III SA/Wa 1954/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi V. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca V. Sp. z o.o., skargą z 26 kwietnia 2017 r. zakwestionowała decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej jako "DIAS") z [...] marca 2017 r. przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. W skardze zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powołała się na przeprowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadami postępowania i wskazaniami prawa materialnego. Wykonanie decyzji spowoduje pozbawienie Skarżącej środków niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżąca, pismem z 5 lipca 2017 r., ponowiła wniosek. Zarzuciła, że organ podatkowy nie rozpoznał złożonego do niego wniosku o wstrzymanie wykonania. Powołała się na to, że spółka paliwowa nie ma możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i dokonywania obrotu paliwami z zajętym rachunkiem bankowym – zwłaszcza, jeśli prowadzi stacje paliw w sieci franczyzowej. Nieregulowanie zobowiązań z umowy franczyzowej może powodować wstrzymanie dostaw paliw i zakończenie działalności. Skarżąca wskazała, że wskutek zajęcia rachunków bankowych jej działalność została wstrzymana. Załączyła, m.in. zawiadomienia o zajęciu wierzytelności, odpisy tytułów wykonawczych, zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i in. Następnie Spółka, pismem z 8 lipca 2017 r., uzupełniła wniosek o wstrzymanie wykonania powołując się na to, że dokonane zajęcie rachunków bankowych nie tylko uniemożliwia prowadzenie działalności gospodarczej, ale także – naraża Spółkę na odpowiedzialność z tytułu kar umownych. Powołała się na orzecznictwo sądowe. Załączyła dokumentację umowy franczyzy oraz zawiadomienia o dokonanych zajęciach egzekucyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Sąd przyjmuje, że dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz 718, ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") są objęte zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w pierwszej instancji, jeżeli zostały wydane lub podjęte w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania ww. aktów ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie istnienia przynajmniej jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.: zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009r., sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Sąd wskazuje, że Skarżąca, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania położyła szczególny nacisk na argumentację, z której można wnosić o wadliwości zaskarżonej decyzji (por. uzasadnienie wniosku zawarte w skardze). Zdaniem Sądu, oczekując pozytywnego dla niej rozstrzygnięcia w sprawie o wstrzymanie wykonania Skarżąca powinna koncentrować się – przede wszystkim - na przesłankach wskazanych przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. powinna uprawdopodobnić zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie wadliwości zaskarżonej decyzji, co Skarżąca usiłowała dokonać w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie zawartym w skardze, może skutkować uwzględnieniem skargi, lecz nie – wniosku o wstrzymanie wykonania, który jest rozpoznawany w oddzielnym trybie. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie, wskazuje się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Również w jej interesie leży poparcie tychże twierdzeń stosownymi dokumentami. Uprawdopodobnienie okoliczności wskazanych we wniosku nie oznacza bowiem gołosłownego stwierdzenia przez podmiot powołujący się na te okoliczności, że one zachodzą (postanowienie NSA z 13 listopada 2014 r., II FZ 1504/14, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W badanej sprawie Skarżąca rzeczywiście wykazała bycie stroną umowy franczyzowej, jak również prowadzenia względem niej egzekucji, lecz są to normalne następstwa prowadzenia działalności gospodarczej oraz zaległości podatkowych, do regulowania których zobowiązane są podmioty gospodarcze. Również w postępowaniu o prawo pomocy nie zostały złożone dokumenty, z których wynikałby fakt nieosiągania przychodów, czy brak środków na rachunkach bankowych. Dlatego, w braku wskazania przez Skarżącą okoliczności mogących stanowić uzasadnienie dla zastosowania instytucji wstrzymania wykonania i braku tych okoliczności w aktach administracyjnych i sądowych sprawy, Sąd zadecydował o odmowie wstrzymania wykonania. Brak było podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku Strony o przyznanie jej ochrony tymczasowej, skoro wniosek ten ograniczony został do samego żądania o wstrzymanie wykonania decyzji i wykazania prowadzenia egzekucji, lecz bez wykazania zasobów spółki, majątku, struktury zobowiązań, wierzytelności i innych zmiennych kształtujących sytuację finansową spółki. Jak wyżej wskazano, to strona ubiegająca się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji obowiązana jest podać i uprawdopodobnić okoliczności, które – w ocenie wnioskodawcy – świadczą o niebezpieczeństwie wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Za niewystarczającą w tym zakresie należy uznać ogólną argumentację Strony odnośnie realiów prowadzenia działalności gospodarczej i wysokiej kwoty zobowiązania podatkowego objętego zaskarżoną decyzją, z pominięciem konkretnych danych liczbowych dotyczących sytuacji majątkowej Strony, które stanowiłyby dla Sądu punkt odniesienia przy ocenie, czy wykonanie zaskarżonej decyzji rzeczywiście może spowodować dla Strony znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.