III SA/Wa 1967/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (sprawozdawca), sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Protokolant referent stażysta Magdalena Gajewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2015 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r., 2007 r., 2008 r. oddala skargę Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2014 r. o odmowie wznowienia postępowania wydaną na wniosek P. Sp. z. o.o. z siedzibą w L. (dalej: Skarżąca, Strona lub Spółka) z dnia 26 czerwca 2013 r. o wznowienie postępowania podatkowego w sprawie zakończonej decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za luty i marzec, maj - grudzień 2006 r., styczeń - grudzień 2007 r. oraz styczeń - grudzień 2008 r. Jak wynikało z akt sprawy pismem z dnia 26 czerwca 2013 r. Skarżąca złożyła wniosek do Dyrektora Izby Skarbowej w W. o wznowienie postępowania, na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r. poz. 749, z późn. zm.) - dalej: Ordynacja podatkowa, zakończonego ww. decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] sierpnia 2012 r. We wniosku wskazała, że w sprawie zakończonej ww. decyzją, Spółka bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, bowiem nie została zawiadomiona o wszczęciu, prowadzeniu i zakończeniu ww. postępowania podatkowego. Skarżąca podniosła, iż w toku kontroli podatkowej Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. doręczał pisma Stronie na jej rzeczywisty adres, pod którym ta korespondencja była odbierana przez Prezesa Zarządu S. W. , tj. na adres [...] .  Strona ustanowiła pełnomocnika i to do niego była kierowana korespondencja. Wnioskodawca podniósł, że w aktach sprawy znajduje się szereg pism, z których wynika, że Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej oraz nie posiada rzeczywistej siedziby czy miejsca odbioru korespondencji pod adresem ul. [...] , [...] L. . Jednak korespondencja tj. zawiadomienie o wszczęciu postępowania podatkowego, wezwanie do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego oraz decyzja określająca zostały skierowane na adres [...] L. , ul. [...] . Skarżąca stwierdziła, że w związku z tym nie można uznać, iż po zakończeniu kontroli podatkowej zostało prawidłowo doręczone zawiadomienie o wszczęciu postępowania podatkowego, wezwanie do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego oraz decyzja określająca. W konsekwencji - w ocenie Strony - udowodniona została przesłanka określona w art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, tj. został wykazany niezawiniony przez Stronę brak udziału w postępowaniu podatkowym. Strona podniosła, iż o istnieniu przedmiotowej decyzji dowiedziała się w dniu 6 czerwca 2013 r. w okolicznościach związanych z przeglądaniem akt kontroli podatkowej w zakresie sprawdzenia prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa w podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2006-2008; pełnomocnik uzyskał wówczas informację, iż postępowanie w sprawie podatku od towarów i usług za lata 2006-2008 zostało zakończone decyzją. Decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za luty i marzec, maj - grudzień 2006 r., styczeń - grudzień 2007 r. oraz styczeń - grudzień 2008 r. W uzasadnieniu zwrócił uwagę, iż zgodnie z twierdzeniem Wnioskodawcy cała korespondencja w postępowaniu podatkowym w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2006 r. do grudnia 2008 r., tj. postanowienie o wszczęciu postępowania, postanowienie o wypowiedzeniu się w sprawie zebranego materiału dowodowego oraz decyzja wymiarowa, została wysłana na adres: ul. [...] , [...] L. , a następnie zwrócona Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w L. , z adnotacją, że adresat "nie podjął awizowanej przesyłki" albo "Adresat nieznany". Organ zaznaczył, iż przed wszczęciem postępowania w sprawie wznowienia obowiązany był rozpoznać dopuszczalność wznowienia. Natomiast wystąpienie przesłanek wymienionych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej analizowana jest dopiero w toku postępowania wznowionego. Wskazując na art. 244 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej zaakcentował, że jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działanie organu, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji, o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia, który wyznacza organ właściwy w sprawach przeprowadzenia postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia sprawy. Wyjaśnił, iż z uwagi na to, że z treści wniosku z dnia 26 czerwca 2013 r. wynika, że podstawę wznowienia postępowania stanowi działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. , zatem organem właściwym do rozstrzygnięcia o wznowieniu postępowania jest organ wyższego stopnia, czyli Dyrektor Izby Skarbowej w W. . Powołał się na tezę wyroku NSA z dnia 12.12.2007 r., sygn. akt I FSK 1097/07, że w przypadku dewolucji kompetencji na organ wyższego stopnia, właściwość tego organu ograniczona jest tylko do orzekania w sprawie dopuszczalności wznowienia postępowania, tj. wydania postanowienia o wszczęciu postępowania lub decyzji o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o wznowienie postępowania. Dyrektor IS zwrócił także uwagę, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] sierpnia 2012 r., stała się ostateczna wskutek braku złożenia w ustawowym terminie odwołania przez Spółkę. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania zostało stwierdzone postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. Rozważając kwestię dopuszczalności wniosku o wznowienie postępowania podatkowego pod kątem zachowania terminu z art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki, które uniemożliwiają wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] sierpnia 2012 r., ponieważ wniosek o jego wznowienie został złożony po upływie terminu. Od powyższej decyzji Spółka złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie w całości oraz wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędne zastosowanie polegające na odmowie wznowienia postępowania, pomimo spełnienia przesłanek do wznowienia, tj. zakończenia postępowania decyzją ostateczną oraz niezawiniony przez Stronę brak udziału w postępowaniu podatkowym; 2) art. 243 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędne zastosowanie przejawiające się w odmowie wznowienia postępowania, pomimo zaistnienia ustawowych przesłanek jego wznowienia, takich jak posiadanie interesu prawnego przez Stronę, wydanie decyzji ostatecznej w sprawie objętej wnioskiem o wznowienie postępowania oraz złożenie wniosku o wznowienie postępowania we właściwym terminie. W uzasadnieniu odwołania, przywołując przepis art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, podniosła, iż w niniejszej sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki do wznowienia postępowania, w szczególności ta, że wniosek Spółki złożony został w odpowiednim terminie, Strona dowiedziała się bowiem o istnieniu decyzji w dniu [...] czerwca 2013 r. Ponadto organ podatkowy pierwszej instancji wiedział, iż pod adresem: ul. [...] , [...] L. Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej oraz nie posiada rzeczywistej siedziby ani miejsca odbioru korespondencji, natomiast takim miejscem (tj. miejscem odbioru korespondencji) jest adres: [...] , pod który w trakcie kontroli podatkowej doręczane były pisma Stronie, a które odbierał Prezes Zarządu S. W. l. Strona zaznaczyła, iż nie brała udziału w postępowaniu podatkowym, a brak ten wynikał z okoliczności przez nią niezawinionych, gdyż organ powinien doręczać korespondencję (tj.: postanowienie o wszczęciu postępowania, postanowienie o wypowiedzeniu się w sprawie zebranego materiału dowodowego oraz decyzję wymiarową) na adres, gdzie korespondencja dotąd była odbierana. Według Spółki, o skuteczności takiego doręczenia przez organ podatkowy nie stanowi, że adres, na który została wysłana decyzja, wynika ze zgłoszenia do właściwego naczelnika urzędu skarbowego oraz odpisu KRS Spółki. W ocenie Skarżącej tym samym udowodniona została przesłanka z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, tj. został wykazany niezawiniony przez Stronę brak udziału w postępowaniu podatkowym. Jednocześnie Spółka zaznaczyła, że organ podatkowy pierwszej instancji w sposób świadomy i zamierzony nie zawiadomił Strony o wszczęciu, prowadzeniu oraz zakończeniu postępowania podatkowego, w tym o wydaniu decyzji, co potwierdza zasadność wniosku. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] stycznia 2014 r. W uzasadnieniu za niezasadny uznał zarzut odwołania dotyczący naruszenia przepisu art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, wskazując, iż przepis ten może znaleźć ewentualne zastosowanie dopiero w fazie zasadniczej postępowania wznowieniowego, gdy badaniu podlega istnienie przesłanek wznowienia postępowania i ich wpływ na postępowanie zakończone decyzją ostateczną (ewentualnie treść tej decyzji). Organ zauważył, iż w przedmiotowej sprawie postępowanie to zakończyło się na etapie wstępnym, gdyż wniosek o wznowienie postępowania złożony został po upływie terminu, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Dyrektor Izby Skarbowej zgodził się ze Stroną, iż w przedmiotowej sprawie spełniony został warunek ostateczności decyzji objętej wnioskiem. Podkreślił, że wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 4, następuje tylko na żądanie strony, wniesione w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Strona ze skutkiem prawnym może zatem złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jedynie w zawitym terminie jednego miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji, przy czym fakt dochowania tego terminu musi zostać przez stronę wykazany we wniosku o wznowienie postępowania. Postanowienia art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej nie pozostawiają wątpliwości, iż bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania należy liczyć nie od daty doręczenia decyzji, lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Przy czym powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest tożsame z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po jej doręczeniu. Dyrektor podniósł, iż w dniu 7 stycznia 2013 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. wpłynęło pismo Strony z dnia 27 grudnia 2012 r., w którym Spółka - w związku z niedoręczeniem decyzji jej pełnomocnikowi - wniosła o uchylenie decyzji i ponowne jej doręczenie. W ocenie Organu z treści ww. pisma wynika jednoznacznie, że Strona posiadała informację o decyzji, o której doręczenie wnioskowała i rozstrzygnięciu, jakie w sprawie zapadło, ponieważ wniosła o jej uchylenie. Stąd też prawidłowe jest stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji, że Strona dowiedziała się o istnieniu przedmiotowej decyzji najpóźniej w dniu, w którym skierowała ww. pismo do Naczelnika Urzędu skarbowego w L. , nie zaś w dniu 6 czerwca 2013 r., jak twierdzi. Według Dyrektora Izby Skarbowej od tej też daty, tj. 27 grudnia 2012r. należy liczyć miesięczny termin na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania podatkowego, który zgodnie z art. 12 § 3 i § 5 Ordynacji podatkowej upływał w dniu 28 stycznia 2013 r. W związku z tym uznał, iż wniosek Strony, złożony w dniu 3 lipca 2013 r., wniesiony został po terminie określonym w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Tym samym istniały podstawy do wydania decyzji odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją podatkową. Zaznaczył, iż w przypadku odmowy wznowienia postępowania nie ocenia się, czy spełnione zostały przesłanki z art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, ponieważ postępowanie takie nie zostało przez stronę skutecznie uruchomione. Przedmiotem zaskarżonej decyzji nie jest ocena spełnienia przesłanek wznowienia, lecz odmowa wznowienia z uwagi na niedopuszczalność wniosku (uchybienie terminu z art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Organ wyjaśnił, iż dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, które w sprawie nie nastąpiło, organ może oceniać istnienie konkretnych przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją podatkową.  Reasumując Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż w okolicznościach sprawy brak było podstaw do uznania, iż Spółka dochowała miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej na złożenie wniosku o wznowienie postępowania od chwili powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Tym samym, za zasadną uznał odmowę wznowienia postępowania na podstawie art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej. W skardze na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania, Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 241 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U z 1997 r. Nr 137, poz. 926 ze zm., zwanej dalej: OP), poprzez uznanie, że Skarżąca powzięła wiadomość o wydaniu ostatecznej decyzji w dniu [...] grudnia 2012 r. i tym samym uchybiła terminowi do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, albowiem, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w W. , od dnia powzięcia przez Skarżącą wiadomości o wydaniu decyzji, tj. od dnia [...] grudnia 2012 r. do dnia złożenia wniosku o wznowienie postępowania, tj. do dnia 27 czerwca 2013 r. (data nadania wniosku o wznowienie postępowania w placówce operatora publicznego) upłynął okres dłuższy niż miesiąc; podczas gdy Skarżąca powzięła wiadomość o wydaniu ostatecznej decyzji w dniu [...] czerwca 2013 r., a tym samym wniosek o wznowienie postępowania z dnia 26 czerwca 2013 r., nadany w placówce operatora publicznego dnia [...] czerwca 2013 r. został wniesiony w terminie; 2) art. 243 § 1 w zw. z art. 241 § 1 i 2 pkt 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt 4 OP, poprzez jego niezastosowanie w sprawie i w konsekwencji odmowę wznowienia postępowania, pomimo złożenia przez Skarżącą w przewidzianym terminie wniosku o wznowienie postępowania opartego na przewidzianej w art. 240 § 1 pkt 4 OP przesłance wznowieniowej, jaką w niniejszej sprawie jest niewzięcie przez Skarżącą udziału w postępowanie nie z własnej winy; 3) art. 191 w zw. z art. 122, w zw. z art. 187 § 1, w zw. z art. 241 § 2 pkt 1 OP, poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i uznanie na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, że Skarżąca powzięła wiadomość o wydaniu decyzji w dniu [...] grudnia 2012 r., podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwalał na zastosowanie do ustalonego w sprawie stanu faktycznego przepisu art. 241 § 2 pkt 1 OP, w ten sposób, że odmówiono Skarżącej wznowienia postępowania z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, gdyż w oparciu o zebrane w sprawie dowody, w szczególności zaś w oparciu o pismo Skarżącej z dnia 27 grudnia 2012 r. nie sposób uznać, że Skarżąca powzięła wiadomość o wydaniu decyzji w rozumieniu art. art. 241 § 2 pkt 1 OP, tj., że Skarżąca objęła świadomością fakt wydania decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. oraz jej rozstrzygnięcie w postaci określenia zobowiązania podatkowego podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2006 r. do grudnia 2008 r. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż w niniejszej sprawie kluczową kwestią jest określenie, kiedy w stosunku do decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nastąpiło powzięcie przez Skarżącą wiadomości o wydaniu tej decyzji w rozumieniu art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Przywołując poglądy wyrażane w orzecznictwie sądowo - administracyjnym, Strona wskazała, iż dla uznania, że podatnik powziął wiadomość o wydaniu decyzji w rozumieniu art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, istotne jest objęcie świadomością nie tylko samego faktu wydania decyzji, ale również rozstrzygnięcia decyzji. Skarżąca wskazała w związku z tym, że w niniejszej sprawie powzięcie przez Spółkę wiadomości o wydaniu decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r. nastąpiło w dniu [...]czerwca 2013 r. podczas przeglądania akt postępowania podatkowego przez upoważnionego pełnomocnika substytucyjnego, kiedy to pełnomocnik dowiedział się, nie tylko o fakcie wydania decyzji, ale o rozstrzygnięciu zawartym w tej decyzji w postaci określenia Spółce zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006, 2007 i 2008 r. Według argumentacji Strony, w piśmie z dnia 27 grudnia 2012 r. Skarżąca jedynie w sposób ogólny powoływała się na niedoręczenie decyzji pełnomocnikowi i w związku z tym wnosiła "(...) o jej uchylenie oraz prawidłowe doręczenie (...)". Strona zaznaczyła, że w ww. piśmie nie powołała się na datę, znak decyzji ani jej rozstrzygnięcie, a na znane jej (bo doręczone) dokumenty w postaci upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr [...] z dnia [...] .05.2011 r. Pismo to - zdaniem Skarżącej - jest zredagowane niezręcznie, jest niezrozumiałe oraz zawiera wnioski wykluczające się nawzajem (wniosek o uchylenie decyzji i następnie jej prawidłowe doręczenie). Nie wskazuje więc na to, że Skarżąca powzięła wiadomość o wydaniu decyzji w dniu [...] grudnia 2012 r. Strona podniosła, że to na organach podatkowych ciążył ciężar udowodnienia, iż nastąpiła przesłanka uniemożliwiająca wznowienie postępowania. W ocenie Skarżącej, organy podatkowe w nienależyty sposób zebrały materiał dowodowy oraz nie rozpatrzyły go w sposób wyczerpujący, czego konsekwencją było dokonanie oceny zebranego w sprawie materiału z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów. Tym samym, wobec niewykazania, że Strona wiedziała o wydaniu decyzji wcześniej niż miesiąc przed dniem wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, organy podatkowe winny uwzględnić żądanie Strony i wznowić postępowanie. Strona bowiem wykazała istnienie przesłanek do wznowienia postępowania w postaci niewzięcia udziału w postępowaniu nie z własnej winy i złożyła wniosek w terminie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. odmawiająca wznowienia postępowania podatkowego. Wznowienie postępowania stanowi jeden z nadzwyczajnych trybów weryfikacji ostatecznej decyzji organu podatkowego kończącej postępowanie. Postępowanie to składa się z dwóch etapów. W pierwszym etapie rozstrzygnięciu podlega kwestia dopuszczalności uruchomienia trybu nadzwyczajnego, o czym stanowi art. 243 § 1 Ordynacji podatkowej. Etap ten kończy się wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 243 § 1 Ordynacji podatkowej), lub wydaniem decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej). Dopiero wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania jest równoznaczne z rozpoczęciem drugiego etapu, w którym organ zgodnie z art. 243 § 2 Ordynacji podatkowej ustala przede wszystkim, czy w sprawie istotnie zachodzi którakolwiek ze wskazanych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej podstaw wznowienia postępowania, a w razie pozytywnego wyniku tych czynności, przeprowadza postępowanie wyjaśniające w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia istoty sprawy podatkowej, będącej przedmiotem decyzji ostatecznej. Postępowanie wznowieniowe nie stanowi kontynuacji uprzednio zakończonego decyzją ostateczną postępowania zwykłego, przez co nie może być wykorzystane do pełnej merytorycznej kontroli decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym. Błędy i uchybienia decyzji ostatecznej, o ile nie są skutkiem okoliczności wymienionych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej, nie podlegają sanacji w trybie wznowieniowym. (J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, R. Mastalski, J. Zubrzycki - "Ordynacja podatkowa. Komentarz", Oficyna Wyd. UNIMEX Wrocław 2010 r., s. 996-999; wyrok NSA z 20 października 2010 r., I FSK 1716/09, LEX nr 744374). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym decyzję o odmowie wznowienia postępowania wydaje się, gdy wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn formalnych. Chodzi o przypadki, gdy wniosek złożyła osoba nie będąca stroną w sprawie lub nie mająca zdolności do czynności prawnych, wniosek został złożony po upływie terminów do wznowienia postępowania, dotyczy on decyzji nie będącej decyzją ostateczną lub nie został oparty o jedną z przesłanek wznowienia postępowania określonych w art. 240 Ordynacji podatkowej (por. wyroki NSA z dnia 20 czerwca 1991 r., sygn. akt IV SA 487/91, ONSA z 1991 r. Nr 2, poz. 50 oraz z dnia 31 lipca 2003 r., sygn. akt III SA 3125/01, LEX nr 90439). Skarżąca powołała się na okoliczności przewidziane art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, wskazując, że jako strona postępowania nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu podatkowym. Taka przesłanka może być podstawą do wznowienia postępowania o ile wniosek strony o wznowienie postępowania został wniesiony w terminie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji (art. 241 § 2 Ordynacji podatkowej). Słusznie zatem w pierwszym etapie postępowania, po otrzymaniu wniosku o wznowienie postępowania, organ zbadał, czy został zachowany przez stronę ustawowy termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, określony w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z powołanym przepisem, niedopuszczalne jest postępowanie w sprawie wznowienia postępowania, jeżeli wniosek o wznowienie na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej został wniesiony po upływie miesiąca od dnia powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Zwrot "powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji" należy rozumieć jako dowiedzenie się o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu. Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że Skarżąca spółka w dniu 26 czerwca 2013 r. złożyła wniosek o wznowienie postępowania podatkowego w sprawie zakończonej decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] sierpnia 2012 r. w przedmiocie rozliczenia podatku od towarów i usług za luty i marzec, maj - grudzień 2006 r., styczeń - grudzień 2007 r. oraz styczeń - grudzień 2008 r., w którym wskazała, że wiadomość o wydaniu decyzji powzięła [...] czerwca 2013 r. w trakcie zapoznawania się przez jej pełnomocnika z aktami innej sprawy podatkowej. Z kolei organ ustalił, że już 27 grudnia 2012 r. Skarżąca złożyła pismo w którym Spółka - w związku z niedoręczeniem decyzji jej pełnomocnikowi - wniosła o uchylenie decyzji i ponowne jej doręczenie. W ocenie Organu z treści ww. pisma wynika jednoznacznie, że Strona posiadała informację o decyzji, o której doręczenie wnioskowała i rozstrzygnięciu, jakie w sprawie zapadło, ponieważ wniosła o jej uchylenie. Od tej daty, tj. 27 grudnia 2012 r., liczony miesięczny termin na wniesienie wniosku o wznowienie postępowania podatkowego upływał w dniu 28 stycznia 2013 r. W związku z tym uznał, iż wniosek Strony z 26 czerwca 2013 r. wniesiony został po terminie określonym w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Tym samym istniały podstawy do wydania decyzji odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją podatkową. Pełnomocnik Skarżącej kwestionuje wnioski organu podnosząc, że z pisma, które dowodzić ma powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji, wcale nie wynika, że Strona w tym dniu dowiedziała się o zawartym w niej rozstrzygnięciu, gdyż Skarżąca jedynie w sposób ogólny powoływała się na niedoręczenie decyzji pełnomocnikowi i wnosiła "(...) o jej uchylenie oraz prawidłowe doręczenie (...)", nie powołała się na datę, znak decyzji ani jej rozstrzygnięcie, a jedynie na znane jej (bo doręczone) dokumenty w postaci upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr [...] z dnia [...] .05.2011 r. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do poprawności ustaleń faktycznych co do daty powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu. W ocenie Sądu stanowisko organu, że już w dniu 27 grudnia 2013 r. Spółka posiadała informację o przedmiotowej decyzji Naczelnika US i jej rozstrzygnięciu, jest zasadne. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest tożsame z zapoznaniem się z pełną treścią decyzji, co następuje dopiero po jej otrzymaniu. Z pisma Strony jednoznacznie wynika, że domaga się ona prawidłowego doręczenia i uchylenia decyzji w sprawie, w której przeprowadzono kontrolę podatkową na podstawie upoważnienia do przeprowadzenia kontroli nr [...] z dnia [...] .05.2011 r.; a zatem wnioskowanie organu, że Strona wiedziała, iż rozstrzygnięcie decyzji dotyczy wymiaru podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r., 2007 r. oraz 2008 r. jest zgodne z zasadami swobodnej oceny dowodów. Organ właściwie, według zasad wiedzy, logiki i doświadczenia ocenił wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych i wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne. Wbrew twierdzeniom Spółki organ ocenił cały zgromadzony materiał dowodowy, wyciągając usprawiedliwione wnioski, że w ustalonych okolicznościach brak podstaw do uznania, iż Spółka dochowała miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 241 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej na złożenie wniosku o wznowienie postępowania od chwili powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji. Tym samym organ zasadnie odmówił wznowienia postępowania na podstawie art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej, bowiem wznowienie postępowania było niedopuszczalne. Wobec niedopuszczalności wznowienia postępowania prawidłowo organ nie badał istnienia przesłanek wznowienia. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, uznając podniesione zarzuty za niezasadne, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako "P.p.s.a.") skargę oddalił.