą mailowo o konieczności zapłaty wpisu, jednakże z uwagi na podeszły wiek skarżącej i trudności z tym związane, nie była ona sama w stanie dokonać czynności, jak również reagować odpowiednio na otrzymaną korespondencję. Pełnomocnik wskazał też, że skarżąca nie mogła w tym wypadku liczyć na pomoc rodziny, bowiem nikogo nie było na miejscu w W. Dopiero po powrocie jej wnuka i zajęciu się przez niego sprawami babci w dniu 22 sierpnia 2017 r. wpis został opłacony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podlega odrzuceniu. Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej: "p.p.s.a.", czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przy czym, zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednakże jak stanowi § 3 tego przepisu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Jak stanowi natomiast § 5 omawianego przepisu po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. W myśl art. 88 p.p.s.a. zdanie pierwsze spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z przywołanych powyżej przepisów postępowania, wynika, że przystąpienie do merytorycznej oceny wniosku złożonego przez skarżącego, musi zostać poprzedzone sprawdzeniem dopuszczalności i terminowości wniosku. Spełnienie tych warunków jest konieczne do badania zasadności samego wniosku. W sprawie niniejszej Sąd stwierdza, że istnieje przeszkoda do merytorycznej oceny przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu, gdyż zachodzi jedna z przyczyn wyrażona w art. 88 p.p.s.a., a mianowicie uchybienie siedmiodniowemu terminowi do jego złożenia (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Należy w niniejszej spawie wskazać, że ustanowienie pełnomocnika obliguje sąd do doręczania pisma pełnomocnikowi (tak: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 listopada 2012 r., II GZ 402/12, LEX nr 1240648). Zatem doręczenie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu nastąpiło w sposób prawidłowy, na adres pełnomocnika skarżącej, który odebrał wezwanie w dniu 7 sierpnia 2017 r., co poświadczył na zwrotnym potwierdzeniu odbioru własnoręcznym podpisem. Co do zasady jeżeli strona ustanowiła w sprawie pełnomocnika przyjmuje się, że działa przez niego. Również skutki podejmowanych przez niego działań i zaniechań obciążają mocodawcę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2004 r., sygn. akt. FZ 142/04, niepubl.). Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że skoro pełnomocnik odebrał wezwanie w dniu 7 sierpnia 2017 r., to termin na opłacenie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej upływał w dniu 14 sierpnia 2017 r. Z uwagi na fakt, iż od profesjonalnego pełnomocnika należy oczekiwać znajomości przepisów postępowania w sprawie, w której występuje, a także starannego prowadzenia swoich spraw, musiał on mieć świadomość o upływającym w tej dacie terminie. Fakt, że skarżąca, według oświadczenia pełnomocnika, dowiedziała się o uchybieniu terminu w dniu 22 sierpnia 2017 r. nie ma znaczenia w niniejszej sprawie. Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie wyrażony jest pogląd, że termin siedmiu dni do wniesienia pisma (wniosku) liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi, a nie od czasu dowiedzenia się o tym (tak: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 498541). Skoro zatem strona działała przez pełnomocnika, który winien mieć świadomość o upływającym terminie, a zarazem nie wskazał żadnych okoliczności po swojej stronie, które świadczyłyby o braku możliwości dokonania czynności procesowej za skarżącą, to nie można mówić tym by zaistniała taka przeszkoda, która byłaby nie do przezwyciężenia, uzasadniająca inną datę rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku. Pełnomocnik ograniczył się jedynie do wskazania, że poinformował skarżącą o konieczności uiszczenia opłaty za pośrednictwem e-maila, a także, że skarżąca nie miała możliwości udania się na pocztę czy do banku, by opłacić skargę kasacyjną, z uwagi na wiek i samopoczucie. W sytuacji gdy jest ona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika ww. okoliczności nie wyłączają możliwość dokonania czynności przez niego za stronę skarżącą. Z uwagi na powyższe należało uznać, iż w dniu 15 sierpnia 2017 r. rozpoczął swój bieg 7-dniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wniosek o przywrócenie terminu o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2017 r. został nadany za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. w dniu 29 sierpnia 2017 r., a zatem po upływie ww. terminu, który upływał w dniu 22 sierpnia 2017 r. Tym samym za spóźniony należało uznać wniosek H.P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, który stosownie do art. 88 p.p.s.a., podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak sentencji postanowienia.