III SA/Wa 1970/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. Sp. z.o.o. z siedzibą w G. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie: odmowy odroczenia terminu płatności zaległych rat z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia odrzucić skargę B. Sp. z.o.o. z siedzibą w G. (zwana dalej "Skarżącą"), pismem z 6 lipca 2010 r. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej, w przedmiocie odmowy odroczenia terminu płatności zaległych rat z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Doręczona w dniu 14 czerwca 2010 r. zaskarżona decyzja zawierała pouczenie, iż stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministra Pracy i Polityki Społecznej, wniesiona w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Pismem z 14 lipca 2010 r., nadanym w urzędzie pocztowym W. w dniu 15 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stwierdza, iż sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie natomiast do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2 cytowanego przepisu). W dniu 6 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca wniosła skargę na przedmiotową decyzję bezpośrednio do Sądu. Skarga ta wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 12 lipca 2010 r. natomiast w dniu 15 lipca 2010 r. (data stempla pocztowego) została przekazana Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej. Oznacza to, że jako datę wniesienia skargi do Sądu należy przyjąć dzień 15 lipca 2010 r. tzn. dzień przekazania przez Sąd skargi Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej. Takie stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 maja 2008 r. sygn. akt I FSK 631/08 stwierdzając, że "w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu". Dodatkowo wyjaśnić należy, że Skarżąca nadała skargę za pośrednictwem poczty i jako adresata wskazała "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie za pośrednictwem Ministra Pracy i Polityki Społecznej". Jednak jako adres doręczenia wskazała adres Sądu tzn. "ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa". Wobec tego przyjąć należało, że skarga została skierowana bezpośrednio do Sądu. Zatem Sąd stwierdza, że skoro przedmiotowe decyzja została doręczona Skarżącej 14 czerwca 2010 r., a skarga do Sądu została wniesiona 15 lipca 2010 r. to nastąpiło przekroczenie terminu wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a. Termin bowiem do wniesienia skargi do Sądu upłynął w dniu 14 lipca 2010 r. (środa). Natomiast zgodnie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W konsekwencji, wniesienie skargi po upływie terminu - jak to ma miejsce w niniejszej sprawie - w świetle cytowanego przepisu, stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.