III SA/Wa 194/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-05-24

Skład orzekający: Jarosław Trelka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej, oparty jedynie na ogólnym stwierdzeniu o możliwości utraty miejsca zamieszkania w wyniku egzekucji, spełnia wymogi uzasadnienia określone w art. 61 § 3 P.p.s.a.?
Ratio decidendi
Sąd odmawia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jeśli strona nie przedstawiła konkretnych, popartych dokumentami informacji uzasadniających niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Samo ogólne wskazanie na możliwość utraty miejsca zamieszkania nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. dotyczącą określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że egzekucja jej majątku doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków, pozbawiając ją miejsca zamieszkania. Sąd uznał wniosek za nieuzasadniony.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodnicząca Sędzia WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji M. K. (dalej zwana "Skarżącą") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżąca wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśniła, że egzekucja jej majątku doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków, gdyż pozbawi ją miejsca zamieszkania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zajścia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.: niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami (LEX nr 564208). Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość jej zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Skarżąca nie podała konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność wniosku. Skarżąca miała możliwość zobrazowania swojej sytuacji majątkowej, bowiem wystąpiła do Sądu również o przyznanie jej prawa pomocy. W ramach tego postępowania referendarz sądowy wezwał ją do przedłożenia szeregu dokumentów dotyczących jej sytuacji finansowej. Jednakże Skarżąca nie skorzystała z tej możliwości i uiściła wpis sądowy. Nie przedstawiła żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację majątkową, zwłaszcza dotyczących źródeł utrzymania. Sąd, mając na uwadze ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji nie może wydać postanowienia o ochronie tymczasowej nie posiadając żadnej konkretnej informacji. Samo wskazanie, że egzekucja zobowiązania pozbawi Skarżącą miejsca zamieszkania, nie jest wystarczające. Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło