III SA/Wa 1922/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego spadkodawcy w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności spadkobiercy za określone zobowiązanie podatkowe spadkodawcy postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi Skarżąca K.C. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] marca 2017 r. w przedmiocie jej odpowiedzialności jako spadkobiercy. Skargę tę następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił postanowieniem z 31 lipca 2017 r. Przyczyną tego odrzucenia było nieuzupełnienie braku formalnego skargi w postaci podania wartości przedmiotu zaskarżenia. Pismem z 29 sierpnia 2017 r. Skarżąca zwróciła się o przywrócenie uchybionego terminu. Jako przyczynę tego uchybienia wskazała zaburzenia [...] wywołane wyczerpującą opieką nad matką w stanie [...] oraz toczącym się w niniejszej sprawie postępowaniem podatkowym. Podkreśliła, że ostatecznie zdiagnozowano u niej [...], a w lipcu br. została objęta pomocą Poradni Zdrowia [...]. Skarżąca powołała się również na występujące równolegle problemy zdrowotne jej domowych zwierząt. Na potwierdzenie powyższego przedłożyła dokumentację medyczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu tego terminu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 25 listopada 2011 r. (II OZ 1123/11) zasadniczym celem przywrócenia terminu jest wyeliminowanie negatywnych skutków jego uchybienia, w sytuacji gdy do uchybienia tego doszło w rezultacie okoliczności niezawinionych przez stronę, zobligowaną do dokonania czynności procesowej w oznaczonym czasie. Z powyższego wynika zatem, że przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu intencją ustawodawcy było umożliwienie stronie obrony swoich praw przed Sądem w sytuacji, gdy upływ tego terminu wywołał negatywne dla niej skutki, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Konieczną i zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać czynności sądowej. W ocenie Sądu przesłanka ta została w niniejszej sprawie spełniona. Przedłożone dokumenty potwierdzają bowiem wystąpienie u Skarżącej na przełomie czerwca i lipca br. zaburzeń [...], objawiających się m. in. problemami z [...]. W efekcie zgodzić się należało ze Skarżącą, że objawy te uniemożliwiły jej prawidłowe zapoznanie się z treścią skierowanej do niej korespondencji, w tym treścią wezwania do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Tym samym Sąd nie dopatrzył się w spóźnionym wykonaniu tego wezwania winy Skarżącej. Uzasadnia to zatem przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, bowiem zaostrzenia następstw swojej choroby Skarżąca nie mogła przewidzieć i zaplanować. Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.